Diary of a Stethoscope

ယူနစ္ ေျပာင္းရန္

2010-02-07T09:26:00.000-08:00

ဓါတ္ခြဲခန္း အေျဖေတြကို ဘာသာျပန္ရတာလည္း ေခါင္းေျခာက္တဲ့ အလုပ္တစ္ခုပါ။ Standard Units နဲ႔ Scientific Units ၾကားမွာ ဟိုဓါတ္ခြဲခန္းက တစ္မ်ဳိး ဒီဓါတ္ခြဲခန္းက တစ္မ်ဳးိ ထုတ္ေပးလုိက္ရင္ ေျပာင္းရတာ ေတာ္ေတာ္ ပင္ပန္း အလုပ္ရႈပ္ေလသည္။

အခုေတာ့ Site ေလးတစ္ခု ေတြ႕မိသည္။ ကိုယ္လုိရာကို ရွာ၍ ဂဏန္းထည့္ေျပာင္းရံုသာ။ အသံုးလုိမည့္သူမ်ားအတြက္ ေအာက္မွာ သြားၾကည့္လုိက္ပါ။

http://www.vin.com/calculators/default.htm

ေရာက္တတ္ရာရာ

2010-02-07T09:03:00.000-08:00

ပုိ႔စ္ မတင္ျဖစ္တာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ဘေလာ့ေလးကို blogger ျပန္ပြင့္ေနတယ္ ၾကားလို႔ ျပန္ဝင္ၾကည့္ရင္ း ေရာက္ျဖစ္ျပန္တယ္။ မေရးျဖစ္သလို မဖတ္ျဖစ္တာလည္း ၁ႏွစ္ေက်ာ္ ေလာက္ ရွိၿပီပဲ။

စိတ္ထဲမွာ ရွဳပ္ေထြးမႈေတြနဲ႔ ေရးခ်င္တာေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ရတာနဲ႔ အနာဂတ္အတြက္ ပူပန္ရတာေတြနဲ႔ ဆိုေတာ့ ဘေလာ့ေရးဖုိ႔ အေၾကာင္းအရာေတြ ရွိေပမယ့္ တင္ဖုိ႔ရာ စိတ္မပါဘူး။

ဆရာဝန္ေတြ အခုတေလာ ေလ်ာ္ေၾကးေတာင္းခံရတာ ခဏခဏပဲလို႔ ၾကားရတယ္။ စိတ္မေကာင္းစရာပဲ။ ေဆးကုတာ မွားလို႔ ေလ်ာ္ရရင္ မေထာင္းသာေပမယ့္ မွန္ရဲ့သားနဲ႔ ျပႆနာတက္မွာ စိုးလို႔ ေလ်ာ္ေနရရင္ေတာ့ မေထာင္းသာလွဘူး။ မွန္ေနရင္လည္း အေျခအေနနဲ႔ အခ်ိန္အခါက ကိုယ္မွန္တုိင္း ျပႆနာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလို႔ အာမ မခံႏုိင္ဘူးေလ။ အဲဒီေတာ့လည္း အဆင္ေျပေအာင္ ၾကည့္ရွင္းေနရေတာ့တာပဲ။

ဆရာဝန္ ေတြကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မုန္းၾကတဲ့ ကြန္မန္႔ေတြ ဖတ္ၿပီးေတာ့လည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။ ဆရာဝန္ေတြ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းအတြက္ ရုန္းကန္ေနတယ္လို႔ မျမင္ဘဲ ပိုက္ဆံအရမ္းမက္တယ္လို႔ ျမင္ေနၾကတာေတာ့ အံ့ၾသစရာပဲ။ ေဆးရံုမွာ အိတ္ထဲက စိုက္ကုေနရတဲ့ ဆရာဝန္ေတြ၊ အားလပ္ခ်ိန္မွာ ကုသိုလ္ျဖစ္ေဆးခန္းထုိင္ေပးတဲ့ ဆရာဝန္ေတြ အေၾကာင္းေတာ့ လူေတြ မျမင္ၾကဘဲနဲ႔ အနည္းစုေသာ ေငြမ်က္ႏွာတစ္ခုတည္း ၾကည့္သူေတြနဲ႔ပဲ ဆရာဝန္ေတြဘဝကို တန္းျဖတ္ေနၾကတာေတာ့ မသင့္ေလ်ာ္ မတရားဘူးလို႔ပဲ ထင္မိတယ္။

အခုတေလာ ျဖစ္သြားတဲ့ အေျခအေနေတြ အရဆုိရင္ ဆရာဝန္ေတြ ကိုယ့္ဘက္ကို လံုၿခံဳေအာင္ ပိုၾကည့္ လာၾကမယ္။ မတတ္သာရင္ တစ္ရြာမေျပာင္း သူေကာင္းမျဖစ္ လို႔ ေတြးလာၾကမယ္။ လူနာကို အရင္ကထက္ ပိုဂရုစိုက္လာမယ္ လို႔ ေယဘုယ် တစ္ခုတည္း ယူဆလို႔ မရဘူး ဆိုတာကို ေျပာခ်င္တာပါ။ ၾကည့္ရတဲ့ လူနာဦးေရ ေလ်ာ့သြားၿပီး ပိုလည္း ယူလို႔ မရဘူး ဆုိရင္ အခုကတည္းက ရုန္းကန္ေနရတဲ့ ဆရာဝန္ အမ်ားစု လမ္းေရြးခ်ယ္ဖို႔ စဥ္းစား ၾကရမွာပဲ။

လူနာေသတုိင္း ေဆးကုသမႈ မွားတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရတာ မဟုတ္ပါ။ ထုိက္သင့္တဲ့ အေတြ႕အႀကံဳ ရွိတဲ့သူက သင့္ေလ်ာ္တဲ့ လုပ္ေဆာင္မႈကို လုပ္ေပးတယ္ဆုိရင္ Medical Negligence မေျမာက္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ စစ္ေဆးတဲ့သူေတြရဲ့ သမာသမတ္နဲ႔ တျခား အေၾကာင္းအရာေတြ လႊမ္းမိုးမႈ ကလည္း စစ္ေဆးမႈေတြကို မွန္ကန္တဲ့ အေျဖရေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးဖုိ႔ ခက္ပါ လိမ့္မယ္။ ဘယ္သူမဆို အလုပ္ၿပီးေျမာက္ဖို႔ ဆုိရင္ အလုပ္ခြင္သာယာမႈနဲ႔ လံုၿခံဳမႈ ရွိမႈက အေရးပါပါတယ္။ အျပစ္ေပးတာ တစ္ခုတည္းနဲ႔ေတာ့ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ ကို တုိးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မယ္လို႔ ဂ်ဴနီယာကေတာ့ မထင္ပါဘူး။

မီးဖြားၿပီး ေခၽြးထုတ္ျခင္း

2009-08-30T22:43:00.000-07:00

ကေလး ေမြးၿပီးရင္ ေခၽြးထုတ္ရတယ္ ဆိုတဲ့ အယူအဆက နယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မွာ အျမစ္တြယ္ေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ ေဆး႐ံုမွာ ကေလးေမြးၿပီး ခဏေနလို႔ ဆရာဝန္ သြားၾကည့္မယ္ဆိုရင္ တံခါးေတြ အကုန္ပိတ္လို႔။ ေစာင္ အထပ္ထပ္ၿခံဳလို႔။ ဆႏြင္းေတြ လိမ္းလို႔။ တံခါးေတြ ဖြင့္ၿပီး ဝင္ၾကည့္တဲ့ အခ်ိန္ေတာင္ ပူ က်က္ေနတာပဲ။ အေမ ခမ်ာလည္း ေခၽြးတလံုးလံုးနဲ႔။ ခေလးကို က်ေတာ့ အျပင္က အမ်ဳိးေတြက ခ်ီထားၾကတယ္။ ဘာလုပ္တာလဲ ဆိုေတာ့ အပုတ္အစပ္ေတြ ထြက္သြားေအာင္တဲ့။

လူဆိုတာ ေသြးေႏြးသတၱဝါပါ။ ဆိုလိုတာက ပါတ္ဝန္းက်င္ အပူခ်ိန္ ေျပာင္းလဲမႈကို အံတုၿပီး ကိုယ္ခႏၶာ အပူခ်ိန္ကို တသမတ္တည္း ထိန္းသိမ္းထားပါတယ္။ ကိုယ္ခႏၶာရဲ့ အဂၤါ အဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ ေသြးဆဲလ္ေတြ၊ အင္ဇိုင္းေတြ အကုန္လံုးက အပူခ်ိန္ ၃၇ ဒီဂရီ ဆဲလ္စီးယပ္ မွာ အေကာင္းဆံုး အလုပ္လုပ္ပါတယ္။ အဲဒါထက္ နည္းသြားရင္ ဒါမွမဟုတ္ မ်ားလာရင္ အလုပ္ကို အျပည့္အဝ မလုပ္ႏုိင္ပါဘူး။ သတ္မွတ္ အပူခ်ိန္ ျပန္ရေအာင္ ကုိယ္ခႏၶာက ျပန္လည္ ခ်ိန္ညွိပါတယ္။ ေအးလြန္းရင္ တုန္တက္လာတာ (shivering)၊ ပူလြန္းရင္ ေခၽြးထြက္တာ ဒါေတြဟာ ကိုယ္ခႏၶာက ခ်ိန္ညွိေနတာပါ။

ကိုယ္ဝန္ေဆာင္တာဟာ အပုတ္သေဘာေဆာင္တယ္လို႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြက ယူဆၾကသလား မသိဘူး။ ဥပမာ ကိုယ္ဝန္မရေအာင္ ေကသီပန္ ေသြးပုတ္ခ်ေဆး ေသာက္တာတို႔ ဘာတို႔ ရွိပါတယ္။ ကေလးေမြးၿပီးတဲ့အခါ သားအိမ္ထဲမွာ အခ်င္းကြာသြားတဲ့ေနရာေလးေတြက ေသြးထြက္တာ နည္းနည္းရွိပါတယ္။ အဲဒါေတြက ေမြးၿပီး ၆ ပတ္အထိ ဆင္းတတ္ပါတယ္။ သားအိမ္က်ံဳ႕လာတာနဲ႔ အမွ် ဆင္းတဲံ ပမာဏ နည္းသြားမွာပါ။ ေခၽြးထုတ္တာ မထုတ္တာနဲ႔ မဆုိင္ပါဘူး။

ေခၽြးထြက္တယ္ဆိုတာ ကုိယ္ခႏၶာရဲ့ အပူခ်ိန္ ထိန္းသိမ္းမႈ စနစ္တစ္မ်ိဳးပါ။ ယူရီးယားနဲ႔ ယူရစ္အက္ဆစ္ အနည္းငယ္ ပါဝင္ေပမယ့္ အဓိက အညစ္အေၾကးစြန္႔ အဂၤါမဟုတ္ပါ။ ကိုယ္ခႏၶာအတြက္ မလိုတဲ့ အညစ္အေၾကးေတြက ဆီးနဲ႔ ဝမ္းကေန အဓိက စြန္႕ထုတ္ပါတယ္။

ေခၽြးထြက္မ်ားရင္ ကုိယ္ခႏၶာ ေရဓါတ္ ဆံုး႐ွဳံးပါတယ္။ ဒါဆို ႏုိ႕ထြက္လည္း နည္းသြားတတ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက အေမ ေခၽြးထုတ္ေနရင္ ကေလး ႏုိ႔မစို႔ရလို႔ ကေလး ႏုိ႔စို႔ခ်ိန္ေနာက္က်သလို ႏို႔ထြက္လည္း နည္းသြားတတ္ပါတယ္။ ေခၽြးထြက္မ်ားရင္ ဗီတာမင္ စီ ေလ်ာ့နည္းသြားႏုိင္ပါေသးတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ကိုယ္ခႏၶာ အပူခ်ိန္ကုိ အျမင့္ႀကီး ထားသလို ျဖစ္တဲ့အတြက္ သားအိမ္က်ံဳ႕တဲ့ ျဖစ္စဥ္ ေႏွးေကြးသြားႏုိင္ပါတယ္။

အႏၱရာယ္ သိသိသာသာႀကီး မရွိေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ က်န္းမာေရးဝန္ထမ္းေတြ အေနနဲ႔ ျပည္သူကို က်န္းမာတဲ့ အေနအထိုင္ကို သိရွိ နားလည္ လုိက္နာ (knowledge, attitude, practice) ေစဖို႔ ရွင္းျပဖို႔ လုိအပ္မယ္ လို႔ ထင္ပါတယ္။

နတ္သိၾကား ေပးတဲ့ေဆး

2009-08-27T21:43:00.000-07:00

ယခုေခတ္ကား နတ္သိၾကားေပးေသာ သို႔မဟုတ္ ေရွးနန္းတြင္းသံုး ေဆးတို႔ကား မ်ားလွေခ်၏။ ခုႏွစ္နာရီ ဇာတ္လမ္း အတြင္းတြင္လည္းေကာင္း၊ ေအာင္ျမင္ေနေသာ မႏၱေလး FM အစီအစဥ္တြင္လည္းေကာင္း ၄င္းတို႔သာ မင္းမူကုန္၏။ ေဆးဆိုင္၊ စတိုးဆိုင္၊ ကြမ္းယာဆိုင္ တို႔၏ ဗီ႐ိုမ်ားသည္လည္း ၄င္းတုိ႔ျဖင့္ ျပည့္ကုန္၏။

ေရာဂါအေျခအေန ဘယ္အဆင့္ေရာက္ေရာက္၊ တစ္ခ်က္ၾကည့္စရာမလို ေသာက္ခ်င္သလိုသာေသာက္ ေရာဂါတို႔သည္ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ေပ်ာက္ၾကကုန္၏။

မွန္မွန္ မီွဝဲပါက အသက္ရွည္၏။ အနာကင္း၏။ ငယ္စဥ္က မလွခဲ့ေသာ ႐ုပ္ရည္တို႔ပင္ ေခ်ာေမာလွပၾကကုန္၏။

အထက္ေဖာ္ျပပါ အရည္အခ်င္းမ်ားႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ေဆးမ်ား ရွိရက္ႏွင့္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ေဆး႐ံုတြင္ လူမ်ားျပည့္ႏွက္၍ ေနၾကသနည္း။ ကု၍ မေပ်ာက္ဟု သိုးေဆာင္းသားတို႔ ေျပာၾကေသာ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ အသည္းေရာင္ အသည္းဝါ ဘီမွ စ၍ ေလးဘက္နာ၊ အေအးမိအထိ စံုလင္စြာေသာ နတ္ညႊန္းေဆးမ်ား ရွိပါရဲ့ႏွင့္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံျခားမွ ေဆးမ်ား တင္သြင္းေနရသနည္း။ ဥာဏ္မမီသူ ကၽြႏု္ပ္အဖို႔ စဥ္စားရခက္လွသည္။

ဤေဆးမ်ားရွိရဲ့နဲ႔ နားမလည္ ပါးမလည္ လာေၾကာ္ျငာေနၾကေသာ ယိုးဒယား၊ စင္ကာပူ ေဆး႐ံုႀကီးမ်ားကား သနားစရာ ေကာင္းလွသည္။ ဤေဆးမ်ား ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ေနေသာ သမားေတာ္ႀကီးမ်ားကလည္း ေမတၱာတရား ေရွ႕ထားၿပီး နားၾကပ္ကိုင္ၿပီး အေနာက္တုိင္းေဆးမ်ားကို တျပားႏွစ္ျပား တိတိက်က် တြက္ခ်က္ေပးေနရေသာ ဓါတ္ခြဲခန္း အေျဖမ်ားကို အားထားေနရေသာ ဆရာဝန္ေလးမ်ားကို သင္ၾကားေပးမည္ ဆိုပါက မည္မွ် ေကာင္းမည္နည္း။ ေမတၱာတရား ေရွ႕ထားၿပီး ကမၻာ တစ္လႊားရွိ လူနာမ်ားကို ကယ္မေစာင့္ေရွာက္လွ်င္ မည္မွ် ေကာင္းမည္နည္း။ စဥ္းစားေပးၾကပါကုန္ေလာ့။

သံုးသပ္ျခင္း

2009-08-02T11:26:00.001-07:00

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ျပန္လာတယ္။ သူ႔အလုပ္အေၾကာင္း ကုိယ့္အလုပ္အေၾကာင္း ေျပာၾက ဆိုၾကေပါ့ေလ။

ဒီမွာ ဘာ သတိထားမိလဲ ဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္း စကားေျပာတာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းလာတယ္။ ဦးတည္ခ်က္လည္း ရွိတယ္။ အခ်ိတ္အဆက္ လည္း ရွိတယ္။ တကယ့္ ပညာတတ္တစ္ေယာက္ သူ႔ပညာကို ေဆြးေႏြးေနသလိုပဲ။ ကိုယ္လည္း ေလွ်ာက္ေျပာေနတာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ သူ႔မွာ ရွိတဲ့ ယံုၾကည္မႈ ကိုယ္မွာ မရွိတာကို ေျပာတာ။

ဒါကေတာ့ အေၾကာင္းႏွစ္ခ်က္ေၾကာင့္လို႔ ကိုယ္ သံုးသပ္မိတယ္

တစ္အခ်က္ကေတာ့ ပါတ္ဝန္းက်င္ပဲ။ သူပတ္ဝန္းက်င္မွာက ဆရာဝန္က ဆရာဝန္အလုပ္ပဲ လုပ္ရတယ္။ ေလ့လာစရာ စာအုပ္ေတြလည္း ေလ့လာရတယ္။ အဲဒီ ေလ့လာခ်က္ေတြ အတုိင္းပဲ သူလုပ္ရတယ္။ ဥပမာ ႏွလံုးေရာဂါသည္ လာတယ္ ဆိုပါစို႔။ သူလုပ္စရာ ရွိတာက ECG ဆြဲ၊ ဓါတ္မွန္႐ိုက္၊ ေသြးစစ္ေဆး စရာရွိရင္ စစ္ေဆး။ ၿပီးရင္ ေတြ႕ရွိခ်က္အတုိင္း ေဆးေပး႐ံုပဲ။ ကို္ယ္တို႔ကေတာ့ ဒီလို မျဖစ္ေသးဘူးေလ။ ECG ဆိုတာ နယ္ၿမိဳ႕ေလးေတြမွာ မရွိႏုိင္ေသးဘူး။ ေသြးစစ္ဖို႔ဆိုတာကလည္း ေနရာတုိင္း မျဖစ္ႏုိင္။ တကယ္လို႔ ကိုယ္က ဒီလိုထင္လို႔ ေပးမယ္ စဥ္းစားရင္ေတာင္ ကိုယ္တာဝန္က်တဲ့ေဒသမွာ ဝယ္မရတဲ့ေဆးေတြက အမ်ားႀကီး။ အဲဒီေတာ့ ေနာက္ဆံုးေပၚ ကုသနည္းေတြနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔က နည္းနည္းေဝးေနတယ္။ သူတို႔ဆီမွာ ေရွာ့ခ္ (Shock) ကို Central venous line (femoral vein) ထည့္ေနခ်ိန္မွာ ကိုယ္ေတြက venous cut down လုပ္ေနရတုန္းပဲ။ ေနာက္ပိုင္းစာအုပ္ေတြဆို venous cut down ဆိုတာ သိပ္ျမင္ရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးေလ။ တခ်ဳိ႕ ေရာဂါေတြဆို Diagnosis ကို သူတုိ႔ ဆီမွာ CT scan, MRI, Scope ေတြနဲ႔ပဲ Confirm လုပ္ေနခ်ိ္န္မွာ ကိုယ္ေတြက ကို္ယ့္ရဲ့လက္ေတြ နားေတြ ကို အသံုးၿပဳေနရတုန္း။ အဲဒါမ်ဳိးေတြဆို ဟုိေခတ္က စာအုပ္အေဟာင္းေတြ ျပန္ရွာဖတ္ရတယ္။ ေနာက္ထြက္တဲ့ edition ေတြဆုိ မပါတတ္ေတာ့လုိ႔။

ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ သူဟာ တကယ္ ေဇာက္ခ်လုပ္ကိုင္ျခင္း ဆိုတဲ့ Professional ျဖစ္ေနၿပီ။ သူတို႔ဆီမွာ ဆရာဝန္ေတြက ေဆးကုဖို႔က လြဲလို႔ ဘာမွ ပူစရာမရွိဘူး။ သူတို႔ေဆး႐ံုမွာဆို ဆရာဝန္ေတြ စိတ္ဖိစီးမႈ နည္းပါးေရး ေကာ္မတီေတာင္ ရွိတယ္ ဆိုပဲ။ ဒီမွာကေတာ့ အမ်ဳိးစံုပါပဲ။ လူနာေစာင့္ေတြ၊ ေဆးဖုိးဝါးခ၊ ေဆးခန္း၊ ဆက္ဆံေရး၊ သန္႔ရွင္းေရး ကအစ ကို္ယ့္ေခါင္းေပၚ ေတာ္ေတာ္ ေရာက္တယ္။ ဒီမွာက ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ဆရာဝန္ ျဖစ္မယ့္ ေဟာက္ဆာဂ်င္ေတြ ေဆး႐ံုလာမလာကိုေတာင္ ေစာင့္ၾကည့္ စာရင္းယူေနရတာ။ ပညာယူဖို႔ တက္တက္ၾကြၾကြ ျဖစ္ေနရမယ့္ ကိစၥကို ဘယ္လိုေၾကာင့္မ်ား ေဆး႐ံုမလာခ်င္ ျဖစ္ေနၾကတယ္ မသိဘူး။ (ကိုယ့္ဘာသာရပ္ကို ကုိယ္တန္ဖိုး မထားတာ အံ့ၾသဖို႔ ေကာင္းတယ္) အဲ ... အပို အလုပ္ေတြ လုပ္ရတာကို ေျပာတာပါ။ ကိုယ္တို႔ ဒီက ဆရာဝန္ေတြက Semi-pro ျဖစ္ေနတာေပါ့ေနာ္။

ဒါေပမယ့္ ဒီမွာလည္း တကယ္ ပ႐ိုဖက္ရွင္နယ္ႀကီးေတြ ရွိပါတယ္။ အခု ဆရာဝန္ႀကီးေတြ ပေရာ္ဖက္ဆာႀကီးေတြကလည္း ကိုယ္တို႔လို ဘဝကို ျဖတ္သန္းၿပီး ႏုိင္ငံတကာ အသိအမွတ္ျပဳ အထူးကု ဘြဲ႕ေတြ ယူထားၾကတာပဲ။ တကယ္တမ္း ျပႆနာက ကိုယ္ ႀကိဳးစားဖို႔ လိုေနၿပီ၊ အခုထက္ အားထည့္ဖို႔ လိုေနၿပီ ဆိုတာပဲ ျဖစ္မွာပါ။

အာဇာနည္ေန႔

2009-07-18T01:17:00.000-07:00

အာဇာနည္ေန႔ တစ္ေခါက္ေရာက္လာျပန္ၿပီပဲ။

တုိင္းျပည္အတြက္ အသက္စြန္႔သြားတဲ့ အာဇာနည္ေတြ။ သူတို႔အတြက္ ဘာေတြ လုပ္ေပးၿပီး ၾကၿပီလဲ။ သူတို႔ ခ်စ္တဲ့ တိုင္းျပည္အတြက္ ဘာေတြ လုပ္ျဖစ္ၾကၿပီလဲ။ သူတို႔ အသက္စြန္႔ ကာကြယ္သြားၾကတဲ့ လူမ်ဳိးအတြက္ ဘာေတြ လုပ္ေပးၿပီး ၾကၿပီလဲ။

အခ်ိန္ၾကာရင္ ေမ့မွာပဲ ဆိုၿပီးေတာ့မ်ား သေဘာထားေနၾကၿပီလား။

ဒီေမးခြန္းအတြက္ အေျဖ မရွိေသးတဲ့ အတြက္ က်ေနာ္ ရွက္မိပါတယ္။

ရန္ကုန္

2009-07-13T09:44:00.000-07:00

ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူ ရန္ကုန္မွာ ပိုေပ်ာ္ပါသည္။

သူ႔ကို ၿမိဳ႕ငယ္ေလး တစ္ၿမိဳ႕မွာ ေမြးဖြားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ သူတို႔ ၿမိဳ႕မွာ အထပ္ျမင့္ တိုက္ေတြ မရွိပါ။ ကတၱရာလမ္း ဆိုတာလည္း စက္ဘီးနဲ႔ ဆိုက္ကားမ်ား ႀကီးစိုးရာေနရာသာ ျဖစ္သည္။ စတုိးဆိုင္ႀကီးေတြ၊ ေစ်းဝယ္ စင္တာေတြ ဆုိတာ ရုပ္ရွင္ထဲမွာသာ သူျမင္ဖူးေလသည္။

သူ ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ့ ရန္ကုန္ကို ပထမဆံုး ေရာက္ဖူးျခင္း ျဖစ္သည္။ လမ္းသစ္ ေဗာတံတားကေန ကုန္ေစ်းတန္းလမ္းရွိ အမ်ဳိးအိမ္သို႔ ေလးဘီးကား ျဖင့္လာရင္း ေမာ့ၾကည့္ရေသာ တုိက္ျမင့္မ်ားကို စျမင္ဖူးျခင္း ျဖစ္သည္။ သူအရမ္းသေဘာက်သြားသည္။ သိမ္ႀကီးေစ်းဆိုတာကလည္း သူ႔ၿမိဳ႕က ေစ်းနဲ႔မတူ။ လမ္းေဘးမွာ ေရာင္းေသာ ဘဲေပါင္းဆီခ်က္ကလည္း ေကာင္းမွေကာင္း။ ညအခ်ိန္ ေရႊတိဂံုဘုရားလမ္း ကုန္းေက်ာ္ တံတားေပၚမွ ေန၍ နီယြန္ မီးေရာင္စံုမ်ားကို ၾကည့္ရသည္မွာလည္း ႐ႈမၿငီးဖြယ္ ျဖစ္သည္။ ထုိစဥ္ကတည္းက သူရန္ကုန္မွာ ေနဖို႔ ႀကိဳးစားရန္ ဆံုးျဖတ္မိသည္။

အခုေတာ့ သူ ရန္ကုန္မွာ ေနတာ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခု ေက်ာ္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ တုိက္ေတြကလည္း သူ႔ကို မဆြဲေဆာင္ႏုိင္ေတာ့ၿပီ။ အထပ္ျမင့္ တုိက္ေတြထဲက မြန္းၾကပ္တဲ့ ဘဝေတြက စိတ္ေမာေစသည္။ သိမ္ႀကီးေစ်းသည္လည္း အရင္ေလာက္ မစည္ေတာ့ သလိုပင္။ နီယြန္မီးေခ်ာင္းေတြ လင္းဖို႔ လွ်ပ္စစ္မီးက ရွားပါးစာရင္း ဝင္သြားၿပီ ျဖစ္ရာ ညေတြက သဘာဝအတုိုင္းသာ လွေနေတာ့သည္။

သို႔ေသာ္ သူ ဇာတိၿမိဳ႕ေတာ့ မျပန္ခ်င္ေသးပါ။ ထို႔အတူ ရန္ကုန္ထက္သာေသာ အျခား ၿမိဳ႕မ်ားဆီသို႔လည္း သူ ထြက္သြားရန္ စိတ္မကူးေတာ့ပါ။ ရန္ကုန္ႏွင့္အတူ သူ႔အား ခ်ည္ေႏွာင္ထားေသာ မိသားစုဆိုတာကို သူပိုင္ဆုိင္သြားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထုိ မိသားစုကို သူသယ္ေဆာင္သြားႏုိင္ေသာ တစ္ေန႔တြင္ေတာ့ သူ သြားခ်င္စရာ ၿမိဳ႕ေတာ္အသစ္ တစ္ခုသို႔ သြားျဖစ္ဦးမလား သူ မသိေသးပါ...................

ညီးညဴျခင္း

2009-07-13T09:30:00.000-07:00

အခ်ိန္ေတြ အကုန္ျမန္တယ္ဆိုတာ စာေမးပြဲအတြက္ စာက်က္မွပဲ သိေတာ့တယ္။ စာကျဖင့္ ဘယ္ေလာက္မွ မၿပီးေသး။ ေနာက္တစ္လေက်ာ္ဆို စာေမးပဲြ ေျဖရေတာ့မယ္။ ေအာင္ရန္ ရာႏႈန္း ( ) ေလာက္ပဲ ရွိမယ္။

ပိုးဖလံေတြ မီးကို ဘာလို႔ တုိးၾကလဲဆိုတာ ငယ္ငယ္တုန္းက ေတြးလို႔ မရခဲ့ဘူး။ အခုလည္း ဘာလို႔ ဆရာဝန္ဘဝမွာ ဖက္တြယ္ ေနမိလည္း မသိဘူး။ ညမအိပ္ရတဲ့ အလုပ္၊ လခ နည္းတဲ့ အလုပ္၊ မိသားစုနဲ႔ အတူမေနရတဲ့ အလုပ္၊ ေနရာ အတည္တက် မရွိတဲ့ အလုပ္၊ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္မတတ္ႏုိင္လို႔ လက္လႊတ္လုိက္ရရင္ ကိုယ့္အမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲ ဝမ္းနည္းရတဲ့အလုပ္။ ေပ်ာ္ရတယ္ဆိုတာ တစ္ခါတစ္ေလလည္း ရွိပါရဲ့။ ဒါေပမယ့္ စိတ္တိုင္းမက် စိတ္ဓါတ္က်စရာ အခ်ိန္ေတြက ပိုမ်ားေနသလိုပဲ။

အခုလည္း လက္ေထာက္ဆရာဝန္ ဘဝကေန အထူးျပဳ ဆရာဝန္ဘဝ ျဖစ္ေအာင္ စာအေသအလဲ ဖတ္ေနရတယ္။ နယ္မွာဆိုေတာ့ က်ဴရွင္လည္း မတက္ႏုိင္ပါဘူး။ ပုိက္ဆံကုန္ သက္သာသြားတာေပါ့ေလ။ စာဖတ္ေဖာ္ မရွိတာေတာ့ မေကာင္းဘူး။ တစ္ခုခုဆို အင္တာနက္ တက္ရွာဖို႔ကလည္း ဖုန္းလုိင္းေတာင္ မရွိတဲ့ေနရာ ဆိုေတာ့။

တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း ေက်ာင္းတုန္းကတည္းက ႀကိဳၿပီးက်က္ခဲ့ရင္ အခု ဒီေလာက္ ပင္ပန္းမွာ မဟုတ္ဘူး ေတြးမိပါရဲ့။

ေရြးခ်ယ္မႈ ....

2009-06-25T12:20:00.001-07:00

တကယ္တမ္း ေနာက္ဆုတ္ရမယ္ ဆိုေတာ့ ေနာက္တြန္႔ေနမိျပန္သည္။ ဝါသနာ မပါဘူးလို႔ တစ္ခ်ိန္လံုး ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့ေသာ္လည္း ရလာတဲ့ ပီတိေတြကို လိုခ်င္တပ္မက္ ျဖစ္ေနတတ္တာေတာ့ အေသအခ်ာ ျဖစ္သည္။ ေဝးကြာေသာ တစ္ေနရာ၊ မိသားစု လုိက္ေနရန္ အဆင္မေျပေသာ တစ္ေနရာ၊ ေဆးခန္းဖြင့္ရန္ မျဖစ္ႏုိင္ေသာေနရာ၊ မီးအၿမဲလာသည္က လြဲ၍ အစားအေသာက္ အေနအထိုင္ အဆင္မေျပေသာ ေနရာ၊ ထိုေနရာကို ေရာက္သည့္အခ်ိန္မွ စ၍ သူ႔ေခါင္းထဲတြင္ အၿမဲ ေတြးေနတတ္သည္က အလုပ္ဆက္လုပ္လို႔ ျဖစ္ပါ့မလား ဆုိတာပဲ ျဖစ္သည္။ ေနရာေကာင္းရရန္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရမွာ ရွက္တတ္ေသာ၊ အမ်ား မုိးခါးေရေသာက္ပေစ ကိုယ္ကေတာ့ ကိုယ့္ က်င့္ဝတ္နဲ႔ ကိုယ္ပဲ ဟု အၿမဲ ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့သူ တစ္ေယာက္အေနျဖင့္ ဒီအခက္အခဲေတြက ထင္တာထက္ ပိုမ်ားေနတာကိုေတာ့ ဝန္ခံမိသည္။ ပထမဆံုးလာသည့္ေန႔က လုိင္းကား မရွိဘူး၊ ကုန္ကားနဲ႔ လမ္းႀကံဳလုိက္ရမွာ ဆုိတုန္းက အေတြ႕အႀကံဳဟု သေဘာထားႏုိင္ေသးေသာ္လည္း ေနစရာ အဆင္မေျပ အစားအေသာက္ က ဝယ္စားစရာ ဆုိင္ကမရွိေသာအခါ သူအားေလ်ာ့တတ္လာသည္။ ပစၥည္းကိရိယာ စံုလင္မႈ မရွိေသာ၊ ေပးသင့္ေသာ ေဆးထက္ ေပးႏုိင္ေသာ ေဆးကို ဦးစားေပးသံုးရေသာ၊ ဓါတ္ခြဲစမ္းသပ္ျခင္းထက္ မိမိ၏လက္၊ မ်က္စိႏွင့္ နားကိုသာ အားထားရေသာ ဒီေနရာမွာ သူ႕ကို သူ အျပည့္အဝ ယံုၾကည္မႈ မရဘဲ ျဖစ္ေနတတ္သည္။
ေရာမေရာက္ရင္ ေရာမလိုက်င့္ရမွာပဲ ဆိုေသာ အကိုတစ္ေယာက္၏စကားကို ႀကီးႏိုင္ငယ္ညွဥ္းႏုိင္ေသာ ေလာကတြင္ ဘယ္လိုမွ ဆက္စပ္မရ ျဖစ္ေနတတ္ေသးသည္။ လာမေတြ႕၍ ဟုိေရႊ႕မည္ ဒီေရႊ႕မည္ဆိုတတ္ေသာ လူႀကီးတစ္ေယာက္ကိုလည္းေကာင္

း၊ လစာယူ၍ အလုပ္မလုပ္ခ်င္ေသာ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ တစ္ခ်ဳိ႕ကိုလည္းေကာင္း သူ႐ိုးသားစြာ နားမလည္ႏိုင္ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။
သို႔ေသာ္လည္း ႐ိုးသားလြန္းလွသည့္ ေဒသခံေတြကေတာ့ သူ႔ကို အေမာေျပေစခဲ့သည္သာ။ ကိုယ္တုိင္ကေတာ့ လံုခ်ည္ အၿပဲႏွင့္ ေဆးရံုလာရေသာ္လည္း ဆရာဝန္ကို ဦးဂ်မ္းပုဆိုးေလးနဲ႔ ကန္ေတာ့ခ်င္ၾကေသာ ရင္ထဲက ေစတနာက သူ႔မ်က္ရည္ဝိုင္းသည္အထိ ခံစားေစျပန္သည္။ သူမယူရက္၍ ျပန္ေပးေလတုိင္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ၾကသည္မွာလည္း သိသာလွေပသည္။ သူတတ္ႏုိင္သမွ် ကုသ၊ မတတ္ႏုိင္၍ လႊဲရသည့္အခါတိုင္း ဆရာတတ္ႏုိင္သေလာက္ပဲ ကုပါ က်ေနာ္တို႔ မသြားႏုိင္ေတာ့လို႔ပါဆိုလာတုိင္း သူ မလုပ္ႏုိင္ေသာ အရာအားလံုးကို ခ်က္ခ်င္း လုပ္တတ္ခ်င္လာသည္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူအလုပ္က ဒီလူေတြကို ကူညီေနတာပဲ ဆုိတာ သေဘာေပါက္တုိင္းေတာ့ သူေက်နပ္မိသည္။
ဒီလိုနဲ႔ပဲ သူ ... ဆံုးျဖတ္ရခက္ေနဆဲျဖစ္သည္။

သင္တန္းတက္ျခင္း

2009-03-07T05:40:00.001-08:00

ဘာလိုလိုနဲ႔ ၁၄ ပတ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ဟာ ကုန္ခါနီးပါၿပီ။ ၄ ပတ္ပဲ က်န္ေတာ့မယ္။ အဲဒီအခါက်ရင္ အင္တာနက္ကုိ အရင္လို ျပန္သံုးႏုိင္ၿပီေပါ့။ မီးလာရင္ ၿပီးေတာ့ connection ေကာင္းရင္ေပါ့ေလ။

၁၀ ပတ္ကုန္သြားတဲ့ အခ်ိန္ေနာက္မွာ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္တယ္။ ဘာေတြ အက်ဳိးရွိလာသလဲ လုိ႔။

ကုိယ္အေလးခ်ိန္ က်သြားပါတယ္။ ၁၀ ေပါင္ေက်ာ္က်သြားတာပါ။ ၿပီးခဲတဲ့ ႏွစ္ဆန္းပုိင္းေလာက္က စဝလာလိုက္တာ သင္တန္းမတက္မီ အထိ က်ေနာ္ ၁၃၁ ေပါင္အထိ ေရာက္သြားပါတယ္။ အခု ၁၂၀ ေလာက္ပဲ ရွိပါေတာ့တယ္။ ေလ့က်င့္ခန္းေတြ မွန္မွန္လုပ္၊ အခ်ိန္မွန္ လမ္းေလွ်ာက္ရတာေတြရဲ့ အက်ိဳးေက်းဇူးေပါ့။ အစားအစာ စားမေကာင္းလို႔ မစားႏုိင္တာလည္း ပါပါတယ္။

စာက်က္ဖို႔ အစပ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ အေဆာင္က hall type ဆုိေတာ့ စာက်က္ရတာ အာ႐ံု စူးစိုက္မႈ မရေပမယ့္ နည္းနည္းေတာ့ က်က္ျဖစ္ပါတယ္။ စက္တင္ဘာ မွာ ေျဖရမွာ ဆုိေတာ့ နည္းနည္း ျမန္ျမန္ ဖတ္ဖို႔ေတာ့ လုိတာေပါ့ေလ။

လူေတြနဲ႔ ပိုဆက္ဆံျဖစ္ပါတယ္။ အရင္က လူနာရယ္ ဆရာဝန္ရယ္ အလုပ္သမားရယ္ မိသားစုရယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြရယ္ ဒါေတြနဲ႔ပဲ ေတြ႕ထိ ဆက္ဆံေနတာကေန အခုေတာ့ ေနရာအႏွံ႕က အရာရွိအမ်ဳိးမ်ိဳးနဲ႔ ဆက္ဆံရတာေပါ့ေလ။ နည္းနည္း အခက္အခဲ ရွိေပမယ့္ မဆုိးပါဘူး။

Presentation skill တက္လာပါတယ္။ Discussion ေတြမွာ ေရွ႕ထြက္ၿပီး မ်ားမ်ားေျပာျဖစ္တယ္။ ဘယ္လို ေျပာရင္ ဆြဲေဆာင္မႈ ရွိလဲ။ ဘယ္လို ျပင္ဆင္ရမလဲ စသည္ျဖင့္ အရင္ထက္ေတာ့ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ယံုၾကည္မႈ ပိုလာပါတယ္။

အနားရပါတယ္။ အလုပ္ကေန ခဏ အနားရပါတယ္။ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ မဟုတ္ေပမယ့္ အလုပ္မွာ ရွိတဲ့ စိတ္ဖိစီးမႈေတာ့ နည္းနည္း ေလ်ာ့သြားတယ္။

ပိုေတြးျဖစ္ပါတယ္။ အနာဂတ္အတြက္ ဘဝအတြက္ ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တာ ကိုယ္လုပ္ေပးခ်င္တာ ကိုယ္ယံုၾကည္တာေတြကို မွ်တေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ဆိုတာ ပိုနားလည္လာတယ္။ အရင္လို တဇြတ္ထုိး လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ ေျပာခ်င္ရာေျပာလို႔ မရဘူးဆိုတာ ပို နားလည္လာပါၿပီ။

က်ေနာ့ Consultant က ေျပာဖူးတယ္။ "Life depends on your perspectives" တဲ့။ အရင္က နားမလည္ခဲ့ဘူး။ အခုေတာ့ နားလည္သြားၿပီ။ ဘယ္လို အေျခအေနမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္အေနနဲ႔ အက်ဳိးရွိမယ့္ အရာကို အခ်ိန္သံုးတတ္ဖုိ႔ပဲ လုိတယ္။

--
junior
gmail ျဖင့္ ဘေလာ့ သည္။

30 years struggle

2008-12-13T08:10:00.001-08:00

ဘာရယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘဝဆိုတာ struggle ပဲ ဆိုတဲ့ ဆို႐ိုးေလးကို သတိရလို႔ပါ။ ဘာလိုလိုနဲ႔ ႏွစ္သံုးဆယ္ ရွိခဲ့ၿပီေပါ့။ ႐ုန္းကန္ခဲ့ ႐ုန္းကန္ဆဲ ႐ုန္းကန္ရဦးမွာပါေပါ့ေလ။
ဒီေနရာမွာ ေက်းဇူးအတင္ဆံုးက မိသားစုပါပဲ။ အခ်ိန္ၾကာေလ တန္ဖိုးရွိမွန္းသိေလ ျပန္မရေလ ဆိုတဲ့ အေကာင္းဆံုး မိသားစုတစ္ခု ရွိခဲ့လိုသာ က်ေနာ္ ဒီအေျခအေနကို ေရာက္လာတာပါ။
ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ က်ေနာ့္ နဲ႔ အတူ လက္တြဲေဖာ္ ေပါ့။ သူရဲ့ အားေပးမႈနဲ႔ ဂရုစိုက္မႈေတြသာ မရွိရင္ ဘဝကို အေကာင္းျမင္တတ္ဖို႔ က်ေနာ္ မတတ္ႏုိင္ပါဘူး။ က်ေနာ့္ရဲ့ ေအာင္ျမင္မႈ က်႐ႈံးမႈ၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ဝမ္းနည္းမႈေတြ ေဝမွ်ခံစားေပးႏုိင္တဲ့ သူပါပဲ။
ေနာက္ေက်းဇူးတင္ခ်င္တာကေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ဆိုတာကုိပါပဲ။ က်ေနာ္ ေမြးေန႔တုိင္း အလုိခ်င္ဆံုးက သူငယ္ခ်င္းေတြဆီက ေမြးေန႔ဆုေတာင္း ျဖစ္သလို သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း အၿမဲ မပ်က္မကြက္ ေပးေလ့ရွိတာကေတာ့ ေက်နပ္မိတယ္။
က်ေနာ့္ရဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေလးကို လာလာ အားေပးေနသလို က်ေနာ့္အတြက္လည္း ေမြးေန႔ဆုေတာင္းေပးတဲ့ အမ kom, sin dan lar, အမ ႏုသြဲ႕တို႔ကိုလည္း အရမ္းကို ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ အနီးအနားမွာသာ ဆုိရင္ မုန္႔ဝယ္ေကၽြးျဖစ္မွာ ေသခ်ာေပမယ့္ အခုေတာ့ ေနာက္ႀကံဳရင္ ေကၽြးခိုင္းဖို႔ မွတ္ထားႏုိင္ပါတယ္။
ေဖာင္ႀကီးသြားမယ့္ တစ္လအတြင္းမွာ ပို႔စ္လံုးဝ မတင္ျဖစ္ႏုိင္ေပမယ့္ ျပန္လာရင္ တင္မွာ ျဖစ္လို႔ လာလည္ၾကဖို႔လည္း သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကို ဖိတ္ေခၚပါတယ္။ ေမ့မသြားၾကပါနဲ႔။

အခုေတာ့ မီးပ်က္ခါနီးၿပီမို႔ ရွည္ရွည္မ႐ုိက္ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။
ဂ်ဴနီယာတစ္ေယာက္ လူသားပီသတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါေစလို႔ ဝုိင္းဝန္း ဆုေတာင္းေပးၾကပါဦး။

--

dr-junior.blogspot.com

ေမွ်ာ္ေနမယ္ေနာ္

2008-12-09T07:51:00.001-08:00

ဒီအခ်ိန္ဆို ဒီလိုပဲ ဆိုတာ သိရက္နဲ႔ သူေရာက္မလာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အံ့ၾသသြားသည္။ ဒီဇင္ဘာေတာင္ ေရာက္ၿပီပဲ။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ဒီအခ်ိန္ဆို သူေပ်ာက္သြားသည္ပဲ။ ဥၾသေတြ ေရာက္လာသည္ အထိ မေစာင့္ေတာ့ဘူးေပါ့ေနာ္။ မရမွန္း သိရဲ့နဲ႔ ေတာင္းပန္ၾကည့္ခ်င္သည္။

တကယ္ဆုိ သူႏွင့္ကုိယ္ က ခြဲမရ။ ကုိယ္ အလုပ္က ျပန္လာလို႔ စာဖတ္ခ်ိန္၊ အင္တာနက္ တက္ခ်ိန္မ်ားတြင္ သူသည္ မရွိမျဖစ္။ သူမရွိ၍ အဝတ္ေတြကို လက္နဲ႔ ေလွ်ာ္ရေသာ္ အခါမ်ားတြင္ အဝတ္ေလွ်ာ္ပ်င္းေသာ ကုိယ့္အတြက္ စိတ္ညစ္ရျပန္သည္။ အခ်ိန္မရ၍ ကိုရီးယား ဇာတ္လမ္းတြဲသာ မၾကည့္ျဖစ္ခ်င္ေနမယ္။ ေဟာလီးဝုဒ္ ကားမ်ားကို အသည္းအသန္ႀကိဳက္ေသာ ကုိယ့္ကို သူက အလုိက္သိတတ္ျပန္သည္။ ေဆး႐ံုတြင္ အလုပ္မ်ားေသာ အခါမ်ားတြင္လည္း သူရွိေနရင္သာ မသိသာ။ သူမရွိေသာအခါ အလြန္သိသာသည္။ ဘာမွ ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္း လုပ္မရေတာ့။ အကုန္ ေနာက္က်ကုန္သည္။

တစ္ခါတစ္ေလ သူမရွိလည္း ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနၾကည့္ခ်င္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ေနမရေသးမွန္းလည္း ကိုယ့္ကို ကို္ယ္ သိေနျပန္သည္။ သူမသြားေအာင္လည္း ကုိယ္က မတတ္ႏုိင္။ ေနာက္ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ သူ ကိုယ့္နား အၿမဲရွိမလဲ ေမွ်ာ္လင့္မိသည္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ မျဖစ္ႏုိင္ေသး။

လွ်ပ္စစ္မီးသည္ ကိုယ့္ဘဝမွာ မရွိမျဖစ္နည္းပါး ျဖစ္ေနတာ စိတ္ကုန္စရာ ျဖစ္လာသည္။ အစားထုိးစရာလည္း ကိုယ္က မတတ္ႏုိင္ေသး။ အခုေခတ္ မီးစက္ေတြက သိန္းဂဏန္းမွာ။ ဆီဖိုးကလည္း ကုန္ဦးမည္။ အင္ဗာတာနဲ႔ ဘတၳရီနဲ႔ တြဲသံုးၾကည့္ဖူးသည္။ အၿမဲတန္းေတာ့ အဆင္မေျပလွ။ မီးမွန္မွန္လာေသာအခါ ဘတၳရီအားမသြင္းျဖစ္ မသံုးျဖစ္သျဖင့္ ပ်က္ျပန္သည္။ ဘယ္လို လုပ္ရပါ့။ အခုလည္း မနက္ျဖန္ seminar အတြက္ powerpoint ႐ိုက္ေနရင္းက ဘယ္ေတာ့ ပ်က္သြားမလဲ စိုးရိမ္ေနရျပန္ေလသည္။

အၿမဲ မွန္ပါေတာ့ မီးရယ္။ ကိုယ္ ဆုေတာင္းေနဆဲပါ။
--
dr-junior.blogspot.com

စိတ္ကူးနဲ႔လက္ေတြ႕

2008-12-09T07:09:00.001-08:00

အစာမ်ားမ်ား စားပါ
ဟုတ္ကဲ့
ဒီေဆး မွန္မွန္ေသာက္ပါ
ဟုတ္ကဲ့
ေသြးေလးစစ္ၾကည့္ပါဦး
ဟုတ္ကဲ့
အနားလည္း ယူဦးေနာ္
ဟုတ္ကဲ့
ေဆးခန္းက အထြက္မွာ
ကြမ္းယာဆုိင္ကိုပဲ
အားကိုးစရာလို႔
ပံုအပ္လုိက္ရတယ္။

--

dr-junior.blogspot.com

ဒီဇင္ဘာ

2008-12-07T01:38:00.001-08:00

တကယ္ေတာ့ ဒီဇင္ဘာ ဆိုတာ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ရဲ့ လတစ္လမွ်သာ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ဒီဇင္ဘာ ကို က်ေနာ္ တျခားလေတြထက္ ပိုခ်စ္ေလသည္။ ပထမဆံုး အခ်က္ကေတာ့ က်ေနာ့္ ေမြးလ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ေမြးေန႔ကို က်င္းပျဖစ္သည္ ျဖစ္ေစ မက်င္းပျဖစ္သည္ ျဖစ္ေစ၊ မနက္ေစာေစာ ဘုရားသြား ရျခင္းကို မပ်က္ကြက္ေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့သည္။ ႏွင္းေတြ (တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ျမဴေတြလို႔ ေျပာၾကသည္) ေဝေနေအာင္ က်ေနလို႔ကေတာ့ အဲဒီေန႔မွာ ေနထြက္လို႔ ႏွင္းကြဲသည္အထိ လမ္းေလွ်ာက္ေနမိသည္။ ေခါင္းမွာ ႏွင္းေတြနဲ႔ စိုေနတာ၊ အသက္႐ႈ ထုတ္လိုက္တိုင္း အေငြ႕ေတြ ထြက္သြားတာ သေဘာက်မိသည္။ ဘုရားက ျပန္အလာ လမ္းမွာ ဘယ္သူ အရင္ဆံုး Birthday wish လုပ္မလဲ ဆိုတာ ေမွ်ာ္မိသည္။ အၿမဲတမ္း အေစာဆံုးလုပ္တတ္တာေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ေခ်ာစု ျဖစ္တတ္ေလသည္။ (သူ႔ေမြးေန႔ဆုိရင္ေတာ့ အၿမဲတမ္း သံုးရက္ေနာက္က်ၿပီးမွ ဖုန္းဆက္ျဖစ္ေလသည္။ သူက ဂ်ဴလိုင္ ၁၆ ဆိုေတာ့ အာဇာနည္ေန႔က်မွ သူ႔ေမြးေန႔ ေက်ာ္လာမွန္း သတိရ၍ ျဖစ္သည္။)

ဒုတိယ အခ်က္ကေတာ့ ေအး၍ ျဖစ္သည္။ အဲယားကြန္းဆိုတာနဲ႔ တစ္ခါမွ မအိပ္ဖူးသူ၊ အၿမဲတမ္း ေစာင္ၿခံဳမွ အိပ္တတ္သူ ျဖစ္ရာ ေဆာင္းရာသီသည္ အိပ္ရာထဲတြင္ ဇိမ္အက်ဆံုး ျဖစ္သည္။

တတိယအခ်က္ကေတာ့ ႐ံုးပိတ္ရက္အမ်ားဆံုးလ (ဧၿပီလမွလြဲ၍) ျဖစ္ရာ ေက်ာင္းသားဘဝေရာ ဝန္ထမ္းဘဝတြင္ပါ မႀကိဳက္စရာ ဘာရွိသနည္း။ အဲ .. ပိတ္ရက္ ဂ်ဴတီက်ရင္ေတာ့ ပ်င္းဖို႔ေကာင္းေလသည္။ ေဆး႐ံုတြင္ေတာ့ ၃၁ ရက္ ဂ်ဴတီကို အၿမဲ မဲႏိႈက္ ေရြးရေလ့ရွိသည္။ လူတိုင္းက သူ႔အစီအစဥ္နဲ႔သူကိုး။

ဒီႏွစ္ ဒီဇင္ဘာကေတာ့ နည္းနည္း ပ်င္းဖို႔ေကာင္းမည္ ျဖစ္သည္။ ၂၀ ရက္ဆုိလွ်င္ ဗဟို ဝန္ထမ္းတကၠသိုလ္ သြားတက္ရေတာ့မည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္။ ဘေလာ့ဂ္ေရးတာလည္း ခဏေတာ့ နားရေပဦးမည္။

--
dr-junior.blogspot.com (from Gmail)

႐ွဳံ႕ခ်ျခင္း

2008-11-27T07:55:00.001-08:00

အျပစ္မဲ့ သူမ်ားအေပၚ ေသေၾက ထိခိုက္ ဒဏ္ရာ ရေစေသာ အိႏၵိယႏုိင္ငံ မြန္ဘုိင္းၿမိဳ႕ အၾကမ္းဖက္တုိက္ခုိက္မႈႏွင့္ ကမၻာတစ္ဝန္းရွိ အၾကမ္းဖက္သူ အားလံုးအား ျပင္းထန္စြာ ႐ွဳံ႕ခ်ပါ၏။

I strongly condemned the terrorism in india and all over the world which cause innocent people death and injuries.

--
gmail ျဖင့္ ေရးသည္။
dr-junior.blogspot.com

G mail ရဲ့ အသြင္သစ္

2008-11-21T05:22:00.001-08:00

Internet connection ေလးရက္ ျပတ္ေတာက္ၿပီး သကာလ ယေန႔ ျပန္ရတဲ့ အခါက်ေတာ့ G mail ရဲ့ ေနာက္ခံက တစ္မ်ဳိးျဖစ္ေနပါတယ္။ log in လုပ္လုိက္ေတာ့ Themes ေျပာင္းလို႔ရတယ္ ဆိုတဲ့ message ေလးက အေပၚဖက္မွာ ေပၚလာပါတယ္။ click လုပ္လိုက္ေတာ့ ေအာက္က ပံုမ်ဳိး ေပၚလာၿပီး Theme တစ္ခု ေရြးခိုင္းတယ္။

က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီ နင္ဂ်ာ ဆိုတဲ့ theme ေလးကို သေဘာက်တယ္။ မ်က္လံုးေအးတယ္။ ထင္ရွားတယ္။ ေနာက္ခံအေရာင္က စာနဲ႔ မေရာဘူး။
Theme ေၾကာင့္ သိသိသာသာ ေလးသြားတာကို မေတြ႕ရပါဘူး။
ထပ္ေျပာင္းခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ setting ထဲကို ဝင္လုိက္ရင္ ဘယ္ဘက္ ေထာင့္ဆံုးမွာ Themes ဆိုတဲ့ Tab ေလးကို ႏွိပ္ၿပီး ဝင္ေရာက္ ေျပာင္းလဲႏုိင္ပါတယ္။ အခု စာေရးေနတုန္းအထိေတာ့ အခုေပးထားတဲ့ Themes ေတြ အျပင္ ထပ္မံ ေျပာင္းလဲလို႔ ရတာေတာ့ မေတြ႕ေသးပါဘူး။

G mail ရဲ့ support site မွာေတာ့ အခုလို ေရးထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။

Themes

Themes allow you to customize the look and feel of your Gmail account. To choose a theme, click a thumbnail on the Themes tab of your Settings page.

In some cases, you can also customize by location. Some themes change during the day, and we use the location information you provide to correctly time these changes with your local sunrise, sunset, and/or weather. If you select one of these themes, you'll see a Country/Region drop-down menu appear. Select the country you want, and then enter a city in the field provided. If you don't enter a city, or enter an invalid one, we'll set your location to the capital city of the country you selected. When you're done, click Save.

Note: Google developed most of the themes, but three were designed by external artists; Phantasea Renewal was designed by Matthew Ferreira, Summer Ocean by Jim Honeycutt, and Cherry Blossom by Vania Sofandi.

ထြင္ေတာ့ ထြင္ႏုိင္တဲ့ လူေတြပဲ။ လွသြားတာေတာ့ အမွန္ပဲ။
အဲ ... အရင္ပံုေလးပဲ ႀကိဳက္တယ္ ဆိုသူေတြအတြက္ အေပၚဆံုးက log out ထြက္တဲ့နားမွာ Older version လို႔ ေပးထားပါတယ္။ ကဲ ... ဘာလိုေသးလဲ။
--
dr-junior.blogspot.com
dr-junior.site40.net

အင္ဒ႐ူးေမဆန္ သို႔ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ

2008-11-21T05:04:00.001-08:00

Bi Weekly Eleven journal No. 35 Vol .1 (Friday November 14 2008) ဂ်ာနယ္ စာမ်က္ႏွာ ၂၃ မွာပါတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္က က်ေနာ့္ စိတ္ကို ေနာက္က်ိ ႐ႈတ္ေထြးသြားေစပါတယ္။ "ဆရာဝန္ေတာ့ ဆရာဝန္ …. ဒါေပမဲ့" ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္တပ္ထားတဲ့ ေဆာင္းပါးရဲ့ ဆိုလိုရင္းက မႏၲေလးၿမိဳ႕မွာ ဖ်ားလို႔ ေဆးခန္းသြားျပရာက ဆရာဝန္က HIV positive ဆိုၿပီး ေဆးႏွစ္လေသာက္ရင္ ေပ်ာက္တယ္လို႔ ေျပာ၊ အျပင္မွာ ျပန္စစ္ေဆးၾကည့္ေတာ့ ပိုးမရွိဘူး ဆိုတာကို ဖြဲ႕ႏြဲ႔ေရးထားတာပါ။ ေဆာင္းဦးမိုးက်န္စေနမိုးသြန္းၿဖိဳး လို႔ စထားပံုအရ သိပ္မၾကာေသးခင္ ျဖစ္ထားတာလို႔ ယူဆရပါတယ္။
သူဆိုလိုတာကို က်ေနာ္ သေဘာေပါက္တာကေတာ့ ဆရာဝန္က HIV ပိုးရွိတယ္လို႔ ညာေျပာ ေဆးအတင္းေရာင္း ဒီလို အဓိပၸါယ္ ထြက္ပါတယ္။ တစ္လ တစ္သိန္းႏွစ္ေသာင္း၊ နဲ႔ ႏွစ္လ ေသာက္ရမယ္၊ အၿပီးေပ်ာက္တယ္လို႔ ေျပာတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ လူနာရွင္က မယံုလို႔ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ တုိင္ပင္ ေဆးျပန္စစ္၊ အေျဖက ပိုးကင္းစင္၊ BAD DOCTOR GOOD DOCTOR ဆိုတာရွိတယ္။ ဆရာဝန္ေတြကို မယံုၾကနဲ႔။ ဒီလိုလား။
စိတ္ကူးယဥ္လား တကယ့္ အျဖစ္အပ်က္လား လို႔ မေရးထားပါဘူး။ ဖြဲ႕ႏြဲ႔ ေရးသားပံုအရလည္း သတင္းေဆာင္းပါးလို႔ မသတ္မွတ္ႏိုင္ဘူး။ ဒါဆို ဒါဟာဘာလဲ??????
က်ေနာ့္အေနနဲ႔ကေတာ့ ဒီလို အျဖစ္အပ်က္မ်ဳိးကို ေရးမယ္ဆိုရင္ အျဖစ္မွန္လား စိတ္ကူးယဥ္လား ဆိုတာကို ထည့္သြင္းေဖာ္ျပသင့္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ဒါက Professional တစ္ခုကို အနည္းနဲ႔ အမ်ား ထိခိုက္တယ္လို႔ က်ေနာ္ ယူဆပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အစဥ္အလာ ယဥ္ေက်းမႈ အရ ဆရာဝန္ လူနာ ယံုၾကည္မႈ ကို ပ်က္ျပားသြားေစႏုိင္လို႔ပါ။ ဒီယံုၾကည္မႈဟာ က်ေနာ္တို႔ က်န္းမာေရးေလာကမွာ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ လူနာတစ္ေယာက္ကို လံုေလာက္တဲ့ အခ်ိန္ေပးဖို႔နဲ႔ လူနာေတြရဲ့ က်န္းမားေရး အသိပညာ အေျခခံရွိဖို႔ ဆိုတာ လတ္တေလာ မျဖစ္ႏုိင္ေသးတဲ့ အရာေတြလို႔ ထင္ပါတယ္။

တကယ့္ အျဖစ္မွန္ဆိုရင္ေရာ …
သက္ဆိုင္ရာကို တုိင္လို႔ရပါတယ္။ ေဆး႐ံုက ဆရာဝန္ေတြမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ေဆးကုသေနတဲ့ ဆရာဝန္ေတြ အားလံုးက က်န္းမာေရး ဝန္ႀကီးဌာနရဲ့ အုပ္ထိ္န္းမႈေအာက္မွာ ေဆးကုသခြင့္လက္မွတ္ ရယူၿပီးမွ ကုသေနတာပါ။ မဟုတ္တာ လုပ္တယ္လို႔ ယူဆရင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း တုိင္ၾကားႏုိင္ပါတယ္။ မေကာင္းတာလုပ္ေနတာကို သိရဲ့နဲ႔ မတုိင္ဘူးဆိုရင္ ေနာက္လူေတြကို ထိခုိက္ေအာင္ ပူးေပါင္းႀကံတဲ့ သေဘာ သက္ေရာက္ပါမယ္။
ဂ်ာနယ္လစ္တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ကို ေသခ်ာ စံုစမ္းၿပီး အမည္နဲ႔ တကြ ေရးသား ေဖာ္ျပႏိုင္တယ္လို႔ သိထားပါတယ္။ အဂၤလန္မွာ ေဘာလံုးေလာက လာဘ္စားတာေတြ အရႈပ္ေတာ္ပံုေတြကို ဂ်ာနယ္ သတင္းေထာက္ေတြက ေလ့လာၿပီး သတင္းေဖာ္ျပ႐ံုသာမက အားကစား ဌာနကိုပါ အခ်က္အလက္ေတြ ေပးအပ္တာ ဂ်ာနယ္ေတြထဲမွာ ခဏခဏ ဖတ္ဖူးပါတယ္။
အျဖစ္မွန္ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေရာ …
တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့ ေဆးပညာ အေခၚအေဝၚေတြဟာ ထင္ေယာင္ထင္မွား ျဖစ္ေစႏုိင္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္က ျပန္ေျပာတဲ့ အခါက်ေတာ့ အဓိပၸါယ္ေကာက္ လြဲမွားႏုိင္ရံုသာမက စကားဆိုတဲ့ အတုိင္း ခ်ဲ႕ကား ေျပာဆိုျခင္းလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။
တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့ ဒီလိုလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ အေတြးေလးနဲ႔ စာေရးဆရာရဲ့ အာေဘာ္ လည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါဆိုရင္လည္း သတင္းဂ်ာနယ္မွာ ထည့္ဖို႔ေတာ့ မသင္ဘူးလို႔ ထင္တာပါပဲ။
ေနာက္တစ္ခုက စာေရးဆရာ စာမူခ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းနည္းလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ အျခား အေၾကာင္းအရာ မ်ားစြာ ေရးစရာ ရွိမွာပါ။ ပြဲဆူေစတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကိုေတာ့ျဖင့္ လက္ေရွာင္သင့္တယ္ လို႔ ထင္ပါတယ္။
က်ေနာ္ ေတြးမိတာေလးေတြ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ေတြးမိတာေတြပါ။ က်ေနာ္မွန္တယ္လို႔ မဆိုလိုပါ။
ဒီလိုမ်ဳိး လူနာကို ၿခိမ္းေျခာက္ ေဆးကုသၿပီ ဆိုရင္ ေဆးကုသခြင့္လက္မွတ္ အသိမ္းခံရႏုိင္ပါတယ္။ တျခား ျပစ္ဒဏ္ေတြလည္း ရွိႏုိင္ပါတယ္။ ဒီေလာက္ အႏၱရာယ္ ႀကီးတာကို တစ္လ တစ္သိန္းႏွစ္ေသာင္း ႏွစ္လ ႏွစ္သိန္းေလးေသာင္းနဲ႔ လဲမွာလား ဆိုတာ စဥ္းစားစရာပါ။ (ေအာင္ျမင္တဲ့ ဆရာဝန္ေတြရဲ့ တစ္လ လူနာ စမ္းသပ္ တုိင္ပင္ခ ဝင္ေငြဟာ ငါးသိန္းေလာက္ေတာ့ အနည္းဆံုး ရွိၾကပါတယ္။)
ေက်ာင္းဆရာတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ HIV ပိုးကို ႏွစ္လနဲ႔ ေပ်ာက္မေပ်ာက္ မသိဘူးလို႔မ်ား ဆရာဝန္ကထင္မလား။ (နယ္စပ္ကလာမွန္း မိဘခ်မ္းသာမွန္း ဆရာဝန္က သိတယ္လို႔ ဆိုထားပါတယ္။ ေဘာ္ဒါလာေနတယ္ဆိုတာလည္း ေမးျဖစ္မယ္ လို႔ ထင္ပါတယ္။) မသိရင္ေတာင္ မႏၲေလးလို ၿမိဳ႕ႀကီးမွာ HIV ပိုးအေၾကာင္း မသိႏုိင္ဘူးလို႔ထင္တယ္ဆိုရင္ ဒီဆရာဝန္ ေတာ္ေတာ္တံုးတယ္လို႔ ေျပာရပါလိမ့္မယ္။
ေနာက္တစ္ခုပါ …. အျခားဆရာဝန္နဲ႔ တုိင္ပင္ၿပီးေတာ့ အျပင္ေဆးခန္းမွာ စစ္တယ္။ negative။ ၿပီးရင္ အမ်ဳိးသား ဓါတ္ခြဲခန္းမွာ စစ္တယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။ ဆရာဝန္တစ္ေယာက္နဲ႔ တုိင္ပင္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ အမ်ဳိးသား ဓါတ္ခြဲခန္းမွာ တန္းစစ္႐ံုနဲ႔ တိက်တဲ့ အေျဖ ရမယ္ဆိုတာ သိရပါမယ္။ အျပင္မွာ စစ္လို႔ positive ထြက္မွသာ အမ်ဳိးသား ဓါတ္ခြဲခန္း ထပ္စစ္ပါတယ္။ negative ဆိုရင္ေတာ့ ထပ္စစ္ေလ့ မရွိပါဘူး။ (အျပင္ေဆးခန္းမွာ positive ျဖစ္ၿပီး အမ်ဳိးသား ဓါတ္ခြဲခန္းမွာ negative ျဖစ္တာ ရွိပါတယ္။ ဒါကို false positive ျဖစ္တယ္လို႔ ေခၚပါတယ္။ အျပင္မွာသံုးစြဲတဲ့ test kit ေတြရဲ့ positive ျဖစ္ခဲ့ရင္ မလြတ္ေစခ်င္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေၾကာင့္ပါ။ negative ျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ confirmation test kit နဲ႔ ဘယ္ေနရာမွာမွ ထပ္မစစ္ပါ။ ေနာက္ ၆ လ ၾကာမွသာ ျပန္စစ္ေဆးဖို႔ ညႊန္ၾကားပါလိမ့္မယ္။ စကားခ်ပ္)
ဇာတ္လမ္းေလးက ဒီလိုေလးလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္ ….
အဖ်ားၾကာေနလို႔ အျပင္ ဓါတ္ခြဲခန္းမွာ ေသြးစစ္တယ္။ HIV false positive ထြက္တယ္။ ဆရာဝန္က ART (anti-retroviral therapy) အေၾကာင္း ရွင္းျပမယ္။ လူနာက ေၾကာက္ၿပီး ျပန္လာတယ္။ confirmation test ထပ္လုပ္ေတာ့ အေျဖက negative။ အုိေက … သူ႔မွာ ေျပာစရာ စကားရသြားၿပီ။ ဖ်ား႐ံုေလးနဲ႔ HIV လို႔ စြပ္စြဲထားတဲ့ ဆရာဝန္ကို မေၾကလည္တာေတြ ဇာတ္လမ္း လုပ္ေျပာလို႔ ရၿပီ။ ဒါဆို သူ႔ကိုလည္း သနားမယ္။ ဆရာဝန္လည္း villain ျဖစ္ … မပိုင္ဘူးလား။
ေလွ်ာက္ေတြးၾကည့္တာပါ။ ဖတ္မိတဲ့ သူေတြထဲမွာ မႏၲေလးသားမ်ား ပါရင္ ဒါေလးကို အလြတ္ စံုေထာက္ေလးမ်ား လုပ္ၿပီး ဂ်ဴနီယာကို တုိးတုိးေလး လာေျပာၾကပါဦးလို႔။

--
dr-junior.blogspot.com
dr-junior.site40.net

ေနေအာင္ၾကည္သို႔

2008-11-15T08:44:00.001-08:00

အမွန္တကယ္ေတာ့ နာမည္ တပ္မေရးသင့္ဘူးလို႔ ငါထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီပို႔စ္က မင္းကို ရည္ရြယ္တာပဲ။ မင္းနာမည္မွ မတပ္ရင္ ဘယ္လို နာမည္ေပးရမလဲ။ ေနာက္ၿပီး ဖတ္တဲ့သူထဲမွာ မင္းကို သိတဲ့သူ တစ္ေယာက္ပါဖို႔ အလြန္ခဲယဥ္းတယ္။ လူဦးေရ သန္းငါးဆယ္မွာ ငါ့ဘေလာ့ဂ္ေလးကို လာသူက ဆယ္ဂဏန္းေအာက္မွာရယ္။ ငါ.... စကားလံုးနဲ႔ ေဖာ္မျပတပ္ေအာင္ ဝမ္းနည္းတယ္ကြာ။ ၾကားခါစက ရင္ထဲ တစ္ဆို႔ဆို႔ႀကီး ျဖစ္လာတာ။ ပိုဆိုးတာက မနက္ျဖန္ ငါဘယ္လိုမွ မအားဘူး သူငယ္ခ်င္း။ ငါမရွိရင္ မျဖစ္တဲ့ အလုပ္ေတြ ဆိုေပမယ့္ ငါမရွိရင္ ေနာက္လည္း ငါ့ကို မလိုအပ္ေတာ့ဘူး ျဖစ္မယ့္ ငါ မစြန္႔လႊတ္ရဲတဲ့ အလုပ္ေတြပါ။ ေနာက္တစ္ခုက ငါလာလည္း အခုမွ ဘာမွ မထူးေတာ့ဘူးလို႔ ငါထင္လို႔ပါ သူငယ္ခ်င္း။

တကယ္ေတာ့ ငါတို႔ စခင္တာ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးမွေနာ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ငါ့ဘဝမွာေတာ့ အျဖဴစင္ဆံုး ျပန္ေတြးတုိင္း ဂုဏ္အယူဆံုး အခ်ိန္ေတြပဲ။ ပုသိမ္ၿမိဳ႕ရဲ့ လမ္းေတြေပၚမွာ ငါတို႔ ညေနတုိင္း စက္ဘီးစီးခဲ့တာ ငါ ရန္ကုန္ကို ေက်ာင္းလာတက္တဲ့ အခ်ိန္အထိပဲ။ မင္းက စက္ဘီးကို ျမင္းေရးလိုပဲ အမ်ဳိးမ်ဳိး စီးျပခဲ့တာ ငါတို႔ အရမ္းအားက်ခဲ့တာေပါ့။ တကၠသိုလ္ လမ္းဆံုက ႐ုပ္တုေအာက္မွာ ငါတို႔ညတုိင္း ထုိင္ျဖစ္ၾကတယ္ေလ။ မိုးရြာလို႔ ေစာေစာျပန္ရရင္ေတာင္ ႏုိက္တင္ေဂးလ္မွာ အဝစားၿပီး ျငင္းခံုၿပီးမွ ျပန္ခဲ့ၾကတာပဲ။

ငါတို႔ အဖြဲ႔က ထူးဆန္းတယ္ေနာ္။ တစ္ဖြဲ႕လံုး ကဗ်ာေရးသလို အကုန္လံုး ကဗ်ာစာအုပ္ ထုတ္ဖူးေပမယ့္ အုပ္စုလိုက္ေတာ့ တစ္ခါမွ မထုတ္ၿဖစ္ဘူး။ ယုတ္စြ အဆံုး ႏွစ္ေယာက္တြဲၿပီးေတာင္ မထုတ္ျဖစ္ဘူး။ တျခားသူေတြနဲ႔သာ တြဲထုတ္ခဲ့ဖူးသာ မဟုတ္လား။ အဲဒီတုန္းက မင္းနဲ႔ ဆင္ေပါက္နဲ႔ ကဗ်ာေတြကို ငါ ႀကိတ္ၿပီး ႀကိဳက္ေနခဲ့တယ္။ ထုတ္မေျပာျဖစ္ခဲ့တာကို ခြင့္လႊတ္ပါ သူငယ္ခ်င္း။

ငါေဆးလိပ္ျပတ္တာလည္း မင္းေက်းဇူးပါပဲကြာ။ ဟုိတေလာကေလးတင္ အဲဒီအေၾကာင္းကို လူငယ္ေတြရဲ့ ျဖဴစင္မႈအေနနဲ႔ ငါ ပို႔စ္ေရးဖုိ႔ ႀကိဳးစားေနခဲ့ဘူးတယ္။ မင္းကိုလည္း ထူးထူးျခားျခား သတိရေနမိတယ္ေပါ့ကြာ။ မင္းေတာ့ မွတ္မိဦးမလား မသိဘူး။ ဆယ္တန္းေအာင္စာရင္း မထြက္ခင္ မင္းရန္ကုန္က ေဆးလိပ္သူေဌးအိမ္မွာ အလုပ္သြားလုပ္တာ မွတ္မိေသးလား။ ငါတို႔က ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးလို႔ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ လူႀကီး သတ္မွတ္ၿပီး အရာရာကို စမ္းသပ္ေနခ်ိန္။ အရက္ကို တစ္ခါတစ္ေလမွ ေသာက္ေပမယ့္ ေဆးလိပ္ကေတာ့ အကုန္လံုး လက္ထဲ ညွပ္ေနခ်ိန္ေပါ့။ မင္းျပန္လာေတာ့ မင္းက ေဆးလိပ္မေသာက္ေတာ့ဘူးတဲ့။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ မင္းအလုပ္လုပ္တဲ့ သူေဌး (ႏုိင္ငံျခားသား) က သူ ေက်ာင္းထားေပးတဲ့ ေကာင္မေလးကို ဘာလိုလုိ ညာလိုလုိ မလို႔ မင္း စိတ္ဆုိးၿပီး ထြက္လာခဲ့တာ။ ေဆးလိပ္လည္း တစ္သက္လံုး ပ်က္ၿပီတဲ့။ ငါတို႔ အားလံုးလည္း မင္းေျပာသလို အကုန္ စိတ္ဆိုးၿပီး ေဆးလိပ္ျဖတ္ၾကတာေလ။ ငါလည္း အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ကုိယ္တုိင္ မေသာက္သလို သူမ်ားေသာက္ရင္လည္း ႏုိင္ငံျခားေငြ ကုန္တယ္ ဘာညာ ဆုိၿပီး ေဆးလိပ္ျပတ္တရား ေဟာျဖစ္ေတာ့တာပဲ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မ်ဳိးခ်စ္ရယ္လုိ႔ ဂုဏ္မယူျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ လူငယ္ပီပီ မ်ဳိးခ်စ္တယ္ဆိုတာျပခဲ့တာလို႔ပဲ ငါယူဆတာပဲ။ တျခားလူေတြ ျပန္ေသာက္ရင္သာ ျပန္ေသာက္မယ္။ ငါမေသာက္ေတာ့တာေတာ့ အခုထိပါ သူငယ္ခ်င္း။

ႏုိင္ငံျခားေငြ ကုန္တာခ်င္း အတူတူ မင္းအရက္ေတာ့ စြဲသြားခဲ့တယ္ေနာ္။ ငါ အျပစ္မတင္ရက္ပါဘူး သူငယ္ခ်င္း။ ဘဝမွာ ကိုယ္ ႏွစ္သက္လို႔ ဒါမွမဟုတ္ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ျဖစ္ဖို႔ အက်င့္တစ္ခုေတာ့ လုိတာပဲ။ သာမာန္ေက်ာင္းစာေရးသား၊ သာမာန္ဘြဲ႔ရ မင္းအတြက္ ေရြးခ်ယ္စရာ သိပ္မရွိခဲ့လို႔ လုိ႔ ငါေတြးေပးေနပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ငါဘာပဲ ျဖစ္ေနေန ငါ့အရည္အခ်င္း တစ္ခုတည္းနဲ႔ မဟုတ္ပဲ ပတ္ဝန္းက်င္ ေထာက္ကူလို႔ဆိုတာ ငါသိေနပါတယ္။ မင္းမွာ ဒီလို ပတ္ဝန္းက်င္မွ မရွိခဲ့တာ။

ငါ ပုသိမ္ျပန္ေရာက္တုိင္း မင္းကို ေတြ႕ခ်င္ခဲ့မိတယ္။ ပထမတစ္ခါ အရက္ျဖတ္တာ ေဆး႐ံုတက္ရတယ္ ၾကားေတာ့ ငါျပန္လာခ်င္ေပမယ့္ ငါၾကားတဲ့ အခ်ိန္မွာ မင္းက ေဆး႐ံုက ဆင္းေနၿပီး နယ္ကို သြားေနတဲ့ အခ်ိန္ ျဖစ္ေနၿပီ။ မင္း ရံုးစာေရး ဝင္လုပ္ေနတယ္ ငါၾကားသလို မင္းအရက္ ျပန္ေသာက္ေနတယ္ ဆိုတာလည္း ငါၾကားပါတယ္ သူငယ္ခ်င္း။ ဘဝမွာ စြဲလမ္းဖူးတဲ့ အရာေတြက ျဖစ္ရခက္တာကိုး။ ငါတို႔ ကိုယ္တုိင္ေတာင္ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္ တစ္ခုႏွစ္ခု ရွိေနဆဲပဲ မဟုတ္လား။ ငါႏွစ္ဆန္းပိုင္းက ပုသိမ္ေရာက္ေတာ့ မင္း ရခိုင္ျပည္နယ္ကို ေျပာင္းသြားတယ္လို႔ ငါၾကားတယ္။ မင္းကို ေတြ႕ခ်င္လို႔ မင္းျပန္လာရင္ ငါ့ဆီ ဆက္သြယ္ဖို႔ ဆင္ေပါက္တို႔ကို ငါမွာခဲ့ေသးတယ္။ အခုေတာ့ မင္းျပန္လာၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ငါ့ကိုေတြ႕ဖို႔ေတာ့ မေစာင့္ႏုိင္ေတာ့ဘူးေပါ့။

ဒီေန႔ပဲ TAK ငါ့ဆီ ဖုန္းဆက္တယ္။ ငါမယံုႏုိင္ေသးဘူး။ ေစာပါေသးတယ္ သူငယ္ခ်င္းရယ္။ ငါ အၿမဲ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့တာ တစ္ခုရွိတယ္။ ငါတစ္ေန႔ေန႔ ေအာင္ျမင္တဲ့ လုပ္ငန္းတစ္ခု ထူေထာင္ႏုိင္ရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျပန္စုစည္းၿပီး ႀကိဳးစားၾကည့္မယ္လို႔။ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးဆိုတာလည္း ငါသိေနခဲ့တယ္။ ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္တဲ့ငါက ဘယ္လို လုပ္ငန္းတစ္ခု ထူေထာင္ႏုိင္မွာလဲ။ ဒါေပမယ့္ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြဆိုတာ ငါ့ဘဝမွာ အၿမဲ အမွတ္ရေနတဲ့ အရာပါကြာ။

သူငယ္ခ်င္းေရ။ လူတုိင္းသြားရမယ့္ ခရီးမွာ မင္းက သြားႏွင့္ၿပီ။ ငါတို႔ က်န္ခဲ့တဲ့ သူေတြက မင္းကို အမွတ္ရေနမွာပါ။ မင္းဒီဘဝမွာ ျမတ္သလား ႐ွဳံးသလား ငါမသိေပမယ့္ ေနာက္ဘဝမွာေတာ့ ဒီထက္ေကာင္းတဲ့ ကံၾကမၼာနဲ႔ အသိပညာကို မင္းပိုင္ဆိုင္ပါေစလို႔ ငါ ဆုေတာင္းေနမွာပါ။ မင္းရဲ့ ေနာက္ဆံုးခရီးကို လုိက္မပို႔ႏုိင္ေပမယ့္ မင္းဟာ ငါ့အေတြးထဲက ဒီေန႔ ေနာက္ဆံုးထြက္သြားမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာေတာ့ ငါေျပာရဲပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းဘဝမွာ မင္းေကာင္းခဲ့သမွ်အတြက္ ငါေက်းဇူးတင္သလို ငါမွားခဲ့သမွ်အတြက္ ခြင့္လႊတ္ပါလို႔ ငါ ဒီေနရာကေန ေတာင္းပန္ပါရေစ သူငယ္ခ်င္း။

ေနေအာင္ၾကည္ ..... ေကာင္းရာ သုဂတိလားပါေစ။

မင္းရဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္

gmail ျဖင့္ ေရးသည္။
--
Myo Min Tun
dr-junior.blogspot.com
dr-junior.site40.net

ဆရာဝန္ ႏွင့္ သ၏လစာ

2008-11-14T07:04:00.001-08:00

လစာ = ရွစ္ေသာင္းက်ပ္

ကားခ = တစ္ေသာင္းႏွစ္ေထာင္က်ပ္

ဆုိကၠားခ = တစ္ေသာင္းရွစ္ေထာင္က်ပ္

ေန႔လယ္ထမင္းစား = သံုးေသာင္းက်ပ္ (ရက္သံုးဆယ္လ) သံုးေသာင္းတစ္ေထာင္က်ပ္(သံုးဆယ္တစ္ရက္လ)

ညစာ =သံုးေသာင္းက်ပ္

တစ္လ အႏႈတ္ျပေငြ = တစ္ေသာင္းက်ပ္

သတိ….. ေနမေကာင္းမျဖစ္ရ။ အဝတ္အစားသစ္ မဝယ္ရ။ မဂၤလာေဆာင္မည့္ အေပါင္းအသင္း မရွိရ။ စာအုပ္ မဝယ္ရ။ အင္တာနက္ မသံုးရ။

အထက္ပါ အခ်က္မ်ားကို ေရွာင္ၾကဥ္ပါက သင္သည္ တစ္လ အေၾကြး တစ္ေသာင္းသာ တင္အံ့။ မလိုက္နာေသာ္ သင္၏လစာသည္ လတစ္ဝက္ မေရာက္မီ ကုန္ဆံုးျခင္းသို႔ ေရာက္သျဖင့္ အေၾကြးမ်ားစြာ တင္ေလသတၱံ႕။

--
Myo Min Tun
dr-junior.blogspot.com

ေကာင္းလိုက္တဲ့ connection

2008-11-10T08:09:00.001-08:00

ဒီလ ညဂ်ဴတီ နည္းလို႔ အင္တာနက္ တက္ရမလား မွတ္တယ္။ connection က လႊတ္ေကာင္းေနေရာ။ web page ေတြေတာင္ တစ္ဝက္တစ္ပ်က္မွာ ရပ္။ ဖိုရမ္ေတြဆို ဝင္လို႔ မရ။ music video ေလးေတြ ရွာခ်င္တာ ေမ့ထားရတယ္။

dial up သမားေတြကေတာ့ သိပ္မဆိုးလို႔ ေျပာၾကတယ္။ က်ေနာ့္လိုင္းပဲ မေကာင္းတာလား မသိပါဘူး။ ဖုန္း လုိင္းသမားကုိ စစ္ခိုင္းေတာ့လည္း အုိေကတဲ့။ အင္းေလ၊ စာပိုက်က္ျဖစ္တာေပါ့။

ေအအိုင္ဒီအက္စ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ျမန္မာလို ေရးတဲ့ ဆုိဒ္ေလးတစ္ခု လုပ္ရင္ေကာင္းမလား စဥ္းစားတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေျပာေတာ့ သိပ္စိတ္မဝင္စားၾက။ ဟုတ္ပ၊ ေန႔ခင္းဆို ေဆး႐ံု၊ ျပန္လာေတာ့ ေဆးခန္း၊ အိမ္ေရာက္ေတာ့ စာဖတ္၊ အားယားေနတာဆိုလို႔ ဂ်ဴနီယာပဲ ရွိတာ။ ဒီပံုနဲ႔ဆို နင္ေနာက္ႏွစ္ ဘြဲ႕လြန္ မေျဖနဲ႔၊ စာေမးပြဲ ဝင္ေၾကးကုန္တယ္ တဲ့။ သူငယ္ခ်င္းေတြက အားေပးၾကတယ္။

ခက္တာက ဂ်ဴနီယာက အင္တာနက္နဲ႔ ကင္းကြာၿပီး မေနတတ္ေတာ့တာ။ အိမ္မွာ အားရင္ အင္တာနက္မွ မတက္လုိက္ရရင္ ေနလို႔ မေကာင္းေတာ့ဘူး။ က်န္းမာေရး သတင္းေလး ဘာေလးဖတ္ရင္း ဖိုရမ္ေလး ဖတ္ရင္း သီခ်င္းေလးေတြ ေဒါင္းလုဒ္လုပ္ရင္း အကိုအမ ညီညီမေတြရဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေတြ ဖတ္ရင္း အင္တာနက္ကို အသံုးခ်ေနေတာ့တာ။

အခုေတာ့ ဂ်ဴနီယာ မ်က္လံုးေညာင္းမွာ စိုးလို႔ ထင္တယ္။ connection က လ အစထဲက မေကာင္းတာ။ အခုထိလည္း ...
--

gmail ျဖင့္ ေရးသည္။

ကေလးအေတြး

2008-11-10T07:57:00.001-08:00

က်ေနာ့္မွာ အျပစ္ႏွစ္ခု ရွိတယ္

ညကို ညလို႔ ေရးခ်င္တာရယ္

ညကို ညလို႔ ေရးရမွာ ေၾကာက္တာရယ္။

အ႐ုဏ္ကိုလည္း ေရာက္ခ်င္လွၿပီ

ဒဏ္ရာေတြ ထပ္မႏွိပ္စက္ခင္

ၿမိဳ႕ေလးကိုလည္း ျပန္ျမင္ေကာင္းပါရဲ့။

ပ်ံပ်ံထြက္သြားသမွ် ျပန္လာတာ မျမင္ရ

ပညာဆိုတာ

ဟုိအေဝးမွာ သင္မွ တဲ့လား။

ဆုတ္ကပ္မွာမွ လူျဖစ္တ့ဲဘဝ

ကမၻာက ကြာက်လာတဲ့ ေဒသတစ္ခုလို

ပုပုက်လာပံုက။

(အခုလည္း) အသက္မ႐ႈဝံ့ပါဘူး

မုသားမုတ္သံု ရာသီမွာ

တုတ္ေကြး ကူးခံရမွာ ေၾကာက္တယ္ကြယ္။

--
gmail ျဖင့္ ေရးသည္။

ေဆး႐ံုမွာ

2008-11-01T20:58:00.001-07:00

အခ်ိန္နဲ႔ ဒီေရက လူကို မေစာင့္သလို ဂ်ဴတီနဲ႔ ပိေနတဲ့ ဂ်ဴနီယာကိုလည္း အားလံုးေက်ာ္ခြသြားၾကတယ္။ free hosting အေနနဲ႔ တင္ထားတဲ့ 000webhost ကေတာင္ က်ေနာ့္ကို warning ေပးတယ္ဗ်ာ။ ကံေကာင္းလို႔ account ေလး အဖ်က္မခံရတာ။

medical professional တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ internet ကို အရင္လို အခ်ိန္မေပးႏုိင္ေတာ့တာေတာ့ တကယ္ပါဗ်ာ။ ဘြဲ႕လြန္တက္ဖို႔ စာက်က္ဖို႔၊ ေရာဂါအသစ္ေလးေတြ ေတြ႕ရင္ ရွာၾကည့္ဖို႔၊ ေမ႔ေနတဲ့ ေရာဂါေတြ ေဆးဝါးေတြ ျပန္ဖတ္ဖို႔၊ အပိုဝင္ေငြ (တကယ္ကေတာ့ အဓိက ဝင္ေငြ) ရတဲ့ ေဆးခန္း အစားထုိင္ေပးဖို႔ .. ဖို႔ ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ အခ်ိန္နာရီေတြကို ေပးဆပ္ေနရတာပါပဲ။

ေဆး႐ံုဆိုတာလည္း ရီရတယ္ေနာ္။ ေဆး႐ံုမွာ စည္းကမ္းလိုက္နာဖို႔ တိုက္တြန္းေနရတာလည္း အာေညာင္းေတာ့မယ္။ ဒါေပမယ့္ မလိုက္နာတဲ့ သူေတြက မ်ားတယ္ခင္ဗ်။ အေပါက္ဝက ဝန္ထမ္းကို ပိုက္ဆံေပးဝင္လုိက္ရင္ ဟုိတယ္မွာ အခန္းယူၿပီးတဲ့သူေတြလို ေဆး႐ံုမွာ ေနၾကဖုိ႔ ႀကိဳးစားၾကတာပဲ။ က်ေနာ့္ထက္ သက္တမ္းႀကီးတဲ့ လူနာခုတင္ေပၚ မထုိင္ဖို႔ ေျပာလည္း လစ္တာနဲ႔ တက္ၿပီးသားပဲ။ မထုိင္ဖို႔ ေျပာတာ အေၾကာင္းႏွစ္ခ်က္ရွိတယ္ခင္ဗ်။

တစ္အခ်က္က … ခြဲစိတ္ၿပီးလူနာေတြဆိုရင္ တျခားလူေတြ လာထုိင္ရင္ သူတို႔ဆီက ေရာဂါပိုးေတြ လူနာေတြရဲ့ ခ်ဳပ္႐ိုးေတြဆီ ေရာက္ၿပီး အနာမက်က္တာ၊ ျပန္ကြဲတာ၊ အဖ်ားတက္တာေတြ ျဖစ္လို႔။

ႏွစ္အခ်က္က … ခုတင္က်ဳိးမွာ စိုးလို႔။ ခုတင္ေတြရဲ့ သက္တမ္းက မနည္းဘူးဗ်။ ၾကည့္လုိက္ရင္ သိသာပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ဆို က်ဳိးၿပီးတာေတြ အဆင္ေျပသလို ျပန္ဆက္ထားတာ။ ဒါေတြ က်ဳိးသြားရင္ အသစ္က ခ်က္ခ်င္းရတာ မဟုတ္ဘူး။ အေပၚတင္ရတာ ထံုးစံအတုိင္း။ ခုတင္ေတြ မေလာက္ငရင္ လူနာေတြ ခံုတန္းေပၚ အိပ္ေနရမွာ။ အဲဒါဆို ဘယ္လိုမွ အဆင္ေျပမွာ မဟုတ္ဘူးေလ။

တကယ္တမ္းေတာ့ ဒါေတြက ဆရာဝန္ေတြရဲ့ အလုပ္မဟုတ္ပါဘူး။ အကုန္လုိက္လုပ္ေနရေတာ့ ဆရာဝန္ေတြရဲ့ ေရာဂါကို အာ႐ံုစိုက္မႈ မက်သြားဘူးလား။ အခုေတာ့ ဒါလည္း က်ေနာ္တို႔ ဆရာဝန္ေတြပဲ လုိက္ေျပာေနရတယ္။ ဝန္ထမ္းေတြကလည္း ေအာက္ဆုိက္ ရတဲ့ အလုပ္ေတြ (လူနာလွည္းတြန္းတာ၊ ခြဲစိတ္ဖို႔ လူနာကို သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ေပးတာ၊ ေဆး႐ံုဆင္းရင္ ပစၥည္းကူသယ္ေပးတာ စသည္ျဖင့္) ပဲ လုပ္ခ်င္ၾကေတာ့တယ္။ ဒါမ်ဳိးခိုင္းလို႔ကေတာ့ ဝတ္ေက်တန္းေက် ေအာ္ၿပီးရင္ မ်က္စိေအာက္မွာ မေနေတာ့ဘူး။ ထပ္ခိုင္းမွာ စိုးလို႔။ တာဝန္မေက်လို႔ အလုပ္ျဖဳတ္တာ၊ အလုပ္ႀကိဳးစားလို႔ ရာထူးလစာ တုိးတာ ဆိုတဲ့ ဆုေပးဒဏ္ေပး စနစ္မရွိမခ်င္း၊ လစာက ဘဝကို အာမခံခ်က္ေပးတဲ့ အလုပ္မျဖစ္မခ်င္း အလုပ္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏုိးစိတ္ဆိုတာ ျဖစ္မလာသလို အလုပ္ကိုလည္း ေက်ပြန္ေအာင္ လုပ္ခ်င္မွာ မဟုတ္ဘူးေလ …

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဂ်ဴနီယာတို႔ တစ္သိုက္ပဲ .. ကမၻာေက်ာ္ လူမိုက္ အျဖစ္ခံရေတာ့မွာလား …..

--
Gmail ျဖင့္ ဘေလာ့ျခင္း

မိမိကိုယ္ကို ဆန္းစစ္ျခင္း

2008-08-23T11:55:00.000-07:00

ည တစ္နာရီထိုးၿပီ။ မ်က္လံုးမ်ားကလည္း က်ိန္းစပ္လို႔။ ဒါေတာင္ ကိုယ့္ဘာသာ ကုိယ္ ေဒါသ ျဖစ္ေနမိတယ္။

ဘာလို႔ ေဒါသျဖစ္လဲ သိခ်င္လား။ မသိခ်င္လည္း ေျပာမွာပဲ။

၁။ ဘေလာ့ဂ္တာ ေရးတာ တန္းပလိတ္ေတြ၊ ကုဒ္ဒင္းေတြ ဘာမွ မသိလို႔။ သူမ်ားဆိုဒ္ေတြနဲ႔ ယွဥ္ၾကည့္ ကိုယ့္ ဘေလာ့ဂ္ေလးက သစ္ေျခာက္ပင္လိုပဲ။

၂။ စာေတြ ဒီေလာက္ဖတ္တာလည္း သူမ်ားေတြလို အေရးအသား မေကာင္းလာ။ ပါရမီကနည္းေသာေၾကာင့္ အဓိပတိ တက္စီး .. မွားကုန္ၿပီ .. လုိင္းကားနဲ႔ ... ႀကိဳးစားဖတ္ကာ စုတုျပဳပါေသာလည္း အေရးအသားက ေဆး႐ံုက ဆရာမေတြလို မာဆတ္ဆတ္ ျဖစ္ေန၏။

၃။ သူမ်ားေတြမ်ား အသိမိတ္ေဆြ မ်ားလိုက္တာ။ က်ေနာ္မွာေတာ့ လင့္ခ္ စရာ ၁၀ ေယာက္ ျပည့္ေအာင္ မရွိ။ ကြန္မန္႔ ေရးခါနီး က်ရင္ ေက်ာ္ထားတဲ့ ultrasulf ေလးက ျပဳတ္ျပဳတ္က်ရတာနဲ႔ပဲ ... ခင္ခ်င္ပါတယ္ လူတုိင္းနဲ႔ .. လုိရင္ ပိုက္ဆံ ေခ်းရေအာင္။

၄။ Published နဲ႔ draft ဆိုရင္ draft က မ်ားေနတယ္။ ေရးရင္းနဲ႔ မၿပီးတာေတြ၊ စိတ္မပါလို႔ ရပ္လုိက္ရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မတင္ျဖစ္ဘူး။ ၂ ႏွစ္ ျပည့္ေတာ့မယ္ ပို႔စ္ က ၁၀၀ မျပည့္တျပည့္။ ေတာ္ေတာ္လုိေသးသည္။

ဒါလား ဂ်ဴနီယာ။ .........

အသစ္မ်ား

2008-08-23T11:06:00.000-07:00

တီထြင္တုိင္း ေကာင္းပါသလား ....

အလုပ္စေခၚေနၿပီ ျဖစ္ေသာ ၂၀၀၇ ဘြဲ႕ရ ႏွင့္ ၂၀၀၈ ဘြဲ႔ရ ဆရာဝန္မ်ားကို ရာထူး အသစ္မ်ား စတင္ ခန္႕ထားမယ္ လုိ႔ စာကပ္ထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ထူးထူးဆန္းဆန္း ကုသေရး ဘာသာရပ္ေတြ အတြက္ သ႐ုပ္ျပဆရာ ရာထူးတဲ့။ က်ေနာ္ ေတာ့ ဥာဏ္မမီပါဘူး။ ကုသေရး ဆိုမွ ေတာ့ သ႐ုပ္ျပ ေနဖို႔ လုိေသးလုိ႔လား။ လူနာနဲ႔ နပန္းလံုးရင္း ပညာသင္ရတာ မဟုတ္ဘူးလား။

ၾကည့္ရတာ ကုသေရး ဘြဲ႕လြန္ လည္း လုိခ်င္တယ္။ ည ဂ်ဴတီလည္း မဆင္း ခ်င္ဘူး။ တျခား non-clinical ဘာသာရပ္ေတြမွာလည္း အခ်ိန္မကုန္ ခ်င္ဘူး ဆိုသူေတြ အတြက္ တီထြင္ ေပးလုိက္သလား ထင္ရသည္။ သူတုိ႕က်ေတာ့ နယ္မေျပာင္းရ ငါးႏွစ္ ေနရမယ္တဲ့။ တယ္ဟုတ္ပါလား။

ကုသေရး ဝင္ထားတဲ့ သူေတြ သနားစရာ ေကာင္းေနၿပီ။ ညဂ်ဴတီ ဆင္းရတာ၊ ေဆးခန္းထုိင္ဖို႔ အခ်ိန္မရတာ၊ ေတြ အျပင္ ႏွစ္ႏွစ္တစ္ခါ နယ္ေျပာင္းရတာ ေနာက္ဆံုး ရည္မွန္းခ်က္က ကုသေရး ဘြဲ႕လြန္ ရဖုိ႔ မဟုတ္ဘူးလား။ အခုေတာ့ သူတို႔နဲ႔ ယွဥ္ရမယ္ ဆိုရင္ စာက်က္ဖို႔ အခ်ိန္ကေတာ့ တစ္ပန္း႐ွဳံးေနၿပီ။ ဒါေတာင္ ဟုိကိစၥ ဒီကိစၥေတြ မပါေသးဘူး။

ဒီ ကုသေရး သ႐ုပ္ျပဆရာေတြကလည္း လူနာေတြကိုသာ ထိေတြ႕မႈ မရွိရင္ ဘြဲ႕လြန္ေက်ာင္းသား ဘဝမွာ ေသေရး ရွင္ေရး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို ဘယ္လို ခ်မွာပါလိမ့္။ မလြယ္ မလြယ္ ...

အလုပ္ဝင္ေသာ ဆရာဝန္ အခ်င္းခ်င္း အဆင့္အတန္း မ်ား ကြာသြားမလား။ ကုသေရးအပိုင္းကို ဝါသနာပါသူ ေတြလည္း သက္သာရာ သ႐ုပ္ျပ ရာထူးကို ေလွ်ာက္ၾကမွာလား။ ကုသေရး ဆရာဝန္ဆိုတာ အနိမ့္ဆံုးအဆင့္ တစ္ခု ျဖစ္လာမွာလား။ ဒီေမးခြန္းေတြကိုေတာ့ လူႀကီးေတြ သိၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႕ကိုပဲ မေျပာျပေသးတာ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။

ပီတိကို စား၍ ဒုကၡေရာက္ၾကသူမ်ား

2008-08-15T05:16:00.000-07:00

တစ္ကယ္ဆုိရင္ ဘယ္သူမွ အျပစ္မရွိပါဘူး။ အခုေတာ့ ကိစၥ တစ္ခုက ျဖစ္သြားခဲ့ၿပီ။ တရားသလား၊ မတရားသလား မည္သူမွ် သိခြင့္ရေတာ့မည္ မဟုတ္ေပ။

ဆရာဝန္တို႔ရဲ့ က်င့္ဝတ္ထဲမွ ဆရာဝန္ အခ်င္းခ်င္း ညီရင္းအစ္ကို ကဲ့သို႔ ေစာင့္ေရွာက္ပါမည္ ဟုေသာ စာသားကို သတိရမိသည္။ က်င့္ဝတ္ဆိုသည္မွာ လူတံုးမ်ားသာ ေစာင့္ထိန္းေသာ အရာလား က်ေနာ္ မသိေတာ့ပါ။

ဒီလုိပါပဲ။ ဒီေနရာပါပဲ။ ဒီလိုနဲ႔ ၿပီးဆံုးသြားတာပဲ။ ဒါေတြဟာ ... ဒါေၾကာင့္ပါပဲ။

အားလံုးဟာ ကိုယ့္ရဲ့ ေန႔တစ္ဓူဝ ထဲမွာပဲ အခ်ိန္ကုန္ဆံုးေနၾကတယ္။ ကိုယ့္ရဲ့ ဝမ္းသမုဒၵရာမွာ လက္ပစ္ကူးရင္း အရာရာကို ဥေပကၡာ ျပဳလာႏုိင္ၾကတယ္။

တခ်ိဳ႕ကေတာ့ သနားလုိက္တာ ဟု စုတ္သပ္ၾကသည္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ဒီလိုပါပဲ ဟု ေျဖသိမ့္ၾကသည္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ဒါသူ႔အျပစ္ပဲ ဟု သံေယာင္လုိက္ၾကသည္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ဘာမွ မေျပာခ်င္ပါ ဟု ေရငံု ထားၾကသည္။

သူ႔အတြက္ေရာ ....
သူသည္ တာဝန္မဲ့ေသာ ဆရာဝန္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္။ ျဖစ္ခ်င္မွလည္း ျဖစ္မည္။ အရင္က မွားဖူးတာလည္း ရွိခ်င္ရွိမည္။ ရွိခ်င္မွလည္း ရွိမည္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ သူ ... ဆရာဝန္ အျဖစ္က ရပ္စဲခံလုိက္ရၿပီ ျဖစ္သည္။

ဆရာဝန္ ျဖစ္ဖုိ႔ သူအိပ္မက္ မက္ခဲ့ဖူးပါလိမ့္မည္။ သူ႔ရဲ့ ငယ္စဥ္ေန႔စြဲမ်ားသည္ စာအံသံမ်ားျဖင့္ ဆူညံေနမည္သာ။ အိမ္နီးနားခ်င္းကေလးမ်ား ကစားေနခ်ိန္တြင္ သူ႔အေမေရွ႕တြင္ စာအံေနမည္လား။ အေဖျဖစ္သူက ငါ့သမီးက ႀကီးလာရင္ ဆရာဝန္ျဖစ္မဲ့သူ ဟု သူ႔ အေပါင္းအေဖာ္မ်ားကို ၾကြားဖူးခ်င္ ၾကြားဖူးေပလိမ့္မည္။

ဆယ္တန္း ေအာင္စာရင္းတြင္ သူ႔အမည္ပါစဥ္က သူ႔ မ်က္စိထဲတြင္ ဂ်ဴတီကုတ္ အျဖဴႏွင့္ သူ႔ကိုယ္သူ ျမင္ေနႏုိင္ပါသည္။ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္မ်ားသည္ ေက်ာင္းတက္လွ်င္ လုိမည့္ ပစၥည္းစာရင္း ျပဳစုရင္း ကုန္ခဲ့တာ ျဖစ္ႏုိင္သည္။ အေဖနဲ႔ အေမကလည္း ေခါင္းခ်င္း႐ိုက္၍ ေငြပိုရွာရန္ အၾကံ ထုတ္ေကာင္းထုတ္ေနခဲ့ရ ႏုိင္ပါသည္။ အေမငယ္စဥ္က ဝတ္ဆင္ခဲ့ေသာ ဆြဲႀကိဳးေလးလည္း လက္ေျပာင္းသြားခဲ့ရမလား မသိႏုိင္ပါ။

ေက်ာင္းသူဘဝတြင္ သူ အလြန္ေပ်ာ္ခဲ့ႏုိင္သည္။ ထုိ႔မဟုတ္ စာက်က္ျခင္းျဖင့္သာ အခ်ိန္ကုန္ခဲ့ႏုိင္သည္။ စာအုပ္စာတမ္းဖိုး ေစ်းႀကီးသျဖင့္ စာၾကည့္တုိက္မွာ အခ်ိန္ကုန္ရတာ မ်ဳိးလည္း ျဖစ္ႏုိင္သည္။ ေသခ်ာသည္က လူနာမ်ားကို စမ္သပ္စဥ္ သူ႔၏ စိတ္တြင္ ေက်နပ္မႈျဖင့္ လႊမ္းၿခံဳေနမည္သာ ျဖစ္သည္။ သင္ၾကားေသာ ဘာသာရပ္မ်ားကို စိတ္ထဲက လုိက္က်က္မွတ္ရင္း က်ဴရွင္ မတက္ႏုိင္သျဖင့္ စာေမးပြဲတြင္ သူမ်ားတန္းတူ ေျဖႏုိင္ပါ့မလား စိုးရိမ္ေနခဲ့ႏုိင္ပါသည္။

အလုပ္သင္္ ဆရာဝန္ဘဝေန႔ရက္မ်ားသည္ကား သူ႔ပန္းတုိင္ရဲ့ အနီးဆံုး အိပ္မက္ မ်ား ျဖစ္ခဲ့ေပလိမ့္မည္။ ငါသာ လက္ေထာက္ဆရာဝန္ ျဖစ္ခဲ့ရင္ ဆိုေသာ အေတြးမ်ားက သူ႔၏ အလုပ္ေန႔ရက္မ်ားကို အငမ္းမရ ျဖစ္ေစခဲ့ေသာ အေျခခံမ်ား ျဖစ္ခဲ့ေလမလား သူသာလွ်င္ သိႏုိင္ပါမည္။

ဘြဲ႕လက္မွတ္တစ္ခုသည္ သူ႔၏ တန္ဖိုးကို အသိအမွတ္ျပဳေသာ သက္ေသဟု သူယူဆခဲ့ႏုိင္ပါသည္။ အလုပ္ဝင္ဖို႔ ေလွ်ာက္စဥ္ အလုပ္မ်ားလွေသာ အင္းစိန္ေဆး႐ံုကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့့ျခင္းသည္ သူ၏ ဆရာဝန္ဘဝကို လူနာမ်ား အတြက္ အေကာင္းဆံုး အသံုးခ်ခ်င္ေသာ သူ၏ ပင္ကိုစိတ္ထား ျဖစ္ခဲ့ႏုိင္ပါသည္။

အလုပ္စဝင္ရေသာ ေန႔က သူၿပံဳးရင္း ေက်နပ္ေနမည္မွာ အေသအခ်ာ ျဖစ္သည္။ သူ႔ဘဝသည္ စိတ္ခ် လုံၿခံဳေသာ လမ္းေပၚသို႔ ေရာက္ရွိသြားၿပီဟု သူ ယံုၾကည္ေနခဲ့လိမ့္မည္။ တာဝန္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ရင္း မသိသည္မ်ားကို ေလ့လာရန္ အားလပ္ခ်ိန္မ်ားသည္ စာအုပ္မ်ားထဲတြင္ နစ္ျမဳတ္ေနခဲ့ႏုိင္ပါသည္။

သူသည္ ထုိေန႔က ဂ်ဴတီက်ျခင္းကို သူ႔ဘဝ၏ အလွည့္အေျပာင္းဟု သူသိရွိခဲ့မည္ မဟုတ္သည္မွာ အေသအခ်ာပင္ ျဖစ္သည္။ သူ႔စိတ္ထဲတြင္ လူနာ အတြက္ အေကာင္းဆံုး ကုသမႈ ရရွိရန္ လႊဲေျပာင္းေပးရန္ လိုအပ္သည္ဟု ႐ိုး႐ိုးသားသား ယံုၾကည္ခဲ့ျခင္းလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။

အခုေတာ့ အရာအားလံုးသည္ အတိတ္ ျဖစ္သြားၿပီ ျဖစ္သည္။ တစ္ေယာက္ေသာသူက ျပန္မလာႏုိင္ေတာ့ သကဲ့သို႔ တစ္ေယာက္ေသာ ဆရာဝန္သည္လည္း ဘဝ တစ္ခု ၿပီးဆံုးသြားၿပီ ျဖစ္သည္။ သူ ဘာလုပ္ေနမည္နည္း။ ဘြဲ႕လက္မွတ္ေပၚ မ်က္ရည္က်ေနမလား။ ေဆာက္တည္ရာမရ စိတ္႐ွဳတ္ေထြးေနမည္လား။ ဘာမွ မလုပ္ခ်င္ မကိုင္ခ်င္ စိတ္ဓါတ္က်ေနမည္လား။

တခ်ဳိ႕လူေတြကေတာ့ သူ႔အေၾကာင္းေျပာေနၾကသည္။ သူမ ကုသေပးဖူးေသာ လူနာမ်ားကား အံ့ၾသဝမ္းနည္း ျဖစ္ေနၾကမည္။ ဒါေတြလည္း အခ်ိန္ကာလ တစ္ခု၌ ေပ်ာက္ဆံုးသြားမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။

သူမ မွားခဲ့တာလည္း ျဖစ္ႏုိ္င္သည္။ သူမ လူနာႏွင့္ ပတ္သက္၍ မွားခဲ့တာ ျဖစ္ႏုိင္သည္။ သို႔တည္းမဟုတ္ သူမ ဆရာဝန္ အလုပ္အား ေရြးခ်ယ္ခဲ့ျခင္းသာ မွားခဲ့တာ ျဖစ္ႏုိင္သည္။ ဒါမွ မဟုတ္ သူမ လူျဖစ္ခဲ့တာ မွားတာ ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။

ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းမႈမ်ားကို အံတု၍ ပညာတန္ဖိုးကို ထိန္းသိမ္းၿပီး လူနာမ်ားအေပၚ ေစတနာထားေသာ ဆရာဝန္အားလံုးကို ရည္ညြန္းပါသည္။

ဂ်ဴနီယာ ဂ်ဴတီ ဆက္ေနသည္

2008-08-11T03:17:00.000-07:00

ဂ်ဴနီယာ ဆီ အလည္လာတဲ့ မိတ္ေဆြ အေပါင္း က်န္းမာပါေစ။ ဂ်ဴနီယာအိမ္က ADSL လုိင္းက ၂ရက္ေလာက္ ဆက္သြယ္မႈ ျပတ္ေတာက္ေနလို႔ ဂ်ဴနီယာလည္း ေခါင္းေတာ္ေတာ္ ေျခာက္သြားတယ္။ တနဂၤေႏြကလည္း ဂ်ဴတီဆိုေတာ့ ဒီဘက္ကို လံုးဝ မေရာက္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ အင္တာနက္ ကလည္း ဘာျဖစ္ေနလည္း မေျပာတတ္ပါဘူး။ ဖုန္းလိုင္းက ေကာင္းၿပီး၊ သူက connection မရဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ပုဂံနက္ ကို ဆက္ေတာ့ သူက ဖုန္းလိုင္းမေကာင္းလို႔ ဖုန္းလိုင္းသမားကို ေျပာပါတဲ့။ ဖုန္းလိုင္းသမားကလည္း သူ႔ဖုန္းလုိင္းက အုိေကတဲ့။ အင္တာနက္ကေတာ့ တက္မလာဘူး။ ဘယ့္သူ႔ကို ေျပာရမလဲ မသိဘူး။ ခက္တာက တစ္ခါတစ္ခါ က်ေတာ့လည္း ျပန္ေကာင္းေနျပန္ေရာ။ အႀကံေပး ၾကပါဦး။

ျမန္မာျပည္မွာ ဘာပဲသံုးသံုး customer service က ေကာင္းေကာင္း မေပးႏုိင္ၾကဘူး။ အခုပဲ ၾကည့္ေလ၊ connection ကတာ မေကာင္းတာ၊ bill က်ေတာ့ ပံုမွန္ပဲ။ ဒီပံုအတုိင္း ဆုိရင္ေတာ့ ႐ွံဳးၿပီ။ မရွိမဲ့ ရွိမဲ့ သံုးခ်င္လြန္းအားႀကီးလို႔ လခ တစ္ဝက္ေလာက္ကို မစားရက္ မသံုးရက္ (လုိင္းက အကို အလကားေပးသြားတာ) အင္တာနက္ သံုးမိပါတယ္။ တကယ္ေျပာတာ။ ဂ်ဴနီယာ လခေတြ အင္တာနက္မွာပဲ ကုန္လို႔ အဝတ္အစားေတာင္ အသစ္မဝယ္ရတာ ၾကာၿပီ။

ဒီလ ေဆး႐ံုမွာ ဂ်ဴတီက နည္းနည္း စိပ္တယ္။ မေန႕က ဂ်ဴတီ တစ္ရက္ ဆင္းၿပီး မနက္ျဖန္ တစ္ခါ ျပန္ဆင္းရဦးမယ္။ ဂ်ဴတီဆိုတာ ၂၄ နာရီကို ေျပာတာ။ ႐ံုးခ်ိန္ အတုိင္း ဂ်ဴတီကေတာ့ ပိတ္ရက္ မဟုတ္ရင္ ေန႔တုိင္းပဲ။ ေဆး႐ံုမွာလည္း အလုပ္မ်ားေတာ့ ပို႔စ္ တင္ဖုိ႔ေတာင္ အၾကံဥာဏ္ ထုတ္ဖုိ႔ အခ်ိန္မရဘူး။ ဒီေန႔ေတာ့ မအိပ္ပဲနဲ႔ ဘေလာ့ လုိက္ဖတ္ရင္းနဲ႔ mmwordpress.com မွာ co.cc မွာ blogger တင္လို႔ ရတယ္လို႔ ဖတ္မိတာနဲ႔ co.cc မွာ အေကာင့္ေလး တစ္ခု လုပ္ၾကည့္တယ္။ အဲဒါဆုိရင္ေတာ့ ျမန္မာျပည္က လူေတြ ေက်ာ္စရာ မလိုပဲ ဖတ္လို႔ရမွာပဲ။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဒီဘေလာ့ဂ္မွာပဲ ဆက္ေရးဦးမယ္။ ေျပာင္းျဖစ္ရင္ေတာ့ လုိက္ ေၾကညာမယ္ေလ။

မြမ္းမံျခင္း ... ေကာင္းမြန္မွန္ကန္ေသာ အသိပညာ ဆီသို႔

2008-08-08T09:07:00.001-07:00

ၾကိဳးခ်ည္ က်င့္ေနတာ

ယေန႔ ေဆးတကၠသိုလ္ ၂၊ ရန္ကုန္ Skill Training Laboratory မွာ သားဖြားႏွင့္ မီးယပ္ပညာဌာန၊ ေဆးတကၠသိုလ္ ၂ ရန္ကုန္ က ႀကီးမွဴး က်င္းပတဲ့ "Basic Surgical Skill and Management of OG Emergency Training Course" ကို ဖြင့္လွစ္ပါတယ္။ ရက္တုိ သင္တန္း ျဖစ္ၿပီး သင္တန္းကာလ ၂ ရက္ ျဖစ္ပါတယ္။

သားဖြားႏွင့္ မီးယပ္ေဆာင္ကို တာဝန္က်လာတဲ့ ဆရာဝန္မ်ားနဲ႔ ဘြဲ႕လြန္ေက်ာင္းသားေတြကို ရည္ရြယ္ၿပီး ဖြင့္လွစ္တဲ့ မြမ္းမံသင္တန္း လို႔ ေျပာလို႔ ရပါတယ္။ စာေတြ႕နဲ႔ လက္ေတြ႕မွာ လြဲမွားေနတာေတြ မရွိရေအာင္ မြမ္းမံ ဖြင့္လွစ္တာ ျဖစ္ၿပီး ဒီေန႔ တစ္ရက္ီ သင္ၿပီးေတာ့ ဂ်ဴနီယာ အေနနဲ႔ အမ်ားႀကီး အက်ိဳးရွိတာကို အမွန္အတိုင္း ဝန္ခံပါရေစ။

ဒီေန႔ မနက္ပိုင္းကေတာ့ "Basic Surgical Skill" ျဖစ္ၿပီး

ႊTable 1. "Correct gloving and gowning"
Table 2. "Handling instruments"
Table 3. "Knot tying"
Table 4. "Suturing"
Table 5. "Preparation of operation site"

ဆိုၿပီး ၄ေယာက္နဲ႔ သံုးေယာက္ပါတဲ့ အဖြဲ႕ေလးေတြ ခြဲၿပီး လက္ေတြ႕ ေလ့က်င့္ေစခဲ့ပါတယ္။ video and Powerpoint နဲ႔လည္း ရွင္းလင္းပါတယ္

ေန႔လည္စာကိုေတာ့ ဒန္ေပါက္ ထမင္းနဲ႔ တည္ခင္းပါတယ္။

ညေနက်ေတာ့ "Basic Obstetrics Procedures" ကို

ႊTable 1. "Normal Labour: Management, Partograph"
Table 2. "Episiotomy and repair"
Table 3. "Vaccum delivery, paracervical block"
Table 4. "Forceps delivery, pudendal block"
Table 5. "Vaginal breech delivery"

တို႔ကို Video, powerpoint ရယ္ လက္ေတြ႕ ရယ္ အဖြဲ႕ခြဲၿပီး သင္ၾကားလုပ္ေဆာင္ရပါတယ္။

ဒီလို သင္တန္းမ်ဳိးဟာ လုိအပ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က တဆင့္ၿပီး တဆင့္ သင္ၾကားရာမွာ နားလည္မႈ လြဲေနတာ ေလးေတြ ရွိသလို တခ်ဳိ႕ လက္ေတြ႕ေတြဟာ ဖတ္တဲ့ စာအုပ္အလုိက္ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ မတူတာ ရွိႏုိင္ပါတယ္။ အခုလို မြမ္းမံ သင္တန္းေပးလုိက္ျခင္းျဖင့္ ကုသေဆာင္ တစ္ခုထဲမွာ စနစ္ တစ္ခုထဲ ျဖစ္သြားၿပီးေတာ့ Effective Management အေကာင္းဆံုး ကုသမႈ ရရွိ႐ံုတင္မက ဆရာဝန္ေတြရဲ့ အရည္အခ်င္းလည္း တုိးျမင့္လာမယ္ လုိ႔ က်ေနာ္ ထင္ပါတယ္။

ခြဲစိတ္ေဆာင္ မွာလည္း အေျခခံ ခြဲစိတ္နည္း ပညာ နဲ႔ နယ္ေတြမွာ လက္ေထာက္ ဆရာဝန္ေတြ အေနနဲ႔ ႀကံဳေတြ႕ရမယ့္ ျပႆနာေတြကို ယခုလိုမ်ဳိး မြမ္းမံ သင္ေပးႏုိင္ရင္ ေကာင္းမယ္လို႔ထင္ပါတယ္။

နားၾကပ္ေလးရဲ့ ပံုျပင္မ်ား ...... ေဆးထုိးအပ္ေလးေတြ

2008-08-04T06:19:00.001-07:00

ျဖစ္ရပ္ (၁)

သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ အေဖ ေဆး႐ံုတက္ရသည္။ အသည္းေရာင္ အသားဝါ စီ ပိုးေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ အသည္းကင္ဆာ ဟု အေျဖထြက္သည္။ အလြန္ေအးေဆးေသာ၊ အေပ်ာ္အပါးကင္းေသာ ထိုဦးေလးသည္ အဘယ္ေၾကာင့္ စီပိုး ကူးစက္ရသနည္း။ သမားေတာ္ႏွင့္ တိုင္ပင္ၾကည့္ေသာ အခါ ျဖစ္ႏိုင္ေခ် ရွိေသာ အခ်က္မွာ တစ္ခါသံုး ေဆးထုိးအပ္မ်ား မေပၚခင္ အခါက ေဆးထိုးအပ္မွ ကူးစက္ျခင္း ပင္ျဖစ္သည္။

ျဖစ္ရပ္ (၂)

က်ေနာ္ဆီ လူနာ တစ္ေယာက္ လာျပသည္။ ၾကာရွည္ ဝမ္းသြားေနျခင္း၊ ၾကာရွည္ ဖ်ားေနျခင္း၊ ကုိယ္အေလးခ်ိန္ က်သြားျခင္း၊ လွ်ာတြင္ မက္ခ႐ု ေပါက္ျခင္း စေသာ လကၡဏာမ်ားေၾကာင့္ လူနာကို ေဆြးေႏြး၍ ခုခံအားက်ဆင္းမႈ ေရာဂါပိုး စစ္ခိုင္းလိုက္သည္။ အေျဖကား positive။ လူနာက သူ႕တစ္သက္တာ တြင္ အေပ်ာ္အပါး လုိက္စားျခင္း၊ ေသြးသြင္းဖူးျခင္း၊ ေဆးမင္ေၾကာင္ ထုိးျခင္း၊ မူးယစ္ေဆး အေၾကာထဲ ထုိးျခင္း စသည့္ ကိစၥရပ္မ်ား လုံးဝမရွိေၾကာင္း သစၥာေရ ေသာက္၍ ေျပာဝ့ံသည္ ဟုဆိုသည္။ သို႔ရာတြင္ အလုပ္လုပ္၍ အားနည္းသည္ ထင္သည့္ အခါတုိင္း အေၾကာေဆး သြင္းေလ့ ရွိေၾကာင္း၊ ရြာတြင္ ဆရာဝန္ မရိွ၍ အရပ္တြင္ ေဆးလုိက္ထုိးေပးေသာ သူျဖင့္သာ ေဆးထုိးေၾကာင္း၊ ရြာတြင္ ၿမိဳ႕မွ ေနမေကာင္း၍ ျပန္လာကာ ရြာတြင္ ဝမ္းေလွ်ာ၍ ပိန္လိန္ကာ ဆံုးသြားေသာ လူမ်ား ရွိေၾကာင္း ဆုိသည္။

ျဖစ္ရပ္ (၃)

ဆရာရယ္၊ ဘုရားစူးရပါေစ့ရဲ့။ ေဆးထုိးအပ္က ကူးတာပါ။ က်မ ေသခ်ာပါတယ္။ အဲဒီ ဆရာဝန္ကေလ က်မသြားျပတိုင္း အေၾကာေဆးေရာ၊ အသားေဆးေရာ ထုိးတယ္။ အပ္တစ္ေခ်ာင္းထဲပဲ။ ၿပီးေတာ့ ပုလင္းထဲက အရင္လူ က်န္တဲ့ ေဆးေတြ စုပ္ထုိးတာ။ က်မ ျမင္ရတယ္ ဆရာ။ တေန႔ တေန႔ လာျပတဲ့ လူနာ မနည္းဘူး ဆရာ။ အကုန္လံုး အဲဒီလို ထုိးတာပဲ။ က်မ မဟုတ္တာ မလုပ္ရပါဘူး ဆရာရယ္။ ဘယ္ဘဝ ကံက မေကာင္းခဲ့လို႔ ဒီလို ျဖစ္ရတာလဲ က်မျဖင့္ မေျဖႏုိင္ဘူး။

ဂ်ဴနီယာကား ေသြးစစ္ခ်က္ အေျဖေပၚက "HIV 1&2 antibody - REACTIVE" ဆိုတာကို ဖတ္ရင္း ေရွ႕က လူနာ အေဒၚႀကီးကို ဘာေျပာရမွန္း ခ်က္ခ်င္းမသိ ျဖစ္ရေလသည္။

ျဖစ္ရပ္ (၄)

ဝမ္းကိုက္ေရာဂါျဖင့္ လာေရာက္ ျပသေသာ လူနာကို ေဒါက္တာ ဂ်ဴနီယာ စမ္းသပ္ စစ္ေဆးၿပီးေနာက္

ခင္ဗ်ား ဝမ္းကိုက္ေနတာ ေသခ်ာတယ္။ ေသာက္ေဆးေသာက္ပါ။ ဓါတ္ဆားေရ ေသာက္ပါ။ ေသာက္ေဆးမွာ ဝမ္းကိုက္ပိုးအတြက္ (antibiotics) ပိုးသတ္ေဆး ပါတယ္။ အနည္းဆံုး ခင္ဗ်ား ငါးရက္ေသာက္ရမယ္။

ေဆးထုိးေပးပါလား ဆရာ။ က်ေနာ္ မနက္ျဖန္ အလုပ္သြားရမွာ မလို႔ပါ။

မလိုဘူး။ ခင္ဗ်ား ေဆးမွန္မွန္ ေသာက္ရင္ ေပ်ာက္မွာ။

မဟုတ္ဘူး ဆရာ။ အရင္ ဟုိဘက္ ေဆးခန္းမွာ ျပတုန္းက ဒီလုိ ဝမ္းကိုက္တာပဲ။ ဆရာက ေဆးႏွစ္လံုးေတာင္ ထုိးတယ္။ ေနာက္ရက္ဆို ေပ်ာက္သြားတာပဲ။ ထုိးေပးပါ ဆရာရယ္။

မဟုတ္ေသးဘူးေလ။ ေဆးဆိုတာ လိုအပ္မွ ထုိးရတာ။ ခင္ဗ်ားက ဝမ္းကိုက္ပိုးေၾကာင့္ ဝမ္းကိုက္တာ။ အဲဒီေတာ့ ဝမ္းကိုက္ပိုးကို ကုလိုက္ရင္ ခင္ဗ်ား ေပ်ာက္မွာပဲ။ အရက္ေတာ့ မေသာက္နဲ႔။ အရက္နဲ႔ေတာ့ မတည့္ဘူး။ အေရွ႕မွာ ေဆးယူသြားလိုက္။

လူနာက မေက်မနပ္ႏွင့္ အေရွ႕ကို ထြက္သြားရင္း မၾကားတၾကား ေျပာသြားသည္။

ဘယ္လို ဆရာလည္း မသိဘူး။ လူနာကို ဆြဲကုခ်င္လို႔ ထင္တယ္။ ေဆးထုိးလုိက္ရင္ ခ်က္ခ်င္း ေပ်ာက္မယ့္ ကိစၥကို။

ဂ်ဴနီယာကား သက္ျပင္းခ်႐ံုမွ အပ ........

ေရဆိုးထဲက ေစာင့္ေနတဲ့ ေရာဂါ

2008-08-03T03:12:00.001-07:00

သင္ ဟာ ေရဆုိးထဲမွာ အလုပ္လုပ္ေနရမယ္။ ဒါမွမဟုတ္ သင္ေနထုိင္ရာ သင္အလုပ္လုပ္ရာ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ေရဆုိးေတြ၊ ေရေျမာင္းေတြ၊ ေရအုိင္ေတြကို ျဖတ္သန္းေနရၿပီ ဆိုရင္ သတိထားရၿပီေပါ့။

ဖ်ားရင္ ၊ ေျခသလံုး ၾကြက္သားေတြ နာရင္၊ သင့္ကို သင့္သူငယ္ခ်င္းက မ်က္လံုးေတြ ဝါေနတယ္လို႔ ေျပာလာရင္၊ ဆီးနည္း လာရင္ Leptospirosis ဆိုတဲ့ ေရာဂါ ျဖစ္ေနတာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။

ဒီေရာဂါဟာ Leptospires ေခၚတဲ့ spiralchetes အႏြယ္ဝင္ ေရာဂါပိုးတစ္မ်ဳိးေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာပါ။ ဒီေရာဂါပိုးဟာ က်ေနာ္တို႔ ပတ္ဝန္က်င္က တိရိ စၦာန္ ေတြ (အ႐ိုင္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အယဥ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္) ရဲ့ ေက်ာက္က္ပ္မွာ ေရာဂါျဖစ္ပြားျခင္း မရွိပဲ ေပါက္ပြားၿပီး ဆီးထဲကေနပါလာႏုိင္တယ္။ အဲဒီ တိရိ စၦာန္က်င္ငယ္ေရေတြပါတဲ့ ေရေတြနဲ႔ ထိမိတဲ့ လူေတြကို ေရာဂါဝင္ေရာက္ ျဖစ္ပြားေစႏိုင္တယ္။

အနာတို႔ ေပါက္ၿပဲ ဒဏ္ရာတို႔ ရွိရင္ ပိုၿပီး ကူးစက္ႏိုင္တယ္။ ဆိုးတဲ့ တစ္ခ်က္ကေတာ့ အေရျပားကိုလည္း ေဖာက္ၿပီး ဝင္ႏုိင္တယ္။ ေရာဂါပိုးပါတဲ့ ေရနဲ႔ ထိေနရတဲ့ အခ်ိန္ၾကာေလ ေရာဂါျဖစ္ဖို႔ မ်ားေလပဲ။

ေရာဂါပိုး စဝင္ၿပီး ၁ ပတ္ကေန ၂ ပါတ္ၾကာရင္ ေရာဂါ စျဖစ္တယ္။

ေရာဂါ ျဖစ္ပြားပံု လကၡဏာအရ ေလးမ်ိဳး ေတြ႔ႏုိင္တယ္။

1) Bacteraemic leptospirosis

ဒါက ေသြးထဲမွာ ေရာဂါပိုး ရွိလုိ႔ စျဖစ္တာပါ။ bacteraemia ဆိုတာ ေသြးထဲမွာ ဘက္တီးရီးယား ေရာက္ေနၿပီလို႔ ေျပာတာပါ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ အဖ်ားႀကီးမယ္။ အားနည္းမယ္။ ၾကြက္သားေတြ နာမယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ အန္မယ္။ ဝမ္းသြားမယ္။ မ်က္လံုးေတြဟာ ေရာင္ၿပီး နီေနမယ္။ တစ္ပါတ္ေလာက္ ၾကာတဲ့ အခါက်ေတာ့ ေအာက္ပါ ေရာဂါ လကၡဏာ ေနာက္ တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးကို ကူးသြားပါတယ္။

2) Aseptic meningitis

အဓိကအားျဖင့္ L. canicola ေၾကာင့္ ျဖစ္ၿပီး ဗုိင္းရပ္စ္ ေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့ ဦးေႏွာက္ အေျမွးပါးေရာင္ ေရာဂါနဲ႔ ခြဲျခားဖို႔ ခက္ခဲပါတယ္။ မ်က္လံုး နီေနတတ္တာက လြဲလို႔ တျခားလကၡဏာရပ္ေတြမွာ အတူတူ နီးပါးျဖစ္တာ ေတြ႔ရတယ္။ ေသြးစစ္ၾကည့္ရင္ ေသြးျဖဴဥ တက္ေနမယ္၊ အသည္း လုပ္ငန္းေတြ ပ်က္ေနမယ္၊ ဆီးထဲမွာ အသားဓါတ္ပါတာ ေတြ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။

3) Icteric leptospirosis (Weil's disease)

ဒါကေတာ့ အသက္အႏၱရာယ္ကို ၿခိမ္းေျခာက္ႏုိင္ၿပီး အဖ်ားႀကီးတာ၊ ေသြးေျခဥတာ၊ ေသြးယိုတာ၊ မ်က္လံုးဝါတာ၊ ေက်ာက္ကပ္ ပ်က္စီးတာ ေတြ ေတြ႔ရပါတယ္။ မ်က္လံုးနီတာလည္း ေတြ႔ႏုိင္ပါတယ္။ ကိုယ္ခႏၶာမွာ အနီကြက္ေတြ ထြက္ႏုိင္တယ္။ ေသြးယိုစီးတာကို ႏွာေခါင္းေသြးက်တာ၊ ေသြးအန္တာ၊ ကတၱရာဝမ္းမည္းသြားတာ တို႔ အေနနဲ႔ ေတြ႕ရသလို ကိုယ္ခႏၶာ အတြင္းပုိင္း ေသြးယိုတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ဒါဟာ ေသြးခဲေစတဲ့ platelet နည္းျခင္း thrombocytopenia ေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
မ်က္လံုးဝါျခင္းဟာ သိသာႏုိင္ၿပီး အသည္းလည္း ၾကီးႏုိင္ပါတယ္။
ေက်ာက္ကပ္ ပ်က္စီးျခင္းေၾကာင့္ ဆီးနည္းသြားမယ္၊ ဆီးထဲမွာ အသားဓါတ္ ပါလာမယ္၊ ဆီးလံုးဝ မသြားတာ ျဖစ္ႏုိင္ ပါတယ္။
Weil's disease ဟာ ႏွလံုးၾကြက္သားေရာင္တာ၊ ဦးေႏွာက္ေရာင္တာ၊ ဦးေႏွာက္ အေျမွးပါးေရာင္တာ ေတြနဲ႔ တဲြၿပီး ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။

4) Pulmonary Syndrome

ဒီလကၡဏာစုမွာ ေခ်ာင္းဆိုးေသြးပါတာ၊ ရင္ဘတ္ ဓါတ္မွန္မွာ patchy opacities ေတြ႔တာ၊ အသက္႐ွဴ မေကာင္းတာ ေတြနဲ႔ ေတြ႔ရၿပီး တခါတေလ အသက္အႏၱရာယ္ကို ၿခိမ္းေျခာက္ႏုိင္ပါတယ္။

ဒီေရာဂါက ေဆး႐ံုတက္ ကုသရမယ့္ ေရာဂါ အမ်ဳိးအစား ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလကၡဏာေတြထဲက တစ္ခုခု ေတြ႔ေနရရင္ ေဆး႐ံုကို ျပသၿပီး ကုသမႈ ခံယူရပါမယ္။

က်ေနာ္ ေတြ႔ဖူးသေလာက္ leptospirosis လူနာေတြမွာ မ်က္လံုးဝါတာ၊ မ်က္လံုးအိမ္ နာတာ (eyeball tenderness)၊ ေျခသလံုး ၾကြက္သားနာတာ(calf muscle tenderness) အဓိကအေနနဲ႔ ေတြ႔ရပါတယ္။

အဓိက ကေတာ့ မိလႅာလုပ္သားေတြ၊ လယ္သမားေတြ၊ စစ္သားေတြမွာ အျဖစ္မ်ားႏိုင္ပါတယ္။ မုိးရာသီ ေရတက္ေနရင္ေတာ့ အဲဒီေရေတြထဲက ျဖတ္သန္းသြားရသူ မည္သူမဆို ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။

ပုိးေမြးတာ၊ leptospiral antibody ေခၚတဲ့ ပဋိဇီဝ ပစၥည္းကို စစ္တာ၊ ဒီအင္ေအကို ရွာတာ (Polymerase Chain Reaction- PCR) နည္းေတြနဲ႔ ေရာဂါကို အတည္ျပဳႏုိင္ပါတယ္။

ေရာဂါ ျဖစ္ပြားဖုိ႔ အခြင့္အလမ္း ရွိတဲ့ လူေတြ (ဥပမာ - မိလႅာ လုပ္သားေတြ၊ လယ္သမားေတြ) အေနနဲ႔ ဆရာဝန္ကို တုိင္ပင္ၿပီး doxycycline 200mg ကို အပတ္စဥ္ ေသာက္ရင္ ေရာဂါကို ကာကြယ္ႏုိင္ပါတယ္။

reference : Davidson's Principle of Medicine 19th Edition

ေသြးလြန္တုတ္ေကြး ေရာဂါ

2008-07-25T08:59:00.001-07:00

ေသြးလြန္တုတ္ေကြး ၊ ဒီအခ်ိန္ဆို မိဘေတြကို စိုးမိုးထားေလ့ရွိသည္ပဲ။ ဖ်ားလွ်င္၊ ျခင္ကိုက္ဖုေလး ေတြ႕လွ်င္၊ ကေလး မိွန္းလွ်င္ ဒီေရာဂါလား စိုးရိမ္ၾကသည္။

ဘာေၾကာင့္ ေၾကာက္ၾကသနည္း။ အသက္အႏၱရာယ္ စိုးရိမ္ရေသာ ေရာဂါ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္သာ ျဖစ္သည္။

ေသြးလြန္တုတ္ေကြးသည္ Flavivirus တစ္မ်ဳိးေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ၊ အိႏၵိယ ႏွင့္ အာဖရိက အခ်ဳိ႕ေဒသ မ်ားတြင္ ျဖစ္ပြားေလ့ရွိသည္။ ေရာဂါပိုးသယ္ေဆာင္ထားေသာ ေအးဒီးစ္ (Aedes aegypti or Aedes albopictus) ျခင္မ်ား ကိုက္စက္ျခင္းမွ ကူးစက္ ျဖစ္ပြားျခင္း ျဖစ္သည္။

ေအးဒီးစ္ ျခင္ေတြဟာ ေရၿငိမ္မွာ အဓိက ေပါက္ပြားလို႔ ေရအိုးေရခြက္ေတြ၊ ကားတာယာ အေဟာင္းေတြက အဓိက ေပါက္ပြားရာေနရာေတြ ျဖစ္တယ္။

ေသြးလြန္တုတ္ေကြး ျဖစ္ေစတဲ့ Dengue virus ဟာ serotype ေခၚတဲ့ အမ်ိဳးအစား ၄ မ်ဳိးရွိတယ္။ A, B, C and D ဆိုၿပီး ခြဲျခားထားတယ္။

ပထမဆံုးစတင္ ေရာဂါပိုး ဝင္ေရာက္္တဲ့အခါ လူရဲ့ ခႏၶာကိုယ္က အဲဒီပိုးအမ်ဳိးအစားကို ခံႏိုင္ရည္ရွိတဲ့ ပဋိွဇီဝ ပစၥည္းေတြ ထုတ္ေပးေလ့ရွိတယ္။ အဲဒီ ထြက္ရွိလာတဲ့ ပဋိဇီဝပစၥည္းဟာ တစ္သက္စာ ေရာဂါပိုးကို ခံႏုိင္ရည္ ရွိတယ္။ ဒါဟာ serotype ေလးမ်ဳိး ရွိတဲ့ အထဲက ျဖစ္ပြားတဲ့ တစ္မ်ဳိးကိုပဲ ခံႏုိင္ရည္ ရွိတာ ျဖစ္တယ္။ ဥပမာ A ျဖစ္ရင္ ေနာက္တစ္ခါ A အမ်ဳိးအစားကို သယ္ေဆာင္ထားတဲ့ ျခင္ထပ္ကိုက္ရင္ A ေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့ တုတ္ေကြး မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ တျခား အမ်ဳိးအစား (ဥပမာ B, C) ေတြ ကိုက္ရင္ေတာ့ မကာကြယ္ႏုိင္တဲ့ အျပင္ ပိုဆိုးႏုိင္တယ္ လို႔ လက္ရွိမွာ ယူဆၾကတယ္။

ေရာဂါပိုး ပထမဆံုး စတင္ဝင္ေရာက္တဲ့ အခါ တခ်ဳိ႕ ကေလးေတြမွာ ေရာဂါ လကၡဏာ ျပသလို တခ်ဳိ႕လည္း ေရာဂါ လကၡဏာ မျပတာလည္း ရွိႏုိင္ပါတယ္။ ေရာဂါလကၡဏာ ေတြဟာလည္း ႐ိုး႐ိုးအေအးမိ လကၡဏာေတြနဲ႔လည္း ဆင္တူႏုိင္ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ ေသြးလြန္တုတ္ေကြး ျဖစ္တဲ့အခါ ဘယ္အၾကိမ္မွာ ပိုဆိုးမလဲ ဆိုတာ မွန္းဆဖို႔ ခက္ခဲႏုိင္ပါတယ္။

ေရာဂါလကၡဏာ အေပ်ာ့စား အေနနဲ႔ platelets ေခၚတဲ့ ေသြးခဲေစတဲ့ ပစၥည္း နည္းသြားတာ (thrombocytopenia) နဲ႔ ေသြးရည္ပ်စ္သြားတာ (haemoconcentration) တို႔ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ "thrombocytopenia" ကို ေသြးေဖာက္စစ္ေဆးၾကည့္ႏုိင္ၿပီး၊ haemoconcentration ကိုေတာ့ PCV လို႔ ေခၚတဲ့ ေသြးနီဥ ပမာဏ (packed cell volume) ကို ဆက္တုိက္ စစ္ေဆးၾကည့္ရင္ သိႏုိင္ပါတယ္။

ေရာဂါပိုဆိုးတဲ့ လကၡဏာေတြကေတာ့ ေသြးေပါင္ခ်ိန္ က်သြားၿပီး circulatory failure လို႔ ေခၚတဲ့ ေရွာ့ခ္ ရသြား ႏုိင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘယ္လို ကုသၾကမလဲ။
ဒါက ရွင္းပါတယ္။ ကေလးကို ဒီအခ်ိန္မွာ ဂ႐ုစိုက္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ဖ်ားရင္ သိရမယ္။ ကေလးမွိန္းရင္ သိရမယ္။ အစား မဝင္ရင္ သိရမယ္။ ကေလး အန္ရင္ သိရမယ္။

ဖ်ားရင္ အနီးဆံုး ေဆး႐ံုေဆးခန္းကို သြားျပပါ။ ဆရာဝန္က လုိအပ္သလို စစ္ေဆး အၾကံေပးပါလိမ့္မယ္။ အဖ်ားက တစ္ခါတစ္ေလ ႏွစ္ရက္ သံုးရက္နဲ႔ မက်တတ္ပါဘူး။ စိတ္ပူၿပီး အဖ်ား မက်က်ေအာင္ ေဆးၿမီတိုေတြ မသံုးပါနဲ႔။ အေရးၾကီးတာက အဖ်ားက်တိုင္း ေရာဂါေပ်ာက္တာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ သိထားရမယ္။ အဖ်ားက်ေအာင္ လုပ္တဲ့ နည္းေတြထဲက အႏၱရာယ္ အႀကီးဆုံုးကေတာ့ မက္ကေလာင္ ေဖာက္တာပဲ။ ႏွစ္စဥ္ မက္ကေလာင္ ေဖာက္တာကေန ပိုးဝင္ၿပီးေတာ့ အသက္ ဆံုး႐ႈံးသြားတဲ့ ကေလးေတြ မနည္းလွဘူး။

ေနာက္တစ္ခ်က္က ေသြးလြန္တုတ္ေကြးဆိုတာ ျဖစ္တာေသခ်ာရင္ ပိုမဆိုးေအာင္ တားဆီးလို႔ ရတာမ်ဳိး မဟုတ္ပဲ လုိအပ္တဲ့ ကုသမႈကို လိုအပ္ခ်ိန္မွာ အျမန္ရဖို႔ အေရးၾကီးတာ ျဖစ္တယ္။ စၿပီး ေသြးေပါင္ခ်ိန္ က်ခ်ိန္မွာ normal saline ကို ေသြးေပါင္ခ်ိန္ကို ထိန္းထားႏုိင္ဖို႔ သြင္းဖုိ႔ အေရးၾကီးသလို၊ ဆိုးလာလို႔ ေသြးသြင္းဖို႔ ေသြးရည္ၾကည္ သြင္းဖို႔ လိုလာရင္ အခ်ိန္မီ သြင္းေပးႏုိင္ဖို႔ ပါပဲ။

ဒီေနရာမွာ က်ေနာ့္ အေတြ႕အႀကံဳ အရေျပာရရင္ ကေလး ေဆး႐ံုက ကုသမႈ အတြက္ စိတ္အခ်ရဆံုး ေနရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၂၄ နာရီ အေတြ႕အႀကံဳ ရွိတဲ့ အထူးကု ဆရာဝန္ေတြ၊ ဘြဲ႕လြန္ ေက်ာင္းသားေတြ၊ လက္ေထာက္ ဆရာဝန္ေတြ၊ အလုပ္သင္ ဆရာဝန္ေတြ၊ အေတြ႕အႀကံဳရွိ ဆရာမေတြ ဒါမ်ဳိးကို ဘယ္မည္သည့္ ပုဂၢလိက ေဆး႐ံုမွာ မွ ရမယ္ မထင္ပါဘူး။

အက်ဥ္းခ်ဳပ္ အေနနဲ႔ ေျပာရရင္

၁။ ကေလးကို ျခင္ကိုက္ မခံရေအာင္ ဂ႐ုစိုက္ပါ။
၂။ ဖ်ားတဲ့ ကေလးတုိင္းကို ေဆးခန္းျပပါ။ ကုိယ့္သေဘာနဲ႔ ကုိယ္ ေဆးဝယ္တုိက္တာ အႏၱရာယ္ ရွိပါတယ္။
၃။ မက္ကေလာင္ ေဖာက္တာ လံုးဝ မလုပ္ပါနဲ႔။
၄။ ကေလး အန္လွ်င္ (အမဲေရာင္ ေကာ္ဖီမႈန္႔လို အဖတ္ အဖတ္ေလးေတြ ပါရင္)၊ မွိန္းလြန္းအား ႀကီးလွ်င္၊ ေျခဖ်ား လက္ဖ်ားေတြ ေအးလွ်င္၊ ဝမ္းမည္းမည္းေတြ သြားလွ်င္ ေဆးခန္း၊ ေဆး႐ံုကို ခ်က္ခ်င္းသြားပါ။
၅။ ကေလး ေဆး႐ံုတင္ရလွ်င္ ေသြးလွဴမည့္သူ (အမ်ဳိးထဲမွ စိတ္ခ်ရသူ) ရွာထားသင့္ပါတယ္။

က်ေနာ္ေရးတာ မရွင္းတာ ရွိရင္ က်ေနာ့္ email ကို ေရးၿပီး ေမးလုိ႔ ရပါတယ္။
dr Junior
mmtun2005@gmail.com

လႊဲဖို႔လိုၿပီလား ... လႊဲၾကပါကြဲ႕

2008-07-21T04:59:00.000-07:00

ယေန႔ ေဆးကုရတာ ျပႆနာ တစ္ခုက လူနာလႊဲေျပာင္းျခင္း (referral) ပဲ။ ကုိယ္ မကၽြမ္းက်င္တဲ့ ေရာဂါဆို သက္ဆိုင္ရာ အထူးကုဆီ လႊဲဖို႔ လုိအပ္ပါတယ္။ လိုအပ္ရဲ့သားနဲ႔ မလႊဲေတာ့ ခံစားရတာ ပိုၾကာတာ၊ ေနာက္က်လို႔ ေဆးမမီတာ၊ အကုန္အက် ပိုမ်ားတာေတြ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

ဆရာဝန္တခ်ဳိ႕ (အကုန္မဟုတ္ပါ) က ကိုယ္ ကၽြမ္းက်င္ရာ ေရာဂါမဟုတ္ေသာ္ျငားလည္း ကုိယ့္ဆီ လာျပတဲ့ လူနာဆို အကုန္ကုၾကတာ ေတြ႔ေနရတယ္။ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္ထင္တာ ေျပာရရင္ (၁) ကိုယ့္ အထူးျပဳတဲ့ အပိုင္း မဟုတ္ေပမယ့္ စိတ္ဝင္စားလို႔ ကုၾကည့္တာ (၂) ဖတ္ဖူးထား ေတြ႕ဖူးထားတာနဲ႔ ကုရင္ အဆင္ေျပမယ္ ထင္လို႔၊ (၃) ကုိယ့္ကို လူနာ အထင္ေသးသြားမွာ စိုးလို႔ (၄) လူနာ မ်ားမ်ားရမွ စမ္းသပ္ခ မ်ားမ်ားရမွာ မုိ႔လို႔။ သံုး နဲ႔ ေလး အခ်က္ က နည္းပါတယ္။ ေျပာရတာလည္း မေကာင္းလွဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီေနရာမွာ စကားရွည္ရရင္ ဒီမွာက professional စစ္စစ္ လုပ္လုိ႔ မရဘူး။ professional စစ္စစ္က သူ လုပ္စရာ ရွိတာကို လုပ္တယ္။ ေငြေရး ေၾကးေရး အပိုင္းကို စီမံ ခန္႔ခြဲမႈ အပိုင္းက တာဝန္ယူရတယ္။ ဒီမွာကေတာ့ ဘယ္ professional မဆို ကုိယ္က စီးပြားေရး မဆန္ရင္ ကုိယ့္ စားဝတ္ေနေရး အဆင္မေျပဖုိ႔ မ်ားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီက professional ေတြလည္း ေစ်းသည္ တစ္ဝက္ပါပဲ ဆုိရင္ က်ေနာ့ ကို ဝုိင္း႐ိုက္ၾကမယ့္သူ မ်ားမလား မသိဘူး။ တစ္ နဲ႔ ႏွစ္ အခ်က္ကလည္း လူနာဖက္က ၾကည့္ရင္ မတရားပါဘူး။ ဒီေနရာမွာ ကိုးကားလုိတာက Hollistic approach ဆိုတဲ့ လူနာလည္း လူပါပဲ။ ေရာဂါရဲ့ အစိတ္အပုိင္း မဟုတ္ပါဘူး ဆိုတာကုိပါ။

လူနာေတြဘက္ကလည္း ကုိယ့္ေရာဂါကို ေသခ်ာ မေလ့လာဘူး။ ဆရာဝန္ နာမည္ႀကီးလာရင္ အကုန္ ကုလို႔ ေပ်ာက္မယ္ ထင္ၾကတယ္။ ဆိုင္းဘုတ္မွာ ဘြဲ႔ေတြ အမ်ားႀကီး ေရးထားရင္ အရမ္းေတာ္လို႔ပဲ လုိ႔ နားလည္ ၾကတယ္။ ေရာဂါ ေသးလည္း အထူးကု နဲ႔ပဲ ျပခ်င္တယ္။ ေရာဂါႀကီးလည္း ေဆး႐ံု လႊတ္ရင္ သြားခ်င္မွ သြားၾကတာ။ တတ္ႏုိင္ရင္ လူနာေတြလည္း ေရာဂါတစ္ခု ခံစားရၿပီ ဆိုရင္ အဲဒီေရာဂါ အေၾကာင္းကို ေလ့လာဖို႔ လုိပါတယ္။ ကုသတဲ့ ဆရာဝန္ကို ေသခ်ာ ေဆြးေႏြးဖို႔ လိုပါတယ္။ ဆရာဝန္ေတြလည္း ေဆြးေႏြးဖို႔ အခ်ိန္ေပးႏုိင္ရင္ ေကာင္းပါတယ္။

က်ေနာ္ ဖတ္ဖူးတာက (Adventures in two worlds by A.J Cronin) စနစ္ တစ္ခုရွိတယ္။ ေနရာေဒသ တစ္ခုမွာ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဆရာဝန္ ဦးေရ ရွိတယ္။ အဲဒီ ေနရာကို ဆရာဝန္ေတြက ေလွ်ာက္ရတယ္။ အဲဒီေဒသမွာ ရွိတဲ့ ဆရာဝန္ေတြထဲက ကုိယ္ အဆင္ေျပတဲ့ ဆရာဝန္ကို လူေတြက ကုိယ့္ရဲ့ က်န္းမာေရး ကတ္ကို မွတ္ပံုတင္ထားရတယ္။ တစ္ခုခု ျဖစ္ရင္ အဲဒီ ဆရာဝန္ဆီမွာပဲ ျပ၊ မႀကိဳက္ရင္ေတာ့ အဲဒီေဒသက တျခား ဆရာဝန္ကို လဲၿပီး မွတ္ပံုတင္ ျပလို႔ရတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဆရာဝန္က လူနာေတြကို သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ၾကည့္လုိ႔ ရတယ္။ လုိအပ္ရင္ လႊဲလို႔ ရတယ္။ ဒီမွာလို လူနာ မိတ္ေခၚရတာ၊ လူနာက အထင္ေသးမွာ စိုးရတာ မရွိေတာ့ဘူးေပါ့။ ဆရာဝန္ေတြရဲ့ အဆင့္အတန္းကိုေတာ့ ေဒသ က်န္းမာေရး ေကာင္စီက ထိန္းသိမ္းရတယ္။ ဒီစနစ္က ဝတၳဳထဲက ဖတ္ဖူးတာဆိုေပမယ့္ အျပင္မွာလည္း တကယ္ က်င့္သုံုးတဲ့ စနစ္လုိ႔ ထင္တာပဲ။ လက္ေတြ႔မွာ ေလ်ာ္ကန္ေအာင္ ျပင္ဆင္ ခ်ိန္ညိွလုိက္ရင္ အသံုးေတာ္ေတာ္ ဝင္လာႏုိင္တယ္။ ဒါဆိုရင္ ေဒသလူဦးေရနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ ဆရာဝန္ ဦးေရလည္း ရမယ္။ ဆရာဝန္ေတြရဲ့ အဆင့္အတန္းကုိလည္း ထိန္းထားႏုိင္မယ္။ ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ဆရာဝန္ေတြ ပံုၿပီး ရြာမွာ မရွိတာလည္း မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ရမ္းကုေတြ၊ အပ္ပုန္းေတြ ကိုလည္း ကာကြယ္ၿပီးသား ျဖစ္မွာေပါ့။ (တကယ္ကေတာ့ က်ေနာ္က ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တာ ေျပာတတ္တဲ့ အက်င့္ ရွိလို႔။ လူႀကီးေတြက ဘက္စံု ေထာင့္စံု ေတြးၿပီး စဥ္းစား ၿပီးသား ျဖစ္မွာပါ။ က်ေနာ္က ကိုယ္စိတ္ကူးထဲ ရွိတာ ေျပာလုိက္တာ။ လြန္တာရွိရင္ ဝႏၵာမိပါ။)

ေျပာၾကသည္ ဆိုရာ၀ယ္

2008-07-04T07:46:00.000-07:00

လခစား ဘ၀သို႔ ေရာက္ကတည္းက အရင္လို ဂ်ာနယ္မ်ားမ်ား စားစား ၀ယ္မဖတ္ႏိုင္ေတာ့။ ကုန္ေငြႏွင့္ ရေငြ ခ်ိန္ညွိရင္းႏွင့္ပင္ အားကစားဂ်ာနယ္တို႔ကို ခ်စ္ေသာ္လည္း စြန္႔လႊတ္လိုက္ရသည္။ ဂ်ာနယ္ ၃ ေစာင္ကိုေတာ့ အၿမဲ ဖတ္ျဖစ္သည္။ ေမာ္ဒန္ (ယခင္ ကုမုျဒာ)၊ Weekly Eleven ႏွင့္ Biweekly Eleven တို႔ ျဖစ္သည္။ 7 Days News, The Voice ကိုေတာ့ ရံဖန္ရံခါ ၀ယ္ဖတ္သလို The First ကိုေတာ့ အိမ္က ယူသျဖင့္ ဖတ္ျဖစ္သည္။

ယခုလည္း မေန႔က Biweekly Eleven ကို ဖတ္မိရာမွ အေတြးေပါက္လာကာ ေရးခ်င္၍ ေရးမိသည္။ အလုပ္ေတြ ႐ွဳပ္ အိပ္ေရးေတြ ပ်က္ေန၍ ထိထိေရာက္ေရာက္ေတာ့ မျငင္းခ်င္ပါ။ အက်ဳိးရွိေအာင္ အသံုးခ်မည္ ဟု ရည္ရြယ္ထားေသာ အခ်ိန္မ်ားကို ႏွေျမာ၍ ျဖစ္သည္။

သူက ဒီလို ဆိုပါတယ္။
" UN, NGO အစရွိတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ့ အသံုးစရိတ္ေတြ၊ သြားလာမႈ စရိတ္စကေတြ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပုိင္း ကုန္က်စရိတ္ေတြဟာ လုိအပ္တာေတြထက္ ပိုမ်ားလြန္းတယ္ ဆိုတာ မၾကာခဏ ေရးဖူးပါတယ္။ UN, NGO ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြ လွဴဒါန္းေငြက ရလာတဲ့ ေငြေတြနဲ႔ ေလယာဥ္စီးၿပီး ခရီးသြားရင္ေတာင္ Business Class က စီးတာတုိ႔၊ တည္းခိုရင္ေတာင္ ဖုိက္စတား ဟုိတယ္မွာ တည္းတာတုိ႔၊ လုပ္ငန္းလုိအပ္ခ်က္ေၾကာင့္ ကား၀ယ္စီးတာေတာင္ ကားအေကာင္းစားႀကီးေတြ ၀ယ္စီးတာမ်ဳိးတုိ႔၊ အဲဒါမ်ဳိးေတြက မျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥေတြ ပါပဲ"

က်ေနာ္ ဒီစာပိုဒ္ ဖတ္ၿပီး အီလည္လည္ ျဖစ္သြားတယ္။ က်ေနာ္ ပတ္၀န္းက်င္၊ က်ေနာ္ အလုပ္တြဲလုပ္ဖူးတဲ့ သူေတြ၊ NGO ေတြ မွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ လူေတြကို ခ်က္ခ်င္းေမးမိတယ္။ သူတို႔ ေရာ ဘယ္လိုထင္လဲေပါ့။

ေယဘူယ် ေကာက္ခ်က္ တစ္ခုကို ေျပာပါရေစ။
မ်ားေသာအားျဖင့္ သူတို႔ေတြရဲ့ ဒီမွာ ေနထုိင္စားေသာက္မႈ ပံုစံက က်ေနာ္တို႔ထက္ ႀကီးက်ယ္တယ္ ဆိုတာ က်ေနာ္ လက္ခံပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ ထဲက အမ်ားစုဟာလည္း သူတို႔ ဆီမွာ ဒီလုိပဲ ေနၾကတယ္ လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ တမင္ အလွဴေငြနဲ႔ မွ သံုးတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ယူဆလုိ႔ ရပါတယ္။
ေနာက္ၿပီး သူတို႔ အားလံုးဟာ သူတို႔ အဖြဲ႔အစည္းမွာ ၀န္ထမ္းေတြပါ။ ၀န္ထမ္းေတြဟာ လုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ေနစဥ္မွာ ခ်မွတ္ထားတဲ့ ရံပံုေငြ ေဘာင္အတြင္းက အသုံးျပဳႏုိင္ပါတယ္။ ဒါဟာလည္း လုပ္ငန္းလုိအပ္ခ်က္အရသာလွ်င္ အထက္က သတ္မွတ္ေပးတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အလြဲသံုးစားမႈ ဆိုတာ ရွိေတာ့ ရွိမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီအဖြဲ႕အစည္း ေတြ ဟာ အလြဲသံုးစားမႈန႔ဲ ပတ္သက္ရင္ မရွိသေလာက္ နည္းလို႔ နာမည္ေကာင္းရထားတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ တကယ္ကို လုိအပ္ေနတဲ့ အယူအဆ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဆီမွာ လူ႔စြမ္းအား အစြမ္းကုန္ အသံုးခ်ေရးလုိ႔ ေျပာၾကတာရွိပါတယ္။ ဘယ္လို အသံုးခ်မလဲ ဆိုတာေတာ့ ရွင္းလင္းထားတာ က်ေနာ္လည္း မေတြ႕ဘူးပါဘူး။ ရွင္းစရာ မလုိေလာက္ေအာင္ ရွင္းတယ္လုိ႔ ယူဆထားတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။
စြမ္းအားကုိ အသံုးခ်တယ္ ဆုိရာမွာ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ အသံုးခ်တတ္မွ အက်ဳိးရွိတာပါ။ ကာယ သမားကို ကာယ၊ ဥာဏ သမားကို ဥာဏ အသံုးခ်ရမွာပါ။ ဥာဏသမားကို ကာယ အစြမ္းကုန္ သံုးခုိင္းၿပီးမွ ဥာဏ သံုးခိုင္းရင္ ဘာမွ ထြက္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါ အမွန္ပါ။
သူတို႔လည္း ဒီလုိပါပဲ။ စြမ္းအားကို အလုပ္ထဲမွာ သာ အသံုးခ်ေစပါတယ္။ က်န္တဲ့ ေနရာမွာေတာ့ အဆင္ေျပေအာင္ထားပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ ေနေရး၊ ထုိင္ေရး၊ သြားလာေရး မွာသာ စိတ္ရွဳပ္ေနရရင္ အလုပ္ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္လုိ႔ ဒီလုိ အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ေပးတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ အဖြဲ႕အစည္းေတြမွာဆို အထက္ပိုင္းမွာ သာမက ေအာက္ေျခ ၀န္ထမ္းေတြက အစ ႀကိဳပို႔ လုပ္ရင္ ျဖစ္ကတတ္ဆန္း မလုပ္ပဲ မပင္ပန္းေအာင္ စီးႏုိင္တဲ့ ကားေတြ စီစဥ္ေပးတာ ေတြ႔ဖူးပါတယ္။

သူက သေဘာ႐ိုးနဲ႔ ေျပာတာ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ သူေျပာတာကို လက္မခံႏုိင္တာကို သေဘာ႐ိုးနဲ႔ပဲ ျပန္ ရွင္းမိတာပါ။

တေန႔ တေန႔ အလုပ္ကို ပင္ပင္ပန္ပန္းသြားၿပီး အလုပ္တစ္ခုထဲ စိတ္ထဲမွာ ထားမလုပ္ႏုိင္ေသးတဲ့ က်ေနာ္တို႔ဆရာ၀န္ေတြရဲ့ လက္ရွိဘ၀ကို ေျပာင္းလဲေပးေစခ်င္တာလည္း ပါတာေပါ့။

ျပန္လည္ ေဆြးေႏြးႏုိင္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ အလုပ္ထဲမွာ

2008-07-02T05:40:00.001-07:00

က်ေနာ္မွာ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ရွိတယ္။ သူကိုယ့္သူ အေကာင္းျမင္တတ္ေအာင္ အၿမဲ ႀကိဳးစားေနတယ္။ ျပႆနာေတြကို အေကာင္းျမင္နည္း နဲ႔ ေျဖရွင္းရင္ ပိုအဆင္ေျပမယ္လို႔ ယံုၾကည္သူေပါ့။ သူက က်ေနာ္ထက္ တစ္တန္းငယ္ေတာ့ က်ေနာ္ အလုပ္ စ၀င္တဲ့ အခ်ိန္မွာ သူက မ၀င္ရေသးဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေတြ စုမိလို႔ အလုပ္ထဲက အဆင္မေျပတာေတြ ေျပာျဖစ္တဲ့အခါ သူက သူ႔အလွည့္က်ရင္ ဘယ္လို ေျပာင္းလဲၿပီး အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္မယ္ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္း အၿမဲ ေျပာပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔လည္း ၾကည့္ၾကေသးတာေပါ့ကြာလို႔ ျပန္ေျပာၾကတာေပါ့။

ဒီလုိနဲ႔ သူအလုပ္က်လာပါတယ္။ ေဆး႐ံုႀကီးနဲ႔ တစ္လမ္းေက်ာ္မွာ ေနတဲ့ သူ႔ကို ဟုိ ၿမိဳ႕သစ္ဘက္က ေဆး႐ံုတစ္ခုကို ခ်ေပးပါတယ္။ အစပိုင္းမွာေတာ့ သူစိတ္မညစ္ပါဘူး။

တစ္ေန႔ကို အသြား အျပန္ ၂ နာရီေလာက္ အခ်ိန္ကုန္ေပမယ့္ သြားရတာေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္။ လုိင္းကားေတြ ကလည္း သူသြားျပန္ခ်ိန္ဆို ေခ်ာင္တာကိုး။ ကားဂိတ္ကေန ၁၅ မိနစ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရ ေသးေပမယ့္ သူက အရင္ ကတည္းက ၿမိဳ႕ထဲမွာ လမ္းေလွ်ာက္ေနၾကဆိုေတာ့ ေလွ်ာက္ႏုိင္ပါတယ္။

ဂ်ဴတီကလည္း သိပ္မမ်ားဘူး။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ျပင္ပလူနာ ဌာနမွာ ထုိင္ၿပီး ျပင္ပလူနာၾကည့္၊ ဆရာ၀န္ႀကီး ward round ရင္ လုိက္၊ changes ေလးေတြ လုပ္လုိက္နဲ႔ သူေပ်ာ္ပါတယ္။ တစ္ခု ရွိတာက သူတို႔ ေဆး႐ံုမွာ အမ်ဳိးသား ဆရာ၀န္ ေတြပဲ တာ၀န္ ခ်ထားေပးပါတယ္။

စ၀င္ခါစ ဆိုေတာ့ အားလံုးကလည္း တက္တက္ႀကြၾကြပဲ။ ျပႆနာက တတိယလ မွ စတာပါ။

ဒီလို ..
သူတုိ႔ ေဆး႐ံုမွာ ဘြဲ႕လြန္ ရၿပီးသား ဆရာ၀န္အငယ္ မရွိေတာ့ ပထမလက္ေထာက္(First Assistant :FA) ေခၚတဲ့ လူနာေဆာင္ တာ၀န္ခံ ရာထူးကို တစ္ေယာက္တလွည့္ လုပ္ရတယ္။ လူနာေဆာင္က ၃ ေဆာင္ရိွေတာ့ ပထမလက္ေထာက္က ၃ ေယာက္ေပါ့။ သူတို႔ အသုတ္က တက္ႀကြေတာ့ ဒုတိယလမွာပဲ သူတို႔ကို ပထမလက္ေထာက္ အျဖစ္ လုပ္ရတယ္။ သူက ကေလးက်န္းမာ ဘြဲ႕လြန္ ေျဖဖုိ႔ ရည္ရြယ္ထားမွန္းသိေတာ့ သူ႔ကို ခေလးေဆာင္ FA လုပ္ခုိင္းတယ္။ လူႀကီးေဆာင္ FA ၂ ေယာက္ထဲမွာ အႀကီး တစ္ေယာက္ အငယ္ တစ္ေယာက္ထားတယ္။ FA သံုးေယာက္လံုးက ၂၄နာရီ ဂ်ဴတီ ဆင္းစရာ မလုိဘူး။ အႀကီးတစ္ေယာက္က ေနသိပ္မေကာင္းေတာ့ သူ႔ ဂ်ဴတီေတြကို က်ေနာ့ သူငယ္ခ်င္းက နားလည္မႈနဲ႔ ကူၿပီး လုပ္ေပးတယ္။ ေနာက္အငယ္တစ္ေယာက္ကလည္း ပုိေတာ့ လုပ္ရတာေပါ့။ (လူေတြ ႐ွဳပ္ကုန္ၿပီလား မသိဘူး၊ ဒီလုိ လုပ္ဗ်ာ။ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းကုိ ကိုပိုင္၊ အႀကီး အလုပ္သိပ္မဆင္းႏုိင္တဲ့သူကုိ ကိုထြန္း၊ ေနာက္တစ္ေယာက္ကို ကိုေက်ာ္လို႔ ထားရေအာင္)

တစ္ေန႔ ေဆး႐ံု အစည္းအေ၀းက်ေတာ့ ကိုေက်ာ္က ထၿပီး လူနာေဆာင္တာ၀န္ကို သူတစ္ေယာက္တည္း လုပ္ေနရလုိ႔ မႏုိင္ပါဘူးလုိ႔ ေဆး႐ံုအုပ္ကို တင္ျပပါေလေရာ။ ကိုပိုင္က စိတ္ဆိုးတာေပါ့။ သူလည္း လုပ္ေပးေနတာပဲ။ သူလုပ္ရတာေတာင္ ပိုမ်ားတယ္။ ဘာျဖစ္ရတာလဲေပါ့ေနာ့။ ေနာက္မွ သိရတာ ကိုေက်ာ္က မဟာဗႏၶဳလ နည္းလမ္းကို သံုးသြားတာကိုး။ သူထင္ေပၚေအာင္ လူပံု အလယ္မွာ သူမ်ားကို တံေတာင္နဲ႔ ေထာင္းသြားတာ။

ဒါနဲ႔ မၿပီးေသးဘူး၊ ကိုပုိင္ကို ကေလးေဆာင္ တာ၀န္က အရမ္းသက္သာတယ္။ အေခ်ာင္ခုိေနတယ္။ ေနာက္လက်ရင္ သူ ကေလးေဆာင္ တာ၀န္ယူမယ္ လုိ႔ ေျပာေတာ့ ကိုပိုင္လည္း လူပဲ ဘယ္ခံႏုိင္မလဲ။ စကားမ်ားတာေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္ထိေတာ့ ေဘးလူေတြက သူ႔ကို ခင္ေနတုန္းပဲ။ ဒါ အေျပာအဆုိ မတတ္လို႔ပါ ဆိုၿပီး ကိုပုိင္ကို ေခ်ာ့ၾကတယ္။

ကိုေက်ာ္ကေတာ့ ပိုဆုိးလာတယ္။ ဆရာႀကီးေတြနားဆို အၿမဲရွိတယ္။ ထိုင္ရင္ ထုိင္ခံုဆြဲေပးတယ္။ ေရထည့္ေပးတယ္။ အကုန္ပါပဲ။ ၀တ္ႀကီး ၀တ္ငယ္ ျပဳစုေပးတယ္။ လူႀကီးေတြ အျမင္မွာေတာ့ သူဟာ တကယ္ အလုပ္ႀကိဳးစားတဲ့လူေပါ့။
ဒီလိုနဲ႔ ေဆး႐ံုက လႊတ္တဲ့ training ေတြမွာ သူျဖစ္လာတယ္။ ဆရာႀကီး ေထာက္ခံခ်က္နဲ႔ အထူးကု ေဆးခန္းတစ္ခု မွာ Medical Officer အလုပ္ရတယ္။
အဲ တဖက္မွာေတာ့ ဆရာႀကီးေတြ မရွိရင္ သူအလုပ္မလုပ္ေတာ့ပါဘူး။ ဘယ္ေလာက္ လူနာမ်ားမ်ား၊ ဘယ္ေလာက္ အလုပ္႐ွဳပ္႐ွဳပ္ လွည့္မၾကည့္ေတာ့ဘူး။
ကိုပုိင္ကေတာ့ အၿမဲ အလုပ္လုပ္တယ္။ ဘယ္အလုပ္မဆို မျငင္းမျငဴ လုပ္ေတာ့ ဆရာမေတြကလည္း တျခားသူေတြ က်န္ခဲ့တဲ့ အလုပ္ဆုိရင္ လည္း ကိုပုိင္ကိုပဲ အၿမဲ အကူအညီ ေတာင္းတယ္။

အခုေတာ့ ..
ကိုေက်ာ္က ဆရာ၀န္ႀကီး တစ္ေယာက္နဲ႔ မတည့္ေတာ့ အျခားေဆး႐ံုတစ္ခုမွာ သြားေနတယ္။ အဲဒီမွာလည္း သူက ၂၄ နာရီ ဂ်ဴတီ မဆင္းရဘူး။ သူကို အဲဒီက ဆရာ၀န္ႀကီးက သိပ္ခ်စ္တာ။ သူကလည္း အလိုက္သိတယ္ေလ။ အဲဒီေဆး႐ံုက အသစ္ဖြင့္တာ မၾကာေသးေတာ့ တာ၀န္က် ဆရာ၀န္ကို ကုိပိုင္တုိ႔ ေဆး႐ံုကပဲ ေပးထားရတာ။ ဒီမွာ မတည့္ရတာလည္း ဒီလို။ တေန႔ ဆရာ၀န္တခ်ိဳ႕ ေဖာင္ႀကီး သြားတက္ေတာ့ ျပင္ပလူနာ ဌာန တာ၀န္က်က နည္းသြားတယ္။ အဲဒီမွာ ကိုပုိင္ေရာ၊ ကိုေက်ာ္ေရာ က်တာ။ တေန႔ လူနာအမ်ားႀကီး ရွိတဲ့ အခ်ိန္ ဆရာ၀န္ႀကီး ဆင္းလာေတာ့ ကိုေက်ာ္က မရွိဘူး။ အခန္းထဲမွာ အိပ္ေနတယ္။ သြားေခၚခို္င္းေတာ့ ဆင္းမလာလို႔ ဆရာ၀န္ႀကီးက ဆူလုိက္တာ၊ သူက ျပန္ ခံေျပာမိလို႔။ ေနာက္လ က်ေတာ့ ဟုိဘက္ေဆး႐ံုကို သူ volunteer သြားေနတယ္။ ဟိုမွာလည္း ၂၄ နာရီ ဂ်ဴတီကို တျခား ဆရာ၀န္ေတြပဲ မွ် ဆင္းရတယ္။ သူကေတာ့ No ပဲ။ အပင္ပန္း မခံႏုိင္လုိ႔လား ဆုိေတာ့လည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး။ သူအလုပ္လုပ္တဲ့ အထူးကု ေဆး႐ံုမွာ က်ေနာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း ရွိေတာ့ ေမးၾကည့္ေတာ့ ဟုိမွာေတာ့ သူက သူမ်ားမအားတဲ့ ရက္ေတြေတာင္ အစားဆင္းေပးတယ္တဲ့။ အစား ဆင္းေပးရင္ တစ္ည ကို ၁၅၀၀၀ ရတာကိုး။ ေဆး႐ံုကေတာ့ ပံုမွန္လစာဆိုေတာ့ မဆင္းႏုိင္ဘူးေပါ့။ တရား က်ေလာက္ပါတယ္။

ကိုပုိင္လား.. အခု အလုပ္ထြက္ေတာ့မယ္ ခ်ည္းေျပာေနတယ္။ အလုပ္ ဘယ္ေလာက္လုပ္လုပ္ ရာထူးက တက္မွာ မဟုတ္ဘူးေလ။ (က်ေနာ္တို႔ ဆရာ၀န္ေတြက စာေမးပြဲ ေျဖၿပီး ေအာင္မွ အထူးကု ျဖစ္တာ၊ အလုပ္ခြင္ အရည္အခ်င္းနဲ႔ မဆိုင္၊ ၊စကားခ်ပ္)

နားၾကပ္ေလးရဲ့ ပံုျပင္မ်ား

2008-06-29T10:52:00.001-07:00

နားၾကပ္ဆိုတာကေတာ့ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ရဲ့ မရွိမျဖစ္အသံုးအေဆာင္ေပါ့။ နားၾကပ္ေလးရဲ့ တိက်တဲ့ အသံေတြက ေရာဂါကို အေျဖထုတ္ရာမွာ မရွိမျဖစ္ေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ လူနာေတြ အသက္ကယ္တဲ့ ေနရာမွာ နားၾကပ္ေလးလည္း ပါတယ္ ဆိုရင္ မလြန္ေလာက္ ပါဘူးေနာ္။ နားၾကပ္ေလး ေတြ႔ခဲ့တဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

နားၾကပ္ေလးရဲ့ ဆရာက ညေနေတြဆိုရင္ ဆင္ေျခဖံုးတစ္ခုမွာ ေဆးခန္းထုိင္ေလ့ ရွိပါတယ္။ သူက လူငယ္ဆိုေတာ့ ျပတ္ျပတ္သားသား လည္း ေျပာတတ္တယ္။ တခါတေလ က်ေတာ့လည္း အားနာတတ္တယ္။

တစ္ေန႔မွာ သူ႔ေဆးခန္းကုိ အဖြားတစ္ေယာက္ လာျပပါတယ္။ ေဘးနားမွာလည္း အိမ္ကလူ ၃ ေယာက္ ပါပါတယ္။ အဖြားကေတာ့ ေခၽြးေတြထြက္ၿပီး ေျခလက္ေတြ ေအးစက္ေနပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ က်ေနာ့္ ဆရာက ေသြးေပါင္ခ်ိန္တုိင္းပါတယ္။ ႏွလံုးနဲ႔ အဆုတ္ကို က်ေနာ္ကေန တဆင့္ စမ္းသပ္ပါတယ္။ ႏွလံုးခုန္တာ ျမန္ေနတာက လြဲလို႔ တျခားမေတြ႔ပါဘူး။

ဆရာ-- တျခား ဘာေရာဂါေတြ ျဖစ္ဖူးသလဲ။
လူနာရွင္ -- အေမက ဆီးခ်ိဳေတာ့ ရွိပါတယ္။ တခါတေလ ေသြးခ်ဳိလည္း ရွိတယ္လုိ႔ ေျပာတာပဲ။
ဆရာ -- အဲဒီအတြက္ အခုေဆးေသာက္ထားလား။
လူနာရွင္ -- ဘာေဆးမွ မေသာက္ထားပါဘူး။
ဆရာ -- ေသခ်ာလား၊ တုိင္းရင္းေဆးတုိ႔ ဘာတုိ႔ေရာ။
လူနာရွင္ -- မေသာက္ပါဘူး။

ဆရာ -- ဘယ္အခ်ိန္က အစာ စားထားတာလဲ။
လူနာရွင္ -- ၂ နာရီေလာက္ ရွိၿပီထင္တယ္။
ဆရာ -- ဒါဆိုရင္ ဆီးခ်ိဳတုိင္းဖို႔ လုိမယ္။
လူနာရွင္ -- ဆရာကလည္း ... တေန႔ကမွ တုိင္းထားတယ္ ... ၁၉၉ လုိ႔ ေျပာတယ္
ဆရာ -- အခု လူနာၾကည့္ရတာ ေသြးထဲမွာ အခ်ဳိဓါတ္ က်တဲ့ လကၡဏာနဲ႔ တူတယ္ ခင္ဗ်။ ေဖာက္ၾကည့္ဖုိ႔ လုိလိမ့္မယ္။
လူနာရွင္ -- မေဖာက္ပါနဲ႔ ဆရာရယ္။ အရင္ေန႔က ေဖာက္ထားတာပဲ။ က်ေနာ္တို႔က သိပ္အကုန္မခံႏုိင္ဘူးဗ်။
(လူနာရွင္က ေရႊဟန္းခ်ိန္း ၀တ္ထားေသာ လက္ကို ေနာက္သို႔ ပစ္လိုက္ရင္း ခပ္တင္းတင္း ျငင္းပါတယ္။)

ဆရာက ဒါဆိုရင္ အလကားေဖာက္ေပးမယ္ဗ်ာ။ မဟုတ္ရင္ ဘယ္လို ေဆးကုမလဲ။ လုိလုိ႔ပါ။
လူနာရွင္ကေတာ့ ပိုက္ဆံကုန္မည္ ဆုိရင္ေတာ့ မေဖာက္ဟုသာ ျငင္းပါတယ္။
ေနာက္ဆံုး ဆရာက အလကား ေဖာက္ေပးမယ္ ဆုိၿပီး ေဖာက္စစ္လုိက္တယ္။ (က်ေနာ္ကေတာ့ ေတြးေနတယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ ဆရာ လမ္းစရိတ္ ႐ွဳံးေတာ့မယ္။ သူ ဒီေဆးခန္းလာတာေတာင္ ကားခ၊ ဆုိက္ကားခ နဲ႔ ၂၀၀၀ ေလာက္ က်တာ။ အခု ဆီးခ်ဳိစစ္တဲ့ အျပားေလးက ၁၀၀၀ ဆိုေတာ့ သူဒီေန႔ အရင္းက ၃၀၀၀ ေလာက္ရွိၿပီ။ လူနာ ၇ေယာက္လာမွ ဆရာက ၄၀၀၀ ရမွာ။ မကုိက္။ မကိုက္ ။။။ ဤကား စကားခ်ပ္)

ေဖာက္လုိက္ေတာ့ ေသြးထဲက သၾကားဓါတ္က low လုိ႔ ျပေနတယ္။ အဖြားလည္း မ်က္လံုးေတြ ျပာလာၿပီလုိ႔ ေျပာတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ဆရာက ၂၅% ဂလူးကို႔စ္ (ေရ ၂၀ စီစီ တြင္ သၾကား ၅ ဂရမ္ပါတဲ့ အေၾကာေဆး) ထုိးေပးလုိက္တယ္။ ခ်က္ခ်င္းပဲ အဖြား ေကာင္းသြားပါတယ္။

ဆရာက ဆက္ေမးရပါတယ္။ ေသြးခ်ိဳ ေခၚေခၚ ဆီးခ်ဳိေခၚေခၚ ဘာေဆးမွ မေသာက္ပဲနဲ႔ေတာ့ ဒီေလာက္ က်မွာ မဟုတ္။ အစားစားတာလဲ ၂ နာရီေလာက္ပဲ ရွိေသးေတာ့။ ဘာမွ မေသာက္တာ ေသခ်ာလား။ တဲ့
အဲဒီေတာ့မွ အဖြားက ေဆးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ပန္းခါးေဆးျပားေလး တျပားပဲ စားမိတာပါတဲ့။ ၿပီးေရာ ....

ဇာတ္လမ္းေလးးကေတာ့ ဒါပါပဲ။ နားၾကပ္ေလးက ဘာမွ မရည္ရြယ္ပါဘူး။ ေတြ႔ဖူးတာေလး ေျပာျပတာပါ။

အင္တာနက္ ကို ဆက္သြယ္ျခင္း

2008-06-27T07:24:00.000-07:00

အိမ္အသစ္ ေျပာင္းသြားေတာ့ အရင္ သံုးေနက် အင္တာနက္ ကဖီးနဲ႔ အလွမ္းနည္းနည္းေ၀းသြားသည္။ ႐ံုးဆင္းေစာလွ်င္ ခဏ၀င္ျဖစ္ေသာ္လည္း အရင္လို တစ္ညေနလံုး အခ်ိန္ျဖဳန္း၍ မရေတာ့။ ညနက္လွ်င္ ဒီဘက္ကုိ လုိင္းကား မေရာက္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ဒီလိုနဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ႏွင့္ ေ၀းရျပန္သည္။

ဘေလာ့ဂ္ေလးရွိေသာ္လည္း ပံုမွန္မေရးႏုိင္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ လာလည္ေတာ့လည္း ဒီဘေလာ့ဂ္ေလးက ဒီအတိုင္းေလး။ ၾကာလာေတာ့ ကုိယ့္ကို ကုိယ္ အျပစ္ရွိသလို ထင္လာသည္။ လိပ္စာရွိရဲ့နဲ႔ မေနျဖစ္ေသာ အိမ္ကေလး၊ ေရးစရာ ရွိျပန္ေတာ့လည္း ရင္ထဲ မြန္းၾကပ္ေနေသာ အေတြးမ်ားကို အရွိအတိုင္း ခ်ေရးရဲေသာ သတၱိက မရွိျပန္၊ ဒီလုိနဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ေလးမွာ ၿငိမ္သက္ေနေသာ ကန္ေရျပင္လုိ ျဖစ္ေနရသည္။

အခုေရာ ....
အိမ္မွာ အင္တာနက္ သံုးလို႔ ရမည့္ အခြင့္အေရးက ရလာသည္။ အင္တာနက္လုိင္းရွိသည္တဲ့။ moden က power supply adapter ေပ်ာက္ေနသည္တဲ့။ အဲဒီေတာ့ လုိက္ရွာသည္။ တံဆိပ္တူ ရွာမေတြ႔။ ျမန္မာ တယ္လီပို႔ တြင္ပါ ရွာလို႔ မရ။ ဒီတံဆိပ္ သူတို႔ မသံုးတာ ၾကာၿပီတဲ့။ အဲဒီေတာ့ အသစ္၀ယ္ရသည္။ ၁၀၀ တဲ့။ ကဲ.. ယူလိုက္မယ္။ ဗ်ာ ... FEC မဟုတ္ျပန္ဘူးလား၊ အစိမ္းမွလား။ ကဲဗ်ာ.. ဘယ္တတ္ႏုိင္မလဲ။ လုပ္လိုက္ပါဗ်ာ။ ၁ပတ္ ... အုိေက။ ဟုတ္ကဲ့ မရေသးဘူးလား၊ ေအးေလ.. ေစာင့္ရမွာေပါ့။ ဟုတ္ကဲ့ ဘယ္မွာလာယူရမလဲ။ ျမန္မာအင္ဖိုတက္မွာ ။ ဟုတ္ကဲ့ လာယူပါ့မယ္။
ကဲ ... modem ေတာ့ရၿပီ။ ကဲ.. လာေရာ့၊ ဟမ္ .... "local area connection is not connected" ဘယ္လုိ ျဖစ္ရျပန္တာတံုး။ ဟဲလုိ .. ၄၄၂၁၁၁၁ ကပါလား။ ဒီလို ဒီလို၊ အင္း မရဘူးဗ်၊ ဗ်ာ .. complaint တင္ရမယ္။ တနလၤာေန႔ ဟုတ္ကဲ့။ ဆက္လုိက္ပါ့မယ္။
ဟဲလို၊ ဟုတ္ကဲ့ complaint no. ???? ပါ။ ဟုတ္ ကိုင္ထားပါ့မယ္။ ဒီလုိပါ။ ေအာ္ ဟုတ္ကဲ့ လုပ္ၾကည့္လုိက္ပါ့မယ္။ မလင္းဘူးဗ်။ ADSL မီးလား၊ မလင္းဘူး၊ ဟုတ္လား။ အင္းေလ၊ အဲလုိ လုပ္ၾကည့္ပါမယ္။ မရမွ ျပန္ဆက္ ဟုတ္လား။ ဟုတ္ကဲ့။
ဟဲလို၊ linesman တစ္ေယာက္ေလာက္ လႊတ္ေပးပါလား၊ ဟုတ္ကဲ့။ မနက္ျဖန္ လာမလား၊ က်ေနာ္က ႐ံုးသမား မလုိ႔ပါ။ အင္း အဲဒီ အခ်ိန္ေလာက္ဆို အဆင္ေျပမယ္။ ေစာင့္ေနပါမယ္။
ဟုတ္ကဲ့။ လာၿပီလား။ အဲဒါ လုိင္းေလး စစ္ေပးလို႔ ရမလား။ ဟုတ္ကဲ့။ ဟုိကေတာ့ အဲလုိေျပာတာပါပဲ။ အင္း ေက်းဇူးပဲ။ ဒါက လက္ဘက္ရည္ဘိုးပါ။
ဟုတ္ကဲ့။ လုိင္း စစ္ၿပီးသြားပါၿပီ။ ဗ်ာ ထမင္းစားသြားတယ္။ ေဆာရီးပါဗ်ာ။ ျပန္ဆက္လုိက္ပါ့မယ္။

ဒီလုိနဲ႔...

အင္တာနက္ကေတာ့ ရသြားပါတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာက ထေဖာက္ပါေရာ။ အရမ္းေႏွးတယ္ဗ်။ အဲဒါနဲ႔ ဆိုင္သြားျပတယ္။ ဆိုင္က ဘာေျပာလဲသိလား။ ၂၅၆ မဂ္နဲ႔ေတာ့ ဒီေလာက္ပဲ ရမွာေပါ့တဲ့။ ၾကည့္ခ ၄၅၀၀ ေတာ့ ယူထားတယ္။ စဥ္းစားၾကည့္ဗ်ာ။ windows XP က memory 256 MB နဲ႔ မရႏိုင္ဘူးလား။ မထူးဘူးဆိုၿပီး ကုိယ္တိုင္ ေလွ်ာက္ကလိေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ ျမန္လာတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ေဇာ္ဂ်ီ စာရိုက္စနစ္တင္တယ္။ ရပ္ရပ္သြားတယ္ဗ်။ ေနာက္ဆံုး ရွိသမွ် ပ႐ိုဂရမ္ေတြ ရွင္းထုတ္လုိက္မွပဲ ရသြားတယ္။

အခုေတာ့...
ရပါၿပီဗ်ာ..
လာလည္ၾကပါ။
က်ေနာ္ ေဆးအေၾကာင္းေလး ဘာေလးလည္း ေရးပါ့မယ္။
ဒီမွာ ျပန္ဆံုၾကတာေပါ့။ ။

ျပည္ေထာင္စုေန႔

2008-02-12T03:39:00.000-08:00

လြန္ခဲ့တဲ့ ၆၁ ႏွစ္ ...
အခ်ိန္ကာလ အားျဖင့္ အေတာ္ ၾကာခဲ့ၿပီပဲ။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာႏုိင္ငံဆိုတာ ေမြးဖြားလာဖို႔ ဒီေန႔မွာ လက္မွတ္ထုိးခဲ့တဲ့ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ဟာ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ခဲ့တယ္။
ျပည္ေထာင္စုဆိုတဲ့ နာမည္ တစ္ခုအတြက္ သူတို႔ ေသြးေခၽြးနဲ႔ ရင္းၿပီး ညီညြတ္မႈကို ရယူႏုိင္ခဲ့တယ္။
ျပည့္စံုၾကြယ္၀တဲ့ ျပည္ေထာင္စု တစ္ခုကို သူတို႔ အိမ္မက္ မက္ခဲ့ ေပ်ာ္ခဲ့ ၾကမွာပါ။

၆၁ႏွစ္ …

ေၾသာ္ .. ဒီေန႔ ၆၁ ႏွစ္ျပည့္ ျပည္ေထာင္စုေန႔ပါလား …

ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕သို႔ တမ္းတျခင္း

2008-02-07T05:17:00.000-08:00

အခုတေလာ စာမေရး ျဖစ္တာ အေတာ္ၾကာပါၿပီ။ ေရးခ်င္တဲ့ အခ်ိန္မွာက် connection က မေကာင္း၊ connection ေကာင္းတဲ့ အခ်ိန္က်ေတာ့ ေရးခ်င္စိတ္က မရွိ၊ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ အမ်ဳိးမ်ိဳးၾကားမွာ က်ေနာ္ရဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေလးက လွဳပ္လီလွဳပ္လဲ့ ျဖစ္ေနရတာပါပဲ။

ကုိယ္တိုင္ဘေလာ့ဂ္ မေရးျဖစ္သလို သူမ်ားဘေလာ့ဂ္ေတြ မဖတ္ျဖစ္တဲ့ အထိ က်ေနာ္ ဘေလာ့ဂ္ေတြနဲ႔ အဆက္ျပတ္ေနခဲ့တာပါ။ ျပန္လည္ ဖတ္မိတဲ့ အခ်ိန္က်ေတာ့ ……

ကုိေနဘုန္းလတ္ … လြတ္က်ခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္

သူ႔နဲ႔ သူ႔ ဘေလာ့ဂ္ကို က်ေနာ္စသိတာ MBS ရဲ့ Blog Day မွာပါ။ MBS ရဲ့ တက္ၾကြတဲ့ သူတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ သိခဲ့ၿပီး သူရဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ကိုလည္း မၾကာခဏ သြားေရာက္ လည္ပတ္ခဲ့ပါတယ္။ သူရဲ့ အေရးအသားဟာ သူ႔လိုပဲ တက္ၾကြေနပါတယ္။

အခုေတာ့ … သူ႔ရဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေလး တစ္ႏွစ္ျပည့္ပါၿပီ။ သူ႔ပို႔စ္ေတြကေတာ့ ရပ္တန္႔ေနပါတယ္။
ၿမိဳ႕ေတာ္ေလးတစ္ခု ဘယ္ေတာ့ ျပန္လာမလဲ။ ခ်စ္ခင္သူေတြက ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနဆဲပါ။
ကုိေနဘုန္းလတ္ … အစစအရာရာ အဆင္ေျပပါေစ။

တ႐ုတ္ ႏွစ္သစ္ကူးေန႔

2008-02-07T04:21:00.000-08:00

ဒီေန႔ တ႐ုတ္ ႏွစ္သစ္ကူးေန႔ပါ။ ၀က္ႏွစ္ကေန ႀကြက္ႏွစ္ကို ကူးေျပာင္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ ျပည္သူျပည္သား အေပါင္း ခ်မ္းေျမ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ႏွစ္သစ္မွာ လုိအပ္ခ်က္ေတြ အျမန္ဆံုး ျပည့္စံုဖို႔ ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းလုိက္ပါတယ္။

ေျပာခ်င္လြန္းလို႔ပါ။

2008-01-31T03:41:00.000-08:00

လူႀကီးေတြ ေျပာေျပာေနတဲ့ ဆုတ္ကပ္ ဆိုတာ ဒါပဲ ထင္တယ္။ လူေတြရဲ့ ကုိယ္က်င့္တရား နဲ႔ တန္ဖိုးထားတဲ့ အရာေတြက ေျပာင္းလဲလာတယ္။ ေငြ ဟာ ပညာနဲ႔ ကုိယ္က်င့္တရား ရဲ့ ေရွ႕ကို ေရာက္လာတယ္။ ေငြ ရွိရင္ ဘာမဆို ရသလို ျဖစ္လာတယ္။ ပညာတတ္ေတြဟာလည္း ေငြရွင္ေတြရဲ့ ခုိင္းဖတ္ ျဖစ္လာတယ္။
အခုပဲ ၾကည့္ေလ။ ေဆး႐ံုေတြမွာ အလုပ္ သိပ္မလုပ္တဲ့ ဆရာ၀န္၊ ဆရာမ ေတြ အျပင္ အထူးကု ေဆးခန္းေတြမွာ ေတာ့ ႀကိဳးစားေနၾကလို္က္တာ။ ဆရာ၊ ဆရာမ အမ်ားစုကလည္း ေက်ာင္းမွာထက္ က်ဴရွင္မွာ ႀကိဳးစားသင္လို႔။ ဘယ္မလဲ ပညာ မာန၊ ဘယ္မလဲ ပညာတတ္ ဂုဏ္သိကၡာ။

အကုန္လံုးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ အနည္းစုပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါးခံုးမတစ္ေကာင္ေၾကာင့္ တစ္ေလွလံုး ပုပ္ခဲ့ရင္ … ပ်က္စီးသြားမယ့္ အရာေတြဟာ အသစ္ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ဖုိ႔ ခဲယဥ္းပါတယ္။

ပညာတတ္ ၀န္ထမ္းေတြဟာ လစာတစ္ခုတည္းနဲ႔ ရပ္တည္ဖို႔ ခဲယဥ္းတယ္ ဆိုတာေတာ့ သိပါတယ္။ စားလို႔ ေလာက္တယ္ပဲ ထားဦး၊ မိသားစု ရွိရင္ မိသားစု စားရိတ္၊ က်န္းမာေရး စားရိတ္ ဒါေတြအတြက္ေတာ့ မေလာက္င နုိင္ပါဘူး။ အခ်ိန္ပိုမွာ အပို ၀င္ေငြ ရေအာင္ အလုပ္ လုပ္ၾကရတာ နားလည္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အလုပ္ဆိုတာ ေငြတစ္ခုတည္း အတြက္ လုပ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကုိယ္တတ္ထားတဲ့ ပညာ တစ္ခုကို အသံုးခ်ေနတာပါ။ ေငြပိုရတဲ့ ေနရာ မွာ ပို အသံုးခ်မယ္။ ေငြ ေလွ်ာ့ရတဲ့ ေနရာမွာ အသံုးမခ်ဘူး ဆိုရင္ ပညာတတ္ရဲ့ က်င့္၀တ္နဲ႔ ညီႏုိင္ပါဦးမလား။

ဒီေနရာမွာ က်င့္၀တ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္ဖုိ႔ လုိပါလိမ့္မယ္။ က်င့္၀တ္ဆိုတာ လူေလာက ႀကီး လွပၿပီး တုိးတက္ဖုိ႔ အတြက္ လူေတြ လုိက္နာရမယ့္ ၀တၱရားေတြပါ။ လူတိုင္းနဲ႔ သက္ဆုိင္ပါတယ္။ အသိဥာဏ္နဲ႔ သက္ဆိုင္ပါတယ္။ သက္ရွိေလာကမွာ က်င့္၀တ္ေတြ၊ နီတိေတြ ရွိတာ လူ ပဲ ရွိပါတယ္။ တိရစၧာန္ေတြမွာ မရွိပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ ႐ုိင္း႐ုိင္း ေျပာရရင္ က်င့္၀တ္မရွိရင္ လူမဟုတ္ေတာ့ဘူးေပါ့။

က်ေနာ္ သေဘာေပါက္တာ မွားခ်င္လည္း မွားမယ္။ က်ေနာ္ေရးတာ မႀကိဳက္လို႔ ဆဲခ်င္လည္း ဆဲမယ္။ ဒါဟာ က်ေနာ္ ရဲ့ ခံစားမႈ ျဖစ္ေပမယ့္ က်ေနာ္ တစ္ေယာက္တည္း ေကာင္းက်ဳးိ မရလို႔ ေရးတာ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္ ခ်စ္တဲ့ အလုပ္၊ က်ေနာ္ ခ်စ္တဲ့ တုိင္းျပည္၊ က်ေနာ္ ခ်စ္တဲ့ ကမၻာႀကီး မပ်က္ဆီး ခ်င္လို႔ပါ။ ႀကီးက်ယ္တယ္ ေျပာလည္း ခံ႐ံုပါ။

အိမ္တြင္း ဓါတ္ဆားရည္ ေဖ်ာ္နည္း

2008-01-31T03:02:00.000-08:00

ထမင္းစား စတီးဇြန္း ျဖင့္ သၾကား(၂) ဇြန္း (၂၅-၃၀ ဂရမ္)၊ လက္ဘက္ရည္ဇြန္းျဖင့္ ဆား ဇြန္းတစ္၀က္(၁.၇ ဂရမ္)၊ အေအးခံထားေသာ ေရက်က္ေအး တစ္ပုလင္း (၇၅၀ စီစီ) တို႔ကို ေရာသမပါ။

(သို႔မဟုတ္)

(၇၅၀ စီစီ) ခန္႔ ထမင္းရည္ ထဲသို႔ ဆား လက္ဘက္ရည္ဇြန္း တစ္၀က္ ကို ေရာပါ။

(၀မ္း တစ္ႀကိမ္သြားၿပီးတုိင္း ဆံုး႐ႈံးသြားေသာ အရည္မ်ားကို အစားထုိးႏုိင္ရန္ ဓါတ္ဆားရည္ သို႔မဟုတ္ ထမင္းရည္ အနည္းဆံုး တစ္ဖန္ခြက္ ေသာက္သံုးသင့္သည္။)

Ref : “အခါအခြင့္သင့္ ေရာဂါမ်ား ကာကြယ္ျခင္းႏွင့္ ကုသျခင္း - WHO”

ဂ်ဴနီယာ ေဒါသ

2008-01-30T04:00:00.000-08:00

ေဟ့ …. ဒီမွာ
မင္းတစ္ေယာက္တည္း ေျပာခြင့္ ရတယ္ ဆိုၿပီး
အသံကို အစြမ္းကုန္ ခ်ဲ႕
မဟုတ္တာ ခ်ည္းပဲ ေလွ်ာက္ေျပာမေနနဲ႔ ….

ငါ့မွာ ဦးေႏွာက္ ရွိတယ္၊ မ်က္စိ ရွိတယ္၊ စဥ္းစားဥာဏ္ ရွိတယ္
မင္းလုပ္တာ ၾကည့္ၿပီး ေစတနာ ရွိမရွိ သိတယ္ …..

အရွက္ရွိဖို႔ ေကာင္းေနၿပီ။

အလုပ္ အျမန္ အလို႐ွိသည္။

2008-01-30T03:43:00.000-08:00

name - dr. junior
age - 29
date of birth - 1979
father's name - U senior

education status - M.B.,B.S (Ygn)
current job - civil assistant surgeon
job experience - as a doctor

expected job - any medical job ( local, ethical, and respectable)

expected salary - round about US$ 2500

contact email - koolstar.sky@gmail.com

brief reason for changing job

not enough salary for living, distant from home, high risk and unfair management

ေန၀င္ တမ္းခ်င္း

2008-01-07T05:02:00.000-08:00

အပ်ံသင္ ေနာက္က်ခဲ့လုိ႔

မအိုခ်င္ေသးေသာ္လည္း

ျပန္မရတဲ့ ခႏၶာ

ဒီလိုသာ ယိုယြင္း

ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ေတြ ဟုိတစ ဒီတစ

ဇရာကိုသာ မာန္မဲ

၀င္ဆဲ ေနမင္းလို

ငါ့ကို မွတ္မိၾကသူေတြ နည္းပါး

အထီးက်န္ျခင္းေတြက

အတၱကို ေလ်ာ့ပါးေစခဲ့ၿပီပဲ။ ။

အသုဘ႐ွဳျခင္း

2008-01-07T03:49:00.000-08:00

ခဏတာေလးမ်ား ကုန္ဆံုးသြားေတာ့
ဘ၀တစ္ခုက ႏႈတ္ဆက္ၿပီ၊
က်န္ရစ္တဲ့ တမ္းတမႈေတြက
ဘယ္အခ်ိန္ အထိ ရွည္ၾကာမလဲ။

မေသခ်ာလည္း
သံသရာမွာ ကုိယ္မပိုင္ရာ ခႏၶာသာ
စြဲမက္ကာ တြယ္ဖက္
အသက္ေတြ ဆက္ခဲ့ၾကတာ

အတၱ၊ ေလာဘ နဲ႔ ေဒါသ
ဘ၀ဟာ ဒါေတြနဲ႔ပဲ ျပည့္ေန
နီတိေတြ အလကား
ေမတၱာ တရားကို ပစ္ခြာကာထား

ငါ တစ္လံုးနဲ႔
ဟန္ေဆာင္ၿပဳးေတြကလည္း
အ႐ႈံးကို အ႐ႈံးလို႔ မျမင္ႏုိင္
ဒဏ္ရာ အမာ႐ြတ္နဲ႔ ဘ၀ကို ေနတတ္ခဲ့

ကိုးကြယ္ရာ ဆိုတာေတာင္ လက္တစ္လံုးျခား
ငါ့ဖို႔သာ မက်န္ရင္ ဘာမွ စိတ္မ၀င္စား
ပရဟိတက ေနာက္မွ
ငါ့အူမ ေတာင့္တတာ ျပႆနာ

ခက္တာေတြက ရက္ေတြ ၾကာခဲ့ၿပီ
ျပကၡဒိန္ေတြသာ အရြက္ရြက္ စုတ္ခဲ့
ပုပ္အက္တဲ့ ေန႔ရက္ေတြနဲ႔ ပဲ
သတိတရ ထၾကည့္မွ
လက္ျပခ်ိန္ ေရာက္ခဲ့ရၿပီ။

Happy New Year

2008-01-03T04:12:00.000-08:00

Wish everybody enjoy happy and successful new year!

2007 was over and 2008 arrived. This is a leap year and for those whose birthday are Feb 29, can celebrate their 4 yearly birthday! There are also 4 thingyan festival days so you should save money to spend happily.

wass up more? don't know. shall electricity be stable this year? shall the people be more prosperous? shall the prices go down? who knows?

For me, things are not changing so much. My hope is still far away, trying to settle my chaotic life as before. but I still believe I m not over yet. My life is still active even though I can't find much money, I believe I am still a dutiful, ethical and humane doctor. You think so, don't u?

ေရာက္တတ္ရာရာ

2007-11-27T00:07:00.000-08:00

လူသည္ အေပါင္းအေဖာ္ႏွင့္ ေနေသာ သတၱ၀ါ ျဖစ္သည္ဟု ဆို႐ိုးရွိသည္။ ပတ္၀န္းက်င္သည္ လူအတြက္ အေရးႀကီးသည္။ ပတ္၀န္းက်င္ဆိုသည္မွာ လူမ်ားသာ မက၊ သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္လည္း ပါ၀င္သည္။ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ လူတို႔၏ စိတ္၀င္စားမႈမွာ ျမင့္တက္လာေနသည္။ မျမင့္တက္လို႔ကလည္း မျဖစ္၊ ဖန္လံုအိမ္ အာနိသင္က ကမၻာႏွင့္ လူတို႔၏ တည္ရွိမႈကို ၿခိမ္းေျခာက္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ ကမၻာႀကီးက ေပးေသာ သယံဇာတကို လူေတြက သံုးၿပီး ကမၻာႀကီးကို ဂ႐ုမစိုက္ေသာအခါ ကမၻာႀကီး၏ လက္စားေခ်မႈကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔ စတင္ ခံစားေနရၿပီ ျဖစ္သည္။ လက္ရွိ ေျပာင္းလဲမႈ မည္မွ် အေရးႀကီး၍ မည္မွ် ဂ႐ုစိုက္ေနၾကသည္ကို ေအာ္စကာဆုေပးပြဲ၌ Al gore ၏ "An Inconvenient Truth" မွတ္တမ္းကား ဆုရရွိျခင္းႏွင့္ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္၏ ေတာင္၀င္႐ိုးစြန္း ခရီးစဥ္တို႔က သက္ေသခံေနေပသည္။

က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္သည္ ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲ ႏိုင္ငံ ျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ စက္မႈ လုပ္ငန္းမ်ား နည္းပါးေသးျခင္း ေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္ ထိခိုက္မႈ နည္းပါးသည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္စရာရွိသည္။ သုိ႔ေသာ္ လက္ေတြ႔ သုေတသန ေဆာင္ရြက္ျခင္းမရွိပဲေတာ့ ေသခ်ာ မေျပာႏုိင္ပါ။ ထို႔အတူ သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးကို ေဆာင္ရြက္ရန္ ေစာေနေသးသည္ ဟုလည္း မေျပာႏုိင္ပါ။

ယခုႏွစ္တြင္ မုိးမ်ားစြာ ရြာသြန္းသည့္ နည္းတူ အဓိက ျမစ္ႀကီးမ်ားမွာလည္း စိုးရိမ္ေရမွတ္သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့သည္မွာ တစ္မုိးတြင္းလံုးပင္ ျဖစ္သည္။ က်ေနာ္ တခါမွ မႀကံဳဖူးသည့္ အင္းယားကန္ႀကီး ေရလွ်ံသည္မွာလည္း ၂ ႀကိမ္ေတာင္ ျဖစ္သည္။ ေနာင္ႏွစ္မ်ားတြင္ ေရမလွ်ံေအာင္ ႀကိဳတင္ အစီအစဥ္ ဆြဲၿပီးေနမည္ ဟု ေမွ်ာ္လင့္ရသည္။ ေနာက္ႏွစ္တြင္ေတာ့ မုိးဘယ္ေလာက္ရြာရြာ ရန္ကုန္ ေရမလွ်ံေတာ့ ဟု ထင္ပါသည္။

အမ်ားျပည္သူစီး လုိင္းကားမ်ားတြင္လည္း ဒုိင္နာကားမ်ား ႐ုတ္သိမ္းေတာ့မည္ ဟု သတင္းဂ်ာနယ္ တစ္ခုတြင္ ဖတ္ရေသာ အခါ ၀မ္းသာမိျပန္သည္။ ညေရးညတာ ဒိုင္နာကား အားကိုးေနရေသာ ခရီးသည္မ်ားအတြက္ မည္သို႔ စီစဥ္ေပးမည္ကိုကား သက္ဆုိင္သူတို႔ ႀကိဳတင္ စဥ္းစား ထားမိပါ့မလား စိုးရိမ္မိျပန္သည္။ စီးတီးဘတ္စ္တို႔ တုိးလာမည္ ျဖစ္ရာ ႐ံုးဆင္းခ်ိန္ ကားၾကပ္မႈ ၾကာလာမလား လို႔ ကေလး အေတြး ေတြးမိျပန္သည္။

အိမ္ကကားက ၀ပ္ေရွာ့ ခဏခဏ ေရာက္ေသာ အခါ ကားဆိုသည္မွာ စီးဖို႔ထက္ ျပင္ဖုိ႔က အေရးႀကီးေၾကာင္း သိရျပန္သည္။ ကားသစ္လဲဖို႔ ႀကံေသာအခါ ကားေစ်းသည္ က်ေနာ့္ လခကို ဆယ္သက္ ႀကိဳထုတ္လွ်င္ ေတာင္မွ မစီးႏုိင္ေသးဟု ေလွာင္ပါသည္။ ကားပါမစ္မ်ား ခ်ေပးသည္ အသံၾကားေသာအခါ ဘယ္မွာ ေလွ်ာက္လႊာတင္ရမလဲ သိခ်င္ပါသည္။

Posting from Multiply

2007-10-29T03:39:00.000-07:00

I just found out that I can cross-post from my Multiply account. Even I still can't figure out how to post in Myanmar language, I think this is cool. Blogger is blocked here for a month. I didn't prepare to post from mail and I couldn't log in blogger thru proxy sites.

Thadingywut full moon day was over. I slept all the day. I hadn't had such a sound sleep since I was posted in Sanpya hospital. So I spent the day sleeping. I failed to go and pay respect to my seniors as I had no money. I recited Mitta-tote at home and lit some candles and sandals. I also thought that one year was over again and I still am a single. haha ..( not advertising)

As I was older year by year, there was less and less fun. sometimes I missed my younger days in Pathein where I wandered the whole town with my friends in such special days having fun seeing people, shows and shops. Pathein is not too large to visit. It took only 1 hr to go from north pole to south pole by bicycle. But I still believed my childhood in Pathein was wonderful.

WOW! Now I m an adult. I can't find such fun in my age. I got a job. I got things to be done. I got myself to take care. It is life.
so.......

ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ ဘြဲ႕ ႏႈတ္ေျဖ အခ်ိန္စာရင္း

2007-09-19T06:47:00.000-07:00

ေဆးပညာ မဟာ သိပၸံ ဘြဲ႕ ႏွင့္ ဒီပလိုမာ သင္တန္း ေရးေျဖ စာေမးပြဲ ေအာင္စာရင္းကုိ ေဆးတကၠသိုလ္(၁) ရန္ကုန္၌ ၁၇-၉-၂၀၀၇ တြင္ ထုတ္ျပန္ေၾကညာသည္။ ႏႈတ္ေျဖ စာေမးပြဲကို ေအာက္ပါအတုိင္း ေျဖဆုိရမည္ ျဖစ္သည္။

ေျဖဆုိရမည့္ ေနရာ
ေဆးပညာ သင္ၾကားေရး ဗဟုိဌာန၊ ေဆးသိပၸံ ပညာ ဦးစီးဌာန၊ ရန္ကုန္။
(ေဆးတကၠသိုလ္ (၁) ရန္ကုန္၊ ေလးထပ္အေဆာက္အဦ၊ အေပၚဆံုးထပ္)

ေျဖဆိုရမည့္ အခ်ိန္

၂-၁၀-၂၀၀၇
နံနက္ ၈း၀၀
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (ေဆးပညာ)
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (ခႏၶာေဗဒ)
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (ဇီ၀ကမၼ ေဗဒ)
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (ဇီ၀ဓါတု)
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (ေဆး၀ါးေဗဒ)
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (အဏုဇီ၀ေဗဒ)

ေန႔လည္ ၁၂း၃၀
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (အရိုး)
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (မ်က္စိ)
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (နား၊ ႏွာေခါင္း၊ လည္ေခ်ာင္း)
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (ေရာဂါေဗဒ)

၃-၁၀-၂၀၀၇
နံနက္ ၈း၀၀ နာရီ
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (ကေလး က်န္းမာ ပညာ)
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (ေမ့ေဆး ေဆးပညာ)
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (ကင္ဆာေရာဂါ ေဆးပညာ)

ေန႔လည္ ၁၂း၃၀
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (ခြဲစိတ္ကု ပညာ)
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (ဓါတ္မွန္ ပညာ)
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (ကိုယ္အဂၤါ ျပန္လည္ သန္စြမ္းေရး ေဆးပညာ)
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (အေရျပား ေရာဂါ ေဆးပညာ)

၄-၁၀-၂၀၀၇
နံနက္ ၈း၀၀ နာရီ
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (သားဖြား မီးယပ္ ေဆးပညာ)
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (စိတ္က်န္းမာ ပညာ)
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (ဥပေဒေရးရာ ေဆးပညာ)
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (ကင္ဆာေရာဂါ ဓါတ္ေရာင္ျခည္)
ေဆးပညာ မဟာသိပၸံ (အဏုျမဴ ေရာင္ျခည္ ပညာ)
ကာလသားေရာဂါ ဒီပလိုမာ

ေန႔လည္ ၁၂း၃၀
တီဘီ ႏွင့္ ရင္ေခါင္းေရာဂါ ဒီပလိုမာ
ျပည့္သူက်န္းမာေရး မဟာဘြဲ႔
သြားဘက္ဆိုင္ရာ မဟာဘြဲ႔

ဒီမို ပို႔တဲ့ ကိတ္

2007-09-19T05:40:00.000-07:00

ဘေလာ့ဂ္ေလး ၁ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔ အတြက္ ဘေလာ့ဂါ သူငယ္ခ်င္း ဒီမို က ကိတ္မုန္႔ ပို႔လာပါတယ္။ ေက်းဇူးပါ သူငယ္ခ်င္းေလး။

ဒီကိတ္မုန္႔ ကို ေမြးေန႔ပြဲ တက္ေရာက္လာသူမ်ားကို ေကၽြးပါမယ္။
စားခ်င္သူမ်ား တန္းစီၾကပါ။
တစ္ေယာက္ တစ္ဇြန္း ေကၽြးမယ္။
:)

တစ္ႏွစ္ျပည့္ နားၾကပ္ေလး

2007-09-19T04:29:00.000-07:00

စက္တင္ဘာ ၂၀ ရက္ဆိုရင္ က်ေနာ့္ ရဲ့ နားၾကပ္ေလး ဒုိင္ယာရီ စေရးတာ ၁ ႏွစ္တင္းတင္း ျပည့္ပါၿပီ။ ပို႔စ္ အေနနဲ႔က နည္းေသးေပမယ့္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေမြးေန႔ေလး တစ္ခုေတာ့ အမွတ္တရ ျဖစ္ခဲ့ျပီေပါ့။ နားၾကပ္ေလးရဲ့ ေမြးေန႔ပြဲကုိ ဘယ္လို က်င္းပရင္ ေကာင္းမလဲ ..

စိတ္ကူးထားတဲ့ အစီအစဥ္

အခမ္းအနား ေနရာ ။ ။ dr-junior.blogspot.com, MBS hall, Blogger Hotel, Internet City, Utopia
အခမ္းအနား အခ်ိန္ ။ ။ နံနက္ ၁၂း၀၀ မွ ည ၁၂း၀၀ အထိ၊ စက္တင္ဘာ ၂၀ ရက္၊ ၂၀၀၇

အခမ္းအနား အစီအစဥ္
အခမ္းအနားမွဴး - Maria Sharapova

အစီအစဥ္ (၁) အခမ္းအနား ဖြင့္လွစ္ေၾကာင္း ေၾကျငာျခင္း
အစီအစဥ္ (၂) Google Inc မွ ေပးပို႔ေသာ နားၾကပ္ေလး၏ တစ္ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔ အား ၀မ္းေျမာက္ေၾကာင္း သ၀ဏ္လႊာအား Director/Products President Larry Page မွ ဖတ္ၾကားျခင္း
အစီအစဥ္ (၃) ေဒါက္တာ ဂ်ဴနီယာက ေက်းဇူးတင္ စကားေျပာၾကားျခင္းႏွင့္ ေမြးေန႔ကိတ္ လွီးျခင္း
အစီအစဥ္ (၄) Microsoft မွ Bill Gates က ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ အနာဂတ္ အင္တာနက္ ေခါင္းစဥ္ ျဖင့္ ေဟာေျပာျခင္း
အစီအစဥ္ (၅) Apple Inc. မွ Steve Jobs က MBS အတြက္ US$ 1.5 million လွဴဒါန္းျခင္း
(အလွဴေငြကို MBS မွ တစ္ဦးဦး လက္ခံပါမည္။)
အစီအစဥ္ (၆) Eminem ႏွင့္ ျမန္မာျပည္ ေက်ာက္စိမ္း တြဲဖက္၍ ေဖ်ာ္ေျဖျခင္း
အစီအစဥ္ (၇) Avril Lavinge မွ ေဖ်ာ္ေျဖျခင္း
အစီအစဥ္ (၈) တက္ေရာက္လာေသာ ပရိသတ္မ်ားက နဂါးနီ ႏွင့္ တို႔ ျမန္မာႏိုင္ၿပီ သီခ်င္းမ်ားကို သံၿပိဳင္သီဆို ၍ အခမ္းအနား ကို ေအာင္ျမင္စြာ ရုတ္သိမ္းျခင္း

(ေနာက္ဆံုး ရရွိေသာ သတင္းမ်ားအရ .. အစီအစဥ္တြင္ ပါ၀င္ေသာ ပုဂိၢဳလ္မ်ားက ဖိတ္စာ အခ်ိန္မီ မေရာက္ရွိ၍ မလာေရာက္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေဒါက္တာ ဂ်ဴနီယာ ကိုယ္တုိင္လည္း လကုန္ရက္ ျဖစ္၍ ဘုိင္ျပတ္ ေနျခင္း၊ ေမြးေန႔ပြဲ က်င္းပရန္ စပြန္ဆာ မရျခင္း တို႔ေၾကာင့္ တစ္ေယာက္တည္း က်င္းပလုိက္ရေၾကာင္း သတင္း ရရွိပါသည္။)

ကုိယ္တိုင္ေတြး ပံုရိပ္မ်ား

2007-09-16T04:15:00.000-07:00

အခ်ိ္န္ေတြသာ ကုန္လာတယ္။ အိပ္မက္တို႔ မသဲကြဲ၊ အနာဂတ္ဆိုသည္မွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သာ ျဖစ္သည္။ လမ္းေၾကာင္းေတြက ႏွင္းဖံုးလို႔။ ဘယ္ေနရာေရာက္လို႔ ဘယ္သြားရမည္ မသိ။ က်ေနာ္ တန္ဖိုးထားေသာ ခ်စ္ျခင္းေတြကို တခ်ိဳ႕က အားရပါးရ နင္းေျခလို႔။ ကုိယ္က်င့္တရားတို႔သည္ ရႈံးနိမ့္ျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္း ျဖစ္လာသည္။ က်ေနာ္ အဆိုးျမင္သမား မဟုတ္ပါ။ သစ္ရြက္ေၾကြတိုင္း မရယ္ခဲ့ ေသာ္လည္း တက္ၾကြေသာ လူငယ္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္။ လမ္းေဖာက္ေသာ လူငယ္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ခ်င္ခဲ့၊ ျဖစ္ခ်င္ဆဲ ပင္ျဖစ္သည္။ အရာရာကုိ လွပေစခ်င္သည္။ ပတ္၀န္းက်င္သည္ လူမ်ားႏွင့္ တည္ေဆာက္တာ ျဖစ္၍ လူမ်ားညီညြတ္လွ်င္ ပတ္၀န္းက်င္ ႀကီး လွလာမည္ ဟု ရိုးသားစြာ ယံုၾကည္ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စကား၀ိုင္းထဲမွာ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ ဘ၀သည္ လက္ေတြ႔မွာ ၿပိဳက်ခဲ့သည္။ လွပေသာ အိပ္မက္သည္ ၾကမ္းတမ္းေသာ လက္ေတြ႔ဘ၀မွာ က်ေနာ့္ကုိ ရွက္ရြံ႕မႈေတြသာ ေပးခဲ့သည္။ က်ေနာ္ မွားေနလား မစဥ္းစားတတ္၊ က်ေနာ္ ျပင္ဆင္ခြင့္ ရမလား က်ေနာ္ မသိ၊ က်ေနာ္ ၏ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ၊ ခံယူခ်က္ေတြ အလြယ္တကူနဲ႔ ေျပာင္းလဲလို႔ ရပါေတာ့မလား မေတြးတတ္။ က်ေနာ္ကို ရင့္က်က္မႈ မရွိဟု သတ္မွတ္ၾကသည္။ က်ေနာ့္ကုိ ႏံႈသည္ဟု ထင္ကာ အသံုးခ်ဖုိ႔ ႀကိဳးစားၾကသည္။ က်ေနာ္၏ အေတြးမ်ားကို ေလွာင္ေျပာင္ၾကသည္။ ေဒါသတႀကီး တံု႔ျပန္ပါက လူမႈေရးမရွိသူ ဟု ေျပာၾကျပန္သည္။ သည္းခံပါက ထပ္ၿပီး လုပ္ၾကဦးမည္။ ဒီလိုနဲ႔ လူေတြနဲ႔ ေ၀းေ၀း ေနခ်င္လာသည္။

လူငယ္ေတြက စိတ္ကူးယဥ္တာလား။ လူႀကီးေတြက လက္ေတြ႕က်တာလား။ ဘ၀ကို အရွဴံးေပးထားတာလား။ အရာရာသည္ ေနာက္မက်ေသး ဟု က်ေနာ့္ကုိ ေျပာဖို႔ လူလိုသည္။ က်ေနာ့္ ခံစားခ်က္ေတြကို နားေထာင္ေပးဖို႔ လုိသည္။ က်ေနာ္ကုိ အားေပးၿပံဳးေလး ေလာက္ေတာ့ လိုသည္။ က်ေနာ့္ စိတ္ကူးေတြကို ေထာက္ခံမယ့္သူ လုိသည္။ က်ေနာ္ႏွင့္ လက္တဲြၿပီး ေလာကႀကီးကို လွပေအာင္ လုပ္မယ့္ လူေတြလိုသည္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ တေသြးတသားထဲ ျဖစ္လုိက္ခ်င္သည္။ ခ်စ္သူကိုေတာ့ ဒါေတြ မေျပာခ်င္ပါ။ ခ်စ္သူ စိတ္ဆင္းရဲမွာ စိုးရိမ္လို႔ ျဖစ္သည္။(က်ေနာ့္ကုိ ေဂါက္သြားၿပီ ဆိုၿပီး ထားခဲ့မွာ စိုးလို႔လဲ ျဖစ္သည္။) လူငယ္ေတြသာ ညီညြတ္မယ္ ဆိုရင္ အနာဂတ္က လွပလာႏုိင္ ပါေသးသည္။ ရိုးသားမႈသည္ ပိုက္ဆံထက္ တန္ဖိုးရွိ၍ ထမင္းတနပ္ကို ရိုးသားမႈ ႏွင့္အတူ အလြယ္တကူ ရႏုိင္ေသာ အခ်ိန္တစ္ခုေတာ့ ရွိသင့္ပါေသးသည္။ အရာရာကို ရိုးရွင္းစြာ ရင္ဆုိင္လုိ႔ ရၿပီး ေနာက္ေက်ာကို ထုိးမည့္ ဓါးမ်ား ေပ်ာက္သြားမည့္ ေန႔ ကို ေမွ်ာ္လင့္မိသည္။ အျပန္၌ ဘာမွ သယ္မသြား ႏုိင္ေသာ လူ႔ဘ၀ႀကီးမွာ ဘာေတြကို လူေတြ တပ္မက္ေနၾက ေသးသနည္း။ က်ေနာ္ ေန႔ရက္တို႔သာ အေရာင္ မေျပာင္းသြား ေစဖို႔ က်ေနာ္ ေမွ်ာ္လင့္ ေနမိဆဲ ပင္ျဖစ္သည္။

လူမမာ ဂ်ဴနီယာ

2007-09-12T21:15:00.000-07:00

ဂ်ဴနီယာတစ္ေယာက္ အခုတေလာ ခ်ဴခ်ာေနပါသည္။ ပထမေတာ့ မိုးမိသျဖင့္ ဖ်ားခ်င္သလိုလို ျဖစ္သည္။ ၂၄နာရီ ဂ်ဴတီတြင္ အလုပ္ အရမ္းမ်ားသျဖင့္ မအိပ္ရျပန္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ တူေလးကို လုိက္ပို႔ရသည္။ ညက်ေတာ့ cyber cafe မွာ အဲကြန္းနဲ႔ တေနကုန္ ေနလုိက္ေသာ အခါ ....... :(

ဖ်ားလွ်င္ စိတ္အညစ္ဆံုးက အိပ္မရျခင္းျဖစ္သည္။ အိပ္မရေသာအခါ ေတြးစရာေတြ ေပၚလာသည္။ ေတြးေသာအခါ အိပ္မရျပန္ေတာ့။ ဒီလိုနဲ႔ ညတုိ႔သည္ ရွည္လ်ားကုန္၏။

တုတ္ေကြး ဟုဘာေၾကာင့္ ေခၚခဲ့ၾကသည္ မသိ။ ကိုက္ဖ်ား ဟု ေခၚလွ်င္ေရာ မရဘူးလား။ ေကြးေကြးေလးေတာ့ မေနရပါ။ ကိုက္ခဲေနေသာေၾကာင့္ ဆန္႔ဆန္႔ႀကီး ျဖစ္ေနရပါသည္။ ကိုက္သည္မွ အဆစ္အျမစ္ေတြက ကိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ အဆစ္အျမစ္ေတြ ကိုက္လွ်င္ လႈပ္ခ်င္စိတ္လည္း မရွိေတာ့။ ပါရာေတြ ေသာက္ထားေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ကေတာ့ သိပ္မပူေတာ့။

ကုိယ္တုိင္ လူမမာျဖစ္ေသာ အခါ တျခားလူမမာေတြကို ကုိယ္ခ်င္းစာၾကည့္၏။ က်ေနာ္ အယူအဆ အရေတာ့ ေဆးဆိုသည္မွာ မလိုအပ္ပဲ မေသာက္၊ မထုိးျခင္းသာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္သည္။ လူ႔ကိုယ္ခႏၶာသည္ အစားအေသာက္မွ လိုအပ္သည္မ်ားကို ရယူရန္ တည္ေဆာက္ထားျခင္း ျဖစ္ရာ အစားအေသာက္ကို ဂရုစိုက္ စားေသာက္ျခင္းျဖင့္ လုိအပ္ေသာ အာဟာရကို ရမည္သာ ျဖစ္သည္။ အေၾကာေဆးဟု အရပ္ေခၚေသာ ေဆးမွာ ဂလူးကုိ႔စ္ သာ ျဖစ္သျဖင့္ ထုိးလည္း သိပ္မထူးလွဟု က်ေနာ္ျမင္သည္။ အခ်ိဳရည္ေလး ေသာက္ႏုိင္ရင္လည္း ရတာပဲ ေလ။ ဒါေပမယ့္ တခ်ဳိ႕က ဒါကို လက္မခံႏုိင္ၾက။ ေဆးထုိးမွ လန္းဆန္းသည္ ဟုဆုိၾကသည္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ အစားလံုး၀မစားႏုိင္ေသာ၊ ေသြးထဲမွာ သၾကားဓါတ္ အလြန္က်ေနေသာ အေျခအေန တြင္သာ လိုအပ္တာ ျဖစ္သည္။ က်ေနာ္ ေဆးခန္းထုိင္ေတာ့ ဒါေတြကို အခ်ိန္ယူၿပီး ရွင္းျပသည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ လက္ခံခ်င္ပံု မရၾကေပ။ က်ေနာ့္ ေဆးခန္း လူနည္းသြားျခင္းသာ အဖတ္တင္သည္။ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေျပာသည္။ "အႏၲရာယ္မွ မရွိတာ၊ ထုိးေပးလုိက္ေပါ့" တဲ့။ အႏၲရာယ္က ရွိႏုိင္သည္ဟု က်ေနာ္ ယူဆသည္။ အရင္ ဖန္ေဆးထိုးအပ္ေတြကို ျပဳတ္ၿပီး သံုးခဲ့စဥ္ကဆို စနစ္တက် မျပဳတ္ပါက HIV, အသည္းေရာင္ ဘီ၊ စီ စေသာ ေသြးမွ တဆင့္ကူးေသာ ေရာဂါပုိးမ်ား ကူးစက္ႏိုင္သည္။ အခု တစ္ခါသံုး ေဆးထုိးအပ္ေတြ ေပၚလာေတာ့ ေရာဂါကူးစရာ နည္းသြားေပမယ့္ တခ်ဳိ႕ အေခါင္အဖ်ား နယ္ေတြမွာ ရမ္းကုေတြက ေဆးထုိးအပ္ကို စနစ္တက် မသံုးေသးဘူးလို႔ ၾကားရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေသြးေၾကာထဲကို ေဆးထုိးတယ္ဆိုတာ အနည္းအမ်ားေတာ့ ေၾကာက္စရာေကာင္းသည္။ အေရျပားေပၚက ေရာဂါပိုးေတြ ေသြးေၾကာထဲ ေရာက္ၿပီး ေသြးဆိပ္ တက္ႏုိင္ေသးသည္။ လူနာေတြက အဲလုိမ်ဳိး အားရွိသည္ဟု ယူဆေတာ့လည္း ဆရာ၀န္ေတြက ထုိးေပးေနရသည္။ သူတုိ႔က ထမင္းရွင္ေတြကိုး။

က်ေနာ္ အခက္အခဲက လူအမ်ား အလြယ္တကူ လက္ခံထားသည္ ကို မွားသည္ထင္ပါက လက္မခံခ်င္ျခင္း ပင္ျဖစ္သည္။ "ဒီႏုိင္ငံမွာပဲ၊ ကုိယ္ တစ္ေယာက္တည္း ခံရတာ မဟုတ္တာ၊ လူတုိင္း သံုးေနတာပဲ" အဲဒီလိုမ်ဳိး က်ေနာ္ လက္ခံလို႔ မရပါ။ က်ေနာ္သင္ထားေသာ ပညာ၊ က်ေနာ္ သိထားတဲ့ အသိေတြက ဒါေတြကို လက္မခံဖို႔ အၿမဲ တိုက္တြန္းေနသည္။ အဲဒီေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္မွာ အဆင္မေျပ ျဖစ္ရသည္။

ဒီႏုိင္ငံမွာ ပိုးသတ္ေဆး (Antibiotics) ကို အရမ္းသံုး ၾကတာလည္း အစဥ္မေျပလွ။ နည္းနည္း အဖ်ားတက္တာနဲ႔ ပုိးသတ္ေဆး ၂ မ်ဳိးေလာက္ ထည့္ေပးၾကသည္။ ဘာေၾကာင့္ ေပးရလဲ ေမးမိရင္ လူနာေတြက ျမန္ျမန္ေပ်ာက္မွ ႀကိဳက္လို႔တဲ့။ လူနာေတြ က မသိလို႔ ဆိုရင္ သိတဲ့ ဆရာ၀န္ေတြက မေျပာင္းလဲ ေပးသင့္ဘူးလား။ ဆရာ၀န္အမ်ားစု သည္ လစာႏွင့္ မရပ္တည္ႏုိင္ပါ။ အလုပ္အားခ်ိန္ ထုိင္ရေသာ ေဆးခန္းကို အားကိုးၾကရသည္။ လူနာကို အလုိမလိုက္ရင္ လူနာက ကုိယ့္ဆီမလာေတာ့။ ထုိအခါ ... သူတို႔ကိုလည္း အျပစ္မတင္တတ္ပါ။ ဆရာ၀န္လည္း လူ၊ ဆရာ၀န္လည္း မိသားစုနဲ႔။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ က်ေနာ္ပဲ မွားေနတာ ျဖစ္မည္။

ဦးေလး ဂ်ဴနီယာ

2007-09-05T06:55:00.000-07:00

အိမ္မွာ နယ္မွ တူေလး ေရာက္ေနတယ္။ သူ႔မိဘေတြ စာေမးပြဲလာေျဖေတာ့ ေခၚလာတာ။ က်ေနာ္နဲ႔ မေတြ႔တာ ၄လ ေလာက္ရွိၿပီ ဆိုေပမယ့္ က်ေနာ္ ကို မွတ္မိတယ္ဗ်။ က်ေနာ္ အသက္ ၄ႏွစ္တုန္းက ဘယ္ေလာက္သြက္လဲ မသိေပမယ့္ ဒီေကာင္ကေတာ့ သြက္လိုက္တာ ျဖစ္ျခင္း။ အေရာင္ေတြ အကုန္လံုးကုိ အဂၤလိပ္လိုေရာ ဗမာလိုေရာ ေျပာႏုိင္တယ္။ တညေနလံုး ဒီေကာင္နဲ႔ ေဆာ့ရတာ မနက္က်ေတာ့ ေညာင္းေနတာပဲ။ မနက္က်ေတာ့ အလုပ္သြားမယ္ ဆုိေတာ့ ႏွဳတ္ခမ္းေလးကို စူလို႔။ သူ႔ကို ထားခဲ့မွာ စိုးလို႔တဲ့။ သနားပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ဒီညေနက်ေတာ့ သူ႔ကို ေခၚၿပီး စိန္ေဂဟာ စူပါစင္တာကို သြားတယ္။ ကစားကြင္းထဲမွာ ေပ်ာ္ေနတာ ၾကည့္ၿပီး တစ္ခုပဲ စဥ္းစားမိတယ္။ ကုိယ့္ကေလးက်ရင္ ဒီလိုမ်ိဳး ထားႏုိင္ပါ့မလား မသိဘူး။ နယ္မွာခ်ည္းပဲ တာ၀န္က်ရင္ ကေလးကို ဘယ္လိုထားရမလဲ မသိဘူး။ စိတ္ကူးယဥ္ ၾကည့္တာ။ :D
တူေလးက ေတာ္ရံုနဲ႔ ျပန္မထြက္လာဘူး။ လုိက္ပို႔ေပးတဲ့ သူက ျပန္မယ္ ေျပာမွ ေခၚထုတ္ရတယ္။ duty ၿပီးတဲ့ ေန႔က်မွ တိရိစၧာန္ရံုကို လုိက္ပို႔ေပးရမယ္။ သူအိမ္မွာရွိေတာ့ cyber cafe မွာ ၾကာၾကာေနလို႔ မရဘူး။ ျပန္ရေတာ့မယ္။

သူငယ္ခ်င္းမ်ား

2007-09-03T06:08:00.000-07:00

သူငယ္ခ်င္း အမ်ားစု ေတာ့ ေဖာင္ႀကီးသြားၾကၿပီ။ က်ေနာ္ကေတာ့ က်န္ခဲ့တယ္။ ျခင္ဥကလည္း ေရႊ႕ဆိုင္းလိုက္တယ္။ ဒီအသုတ္မွာ သူငယ္ခ်င္း အမ်ားဆံုးပဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ အပိုင္း (က) အၿပီးမွာ တြဲခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း အုပ္စုထဲမွာ ေယာက်္ားေလး ၃ ေယာက္ရယ္ စႏၵာရယ္ ေခ်ာစုရယ္ (သူတို႔က အရင္ တက္ထားတာ) သူဇာ (သူက အလုပ္မွ မ၀င္တာ) ကလြဲရင္ အကုန္လံုး ပါတယ္။ အလုပ္ေတြ ၀င္ၿပီး ေနာက္ပိုင္း အရင္လုိ အကုန္ မစုမိခဲ့ေပမယ့္ ခဏခဏ ေတာ့ ေတြ႔ျဖစ္ၾကတာ။ အခုေတာ့ ၃ လ ေလာက္ အဆက္အသြယ္ ျပတ္ၾကရဦးမယ္။

ေဖာင္ႀကီးဆင္းရင္ (.........) မလာပါေစနဲ႔ ။ ဟီး .......

က်ေနာ္ ႏွင့္ ဘေလာ့ဂ္

2007-09-01T05:02:00.000-07:00

ဘေလာ့ဂ္ေန႔မွာ night duty က်ေနလို႔ မဆင္ႏႊဲလုိက္ရဘူး။ ဒီေန႔ မနက္ ၉း၀၀ မွ duty ထြက္ရတာ။ အိမ္အျမန္ျပန္ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး Myanmar Info tech ကို ေျပးရျပန္ေရာ။ ပင္ပန္းတာ တန္ပါတယ္။ အကုန္လံုး ႀကိဳးစား အားထုတ္ ထားၾကေတာ့ က်ေနာ္မပါ၀င္လုိက္ရတာ စိတ္မေကာင္းပါ။ က်ေနာ္ကို က်ေနာ္လည္း ဘေလာ့ဂ္ဂါ လို႔မေျပာရဲေသးဘူးဗ်။ ပို႔စ္လည္း တင္တာ နည္းေသးတယ္။ ဘာမွလည္း share မလုပ္ႏိုင္ေသးဘူး။ ၿပီးေတာ့ duty နဲ႔ က်ေတာ့ တျခားရက္ေတြလည္း မအားေတာ့ pre-seminar meeting ကို မသြားျဖစ္လိုက္ဘူး။ ဒီေန႔သြားမွပဲ ျမန္မာ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြ ဘယ္ေလာက္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ ထားရလဲ သိေတာ့တယ္။

၂၀၀၆ စက္တင္ဘာ ၂၀ မွာ Yahoo group ကေနတဆင့္ မေမရဲ့ ဘေလာ့ဂ္ (ခံစားမိသမႇၽ) ကို ဖတ္မိရာကေန ျမန္မာလို ဘေလာ့ဂ္ ေရးလို႔ရတာ သိခဲ့ရၿပီး ကိုညီလင္းဆက္ ရဲ့ ပို႔စ္ေတြ၊ ကိုရုိး၊ ကိုေမာင္လွ၊ ကိုဒႆနတုိ႔ ရဲ့ ပို႔စ္ေတြကို ဖတ္ၿပီး က်ေနာ့္ရဲ့ နားၾကပ္တစ္ခုရဲ့ ဒိုင္ယာရီ ေမြးဖြားလာရျခင္းပါ။ မၾကာမီ က်ေနာ့္ အေဖဆံုးတာနဲ႔ မေရးျဖစ္ေတာ့တာ ဒီစက္တင္ဘာက်မွ ျပန္လည္ ေရးျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြရဲ့ အရွိန္အဟုန္ ကလည္း အရမ္းအားရစရာ ေကာင္းပါတယ္။ တစ္ခု က်ေနာ္ ႏွေျမာတာကေတာ့ က်ေနာ္ကို ဘေလာ့ဂ္ စေရးျဖစ္ေစခဲ့တဲ့ မေမရဲ့ emotional-corner မရွိေတာ့တာပါပဲ။ က်န္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြရဲ့ အရည္အေသြးကေတာ့ တုိးတက္လာတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ အမ်ားႀကီး ႀကိဳးစားရဦးမယ္။

က်ေနာ့္မွာ တျခားသူေတြလို အႀကိဳက္ဆံုးပို႔စ္ ၅ ခုေတာင္ ျပန္ေရဖို႔ မရွိပါဘူး။ GP အိပ္မက္ ရယ္၊ ဖဲႀကိဳးနီ သို႔မဟုတ္ stop AIDS ရယ္ ႏွစ္ခုပဲ က်ေနာ့္ ဘေလာ့ဂ္ကို လာသူေတြအတြက္ recommend လုပ္ခ်င္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက က်န္းမာေရးဆုိင္ရာ ျပႆနာေတြနဲ႔ လူနာ နဲ႔ ဆရာ၀န္ၾကားက အခက္အခဲေတြကို ေျဖရွင္းဖို႔ ရည္ရြယ္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေလး တစ္ခုလည္း လုပ္ခ်င္ပါတယ္။ တျခားဆရာ၀န္ေတြကိုလည္း ေပါင္းေရးခ်င္ပါတယ္။ ဘာလို႔လည္း ဆိုေတာ့ အျမင္မ်ိဳးစံုကို ေရးခ်င္လို႔ပါ။ စိတ္ပါ၀င္စားရင္ comments မွာ e-mail နဲ႔ေရးေပးၾကပါ။

ေနာက္ကို ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြ စုစည္းၿပီး လုပ္တဲ့ပြဲ ဆိုရင္ က်ေနာ္ ကူညီခ်င္ ပါတယ္။ ေခၚခုိင္းၾကပါ။ :) ျမန္မာ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြရဲ့ ေကာင္းမြန္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ေအာင္ျမင္ပါေစ။

Myanmar Blogger Society ရဲ့ why do we blog? seminar

2007-09-01T04:44:00.000-07:00

ဒီေန႔ ေန႔လည္ ၁၁ နာရီမွ ညေန ၅နာရီ အထိ Myanmar Info Tech မွာ Why do we blog? ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပျပဳလုပ္ ၿပီးစီးသြားပါတယ္။ က်င္းပသူေတြ ဘယ္ေလာက္ ပင္ပန္းသလဲေတာ့ မသိဘူး။ လာေရာက္ၾကတဲ့ သူေတြကေတာ့ ခန္းမျပည့္သြားပါတယ္။ (က်ေနာ္ ေနာက္က်ၿပီးေရာက္တာပါ။ ခန္းမက ျပည့္ေနပါၿပီ။ ထုိင္စရာေနရာ မရလို႔ ရပ္ေနရပါေသးတယ္။ ျပန္သြားတဲ့သူေတြ ရွိလို႔ ထုိင္ရတာပါ။) ေနာက္ဆံုး အခမ္းအနား အစီအစဥ္ ၿပီးဆံုးတဲ့ အထိ အားလံုး မျပန္ဘဲ နားေထာင္ႏုိင္ေအာင္လည္း presenters ေတြက ေကာင္းေကာင္း ေျပာသြားႏုိင္ပါတယ္။ မိုးထဲ ေလထဲ ေအာင္ျမင္ေအာင္ က်င္းပႏုိင္တဲ့ organizers ေတြကုိ ခ်ီးက်ဴးပါတယ္။ တခုပဲ ရွိတယ္။ က်ေနာ္ ကံစမ္းမဲ မေပါက္လုိက္ဘူး။

ဂ်ာနယ္ဖတ္ျခင္း

2007-08-28T21:06:00.000-07:00

က်ေနာ္ေဆး႐ုံမွာ ဗုဒၶဟူးေန႔ကို သေဘာအက်ဆံုးပါ။ အဲဒီေန႔ဟာ ဆရာႀကီး မအားတဲ့ ရက္ေတြကလြဲလို႔ Journal Reading လုပ္ေနၾကေန႔မို႔ပါ။ စဥ္ဆက္မျပတ္ ေဆးပညာသင္ၾကားေရးဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဆရာႀကီးရဲ့ ဦးေဆာင္မႈနဲ႔ လုပ္ခဲ့တာၾကာပါၿပီ။ laptop ေရာ LCD projector ပါ ဆရာႀကီးပဲ စီစဥ္ေပးၿပီး အပတ္တုိင္းလုပ္ခဲ့တာပါ။ presenter ကေတာ့ powerpoint ကုိ ကုိယ္ဘာသာကုိယ္ စီစဥ္ရတယ္။ ေဆး႐ုံမွာ ဆရာ၀န္နည္းေပမယ့္ အေကြၽးအေမြးနဲ႔ ေသခ်ာလုပ္တာ။ တျခားေဆး႐ံုေတြမွာ ဒီလိုမလုပ္ႏုိင္ပါဘူး။ အလုပ္မ်ားတာေရာ၊ ဆရာႀကီးေတြ အခ်ိန္မေပးႏုိင္တာေရာ ပါမွာေပါ့။ က်ေနာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စကားေျပာရင္ ဒါကို အၿမဲ ဂုဏ္ယူၿပီး ေျပာေနၾက။ ဘာေၾကာင့္ ဒါကို ႀကိဳက္ရသလဲ ဆုိရင္
(၁) အၿမဲ စာဖတ္ျဖစ္တယ္။
(၂) ကုိယ့္ေဆး႐ံုမွာ မေတြ႔ရတဲ့ disease (ေရာဂါ) ေတြကို သိရတယ္။
(၃) ေနာက္ဆံုး ကုသမႈ အယူအဆ (latest trends n guidelines) ေတြကို မ်က္ေျခမျပတ္ေတာ့ဘူး။

အခုေတာ့ အဲဒီအစဥ္အလာေလး ပ်က္ေတာ့မယ့္ အရိပ္အေယာင္ေလးေတြ ေတြ႔လာရတယ္။ တပတ္ တပတ္ ဖတ္မဲ့သူကို မနည္းလုိက္ရွာေနရတယ္။ အသစ္ေရာက္လာတဲ့ ဆရာ၀န္ေတြက ဒါကို စိတ္မ၀င္စားၾကဘူး။ က်ေနာ္တို႔တုန္းက ဆိုရင္ ေသာၾကာေန႔ဆို ဆရာႀကီးဆီက ဂ်ာနယ္ ၂ ေစာင္ေလာက္ငွား။ ဘာေခါင္းစဥ္ဖတ္မလဲ စဥ္းစား။ တနလၤာေန႔ဆိုရင္ ဆရာႀကီးဆီ ဘာဖတ္မလဲဆိုတာ သြားေျပာျပ၊ တနလၤာ၊ အဂၤါ ၂ ရက္မွာ powerpoint အၿပီးလုပ္ၿပီး သားျဖစ္ေနတာ။ အခုေတာ့ .....

ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ပတ္မွာ ဖတ္မဲ့သူမရွိလို႔ senior ေတြပဲ ျပန္ဖတ္ခဲ့ရတယ္။ ျပင္ဆင္ခ်ိန္ မရွိေတာ့ မေကာင္းဘူးေပါ့။ ဒီလိုအတိုင္းသာ ဆက္သြားေနရင္ ဒီအစဥ္အလာေလး ပ်က္ေတာ့မွာပဲ။ စိတ္မေကာင္းဘူး။

က်ေနာ္နဲ႔ မီးမရွိေသာည

2007-08-25T05:25:00.000-07:00

အကာလညအခါသည္ ပိန္းပိတ္ေအာင္ ေမွာင္လ်က္ရွိသည္။ ညပဲ ေမွာင္မွာေပါ့ဟု ေျပာစရာရွိသည္။ သို႔ေသာ္ ေမွာင္ေနသည့္ ေနရာက ေဆးရံုျဖစ္ေနျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ မီးမလာလွ်င္ ေဆးကုလို႔မရဘူးလား။ ဒါဆို အက္ဒီဆင္အရင္ ဆရာဝန္မရွိခဲ့ဘူးလား ဟု ထင္စရာရွိသည္။ အဲဒါေတာ့ က်ေနာ္လည္းမသိပါ။ ခက္သည္က ေဆးရံုမွာမီးပ်က္လွ်င္ ေအာက္ဆီဂ်င္ပိုက္လုိင္းေတြ ရွိ၍ ဖေယာင္းတုိင္ ထြန္း၍ မရျခင္း ျဖစ္သည္။ emergency light (လက္ဆြဲမီးအိမ္) ကလည္း အလွဴရွင္ မရွိေသးပါ။ ေမွာင္ေန၍ လူနာေတြကို ဒီညေတာ့ မီးမလာဘူးေဟ့၊ ေနမေကာင္းမျဖစ္ေသးနဲ႔ဦးလုိ႔လည္း ေျပာလို႔ကလည္း မျဖစ္။ တခ်ဳိ႔ေသာ ေဆးရံုပစၥည္း ေတြက လွ်ပ္စစ္မီး လုိသည္။ ေတာ္ေသးသည္က အဲဒီပစၥည္းေတြ ေဆးရုံမွာ မရွိေသးျခင္း ျဖစ္သည္။
တရုတ္ျပည္က LED မီးသီးသံုး ဓါတ္မီးေတြ တီထြင္ထုတ္လုပ္ ေရာင္းခ်ႏိုင္ျခင္းသည္ က်ေနာ့္ အတြက္ေတာ့ ေဆးရံုေလာက၏ မွတ္တိုင္တစ္ခု ျဖစ္လာဖြယ္ရွိသည္။ လူနာအသစ္ ေရာက္လွ်င္ လူနာအေမာေဖာက္လွ်င္ ဓါတ္မီးေလးႏွင့္ အျမန္ေျပး၊ ဓါတ္မီးေလးဖြင့္ၿပီး လုပ္စရာရွိတာလုပ္၊ ၿပီးရင္ အခန္းျပန္လာၿပီး အေမွာင္ထဲမွာ ငုတ္တုတ္ထိုင္ကာ ျခင္ေဆးေခြေလး ထြန္းၿပီး မီးအၿမဲလာခဲ့လွ်င္ ဆိုေသာ စိတ္ကူးယဥ္ အိပ္မက္ကို ဆက္မက္ကာ မီးျပန္လာမလားလို႔ ေမွ်ာ္မိပါသည္။

ပလတ္စတစ္ ေသြး

2007-08-18T04:36:00.000-07:00

အခုေနာက္ဆံုးတီထြင္လိုက္တဲ့ ေသြးတုဟာ ပလတ္စတစ္ကို အေျခခံ ထုတ္လုပ္ထားတာ ျဖစ္လို႔ သယ္ယူရလြယ္ကူၿပီး အေအးခံစရာလည္း မလိုဘူးလို႔ ဆုိပါတယ္။ ေသြးအစစ္ကဲ့သို့ ေအာက္စီဂ်င္ကိုလည္း သယ္ေဆာင္ႏိုင္ၿပီး ေသြးအမ်ိဳးအစား အုပ္စုခြဲစရာ မလုိပါဘူး။ တကယ္လို႔သာ လက္ေတြ႔ အသံုးျပဳႏိုင္တဲ့ အဆင့္ ေရာက္ရင္ အေရးေပၚအေျခအေန မွာ လူ႔အသက္ေတြ အမ်ားၾကီး ကယ္ႏိုင္ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

သတင္းအေသးစိတ္ကို ဒီမွာ ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။

( ျမန္မာျပည္မွာလည္း ေသြးသြင္းကုသမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ guidelines ကို မၾကာခင္ သတ္မွတ္ ထုတ္ေဝေတာ့ မယ္ လို့ သတင္းရရွိပါတယ္။)

coming back soon

2007-08-15T23:32:00.000-07:00

don't smile thinking I am telling this again as before. but this time, I'm really coming back. watch my blog. I love blogging. But money and connection don't. :p Just kidding. by the way, I, dr. junior, am a guy, not girl. do you think the nick is girlish, don't you? sorry 4 that. Anyhow I love this nick. So, I'll continue using this nick. don't forget to click my blog if you wanna see how a junior doctor feel the ways of his professional in this country. I'm coming back.

Don't forget my blogs

2006-12-04T07:04:00.000-08:00

My blog is in the middle of nowhere. I can't post many post these days as i m being busy with my job and I m using net from the different cyber cafe where the exe files are prohibited to installed, so I can't use zawgyi keyboard there. That is so sad but the old cyber cafe has very bad connection these days and blogger is not acceptable there. So, I have no choice but pausing my posts. But believe me, there is going to be many posts coming as I m working hard. :D.
Actually I m planning to change the template of my blog and also to post as in weekly web journal style. But I need more time to surf the web and also to interpret the news. I also need to read more topics and correlate into health education. There is 3 basic steps in health education. Knowledge, Attitude and Practice. Knowledge of health problems are not so bad among the civilians but still under satisfactory in rural areas. Attitude is very difficult to develop among people and it needs to be trained within students, I think. Practice is the most difficult step in practising public health. It should be based on resource available. Usually the public health policies should be clearly identified and strategies should be well defined. There is still weakness in public health in our country coz there is lack of public interest. Local NGOs are not well developed and not formed in the intention to do the public health. So implementation is very difficult. But it is our duty to help the people by practising complehensive health care.

GP အိပ္မက္

2006-11-25T03:03:00.000-08:00

ဗ်ိဳင္းအုပ္ေတြ အိပ္တန္းျပန္
ေကာင္းကင္မွာအလင္းေတြ ေဖ်ာ့သြား
ညဥ့္ငွက္မေတြ ဆိုင္းသံတစ္ဝက္တစ္ပ်က္
အခန္းက်ဥ္းတစ္ခုမွၾ ငါေရာက္ေနခဲ့။

အသျပာလား ေစတနာလား
အဝိဇၹာ အဘိညာဥ္ပိတ္ဆို႔
ေမတၱာသုတ္လည္း အခါခါရြတ္ခဲ့
အိပ္ကပ္ကိုလည္း အခါခါစမ္းရဲ့။

ေဝဒနာ ဒဏ္ရာ အဖန္တရာစကား
အၿပံဳးေတြကမ်ား ႏွစ္သိမ့္ႏိုင္မလား
ႏႈတ္လိုက္တဲ့ ေဆးထုိးအပ္ထိပ္ဖ်ား
ျခေသၤ႔တစ္ေကာင္ ငါ့ကိုခုန္အုပ္လိုက္တယ္။

တြန္႔ေၾကႏြမ္းေဖ်ာ့ တစ္ပတ္စာဟင္းဖိုး
ဆရာ ေကာင္းေအာင္သာကုေပးပါ။
အေမအို ရဲ့ ယံုၾကည္မႈေတြၾကား
ငါရွက္ရြံ႕ေနမိသလား။

ရာသီခြင္စက္ဝုိင္း သမီးကို ကယ္ပါဆရာ
သူမၿခံဳထားတဲ့ သိကၡာပဝါပါးေအာက္က မွၾးယြင္းမႈေတြဟာ
မျဖစ္ေသးတဲ့ ဘဝတစ္ခုကို
ဖ်က္ဆီးပစ္ဖို႔ရာ တန္မလား။

ကဲ... ဒီလိုနဲ႔ ....
သက္ျပင္းရွည္ေတြၾကား လံုးပါးပါးသြား
ဒီေန႔ေတြကို ေသာ့ခတ္သိမ္းလို႔
အိပ္တန္းတက္ ဘတ္စ္ တစ္စင္း သယ္ေဆာင္ရာကုိ
လဲေလ်ာင္းအိပ္စက္ဖို႔ ျပန္ရဦးမယ္။

On scientific work

2006-11-03T20:34:00.000-08:00

All scientific work is incomplete - whether it be observational or experimental.
All scientific work is liable to be upset or modified by advancing knowledge.
That does not confer upon us a freedom to ignore the knowledge we already have,
or to postpone the action that it appears to demand at a given time.

Sir AlexBraford Hill (1965)

A quiet life

2006-11-03T20:11:00.000-08:00

Jump out of the life,
to flow freely till the end.

Throw like a dice
so no need to plan or to be worried.

Live in black and white
no more success no more loss
how peaceful I'll be!

Quotes Of October

2006-10-30T05:08:00.000-08:00

Success is more permanent when you achieve it without destroying your principles.

Journalist WALTER CRONKITE

Each time the history repeats itself, the price goes up.

Authour/historian RONALD WRIGHT

If you can do something with your eyes closed, it's time to find something new.

KATHIE LEE GIFFORD

The mark of a good book is it changes every time you read it.

ANDERSON COOPER

It ain't what people call you. It's what you answer to.
TYLER PERRY

Cynics always say no. Saying yes leads to knowledge, So for as long as you have strength to, say yes.

Comedian STEPHEN COLBERT

My father always said, "Education is the one cure-all for insecurity."

HUGH JACKMAN

- personal reading only -

Blogger down!

2006-10-30T04:49:00.000-08:00

တနဂၤေႏြေန႔က blogger ကုိဝင္လို႔မရပါ။ စေန၊ တနဂၤေႏြ ၂ရက္ထဲ ေရးဖုိ႔အခ်ိန္ရတာကို ၂ရက္လံုး အဆင္မေျပျဖစ္ေနတယ္။ စေနေန႔က publish လုပ္လို႔မရဘူး။ တနဂၤေႏြေန႔က blogger down.... မေပ်ာ္ဘူး။ ဒီေန႔ေတာ့ ျပန္ေကာင္းေနျပန္ၿပီ။

ဖဲႀကိဳးနီ (သို႔မဟုတ္) stop AIDS

2006-10-27T08:49:00.000-07:00

HIV/AIDS ဆိုတာ ခုေခတ္မွာ ထူးဆန္းတဲ့ ေရာဂါတစ္ခု မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ သူ႔ကို ပထမဆံုး အသိအမွတ္ျပဳခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ကစလို႔ ဆယ္စုႏွစ္ ၂ ခုေက်ာ္မွာ တစ္ကမၻာလံုးကို ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေရာဂါဟာ ဘာလဲ၊ ဘယ္လိုကူးစက္မလဲ၊ ဘယ္လိုကုသႏိုင္မလဲ ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြအတြက္ ေဝမွ်လိုက္ပါတယ္။

HIV/AIDS ဆိုတာဘာလဲ။
HIV ဆိုတာ human immunodeficiency virus (လူကုိယ္ခံအားက်ဆင္းေစေသာ ဗိုင္းရပ္စ္) ကိုဆိုလိုတာ ျဖစ္ၿပီး AIDS ဆိုတာ Acquired Immunodeficiency Syndrome (ကုိယ္ခံအား က်ဆင္းမႈ ေရာဂါစု)ဆိုတဲ့ ေရာဂါကိုဆိုလိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ HIV ေရာဂါပိုးေၾကာင့္ AIDS ေရာဂါျဖစ္ပြားရတာပါ။

HIV ကေန AIDS ဘယ္လိုျဖစ္ရသလဲ။
HIV ဆုိတာ ေရာဂါပိုးျဖစ္ၿပီး လူတစ္ဦးမွ တျခားလူတစ္ဦးဆီသို႔ ကူးစက္ပါတယ္။ ေရာဂါပိုးရွိယံုျဖင့္ AIDS လို႔ မေခၚႏိုင္ေသးပါဘူး။ HIV ကူးစက္ၿပီး AIDS ဆိုတဲ့ ေရာဂါလကၡဏာစု ျပဖို႔ အခ်ိန္အနည္းငယ္လိုပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကာလကို window period (latent period) ငုတ္လွ်ဳိးကာလ လို႔ ေခၚပါတယ္။ ေရာဂါလကၡဏာ မျပေသးေပမယ့္လည္း HIV ေရာဂါပိုးက ကူးစက္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမင္ရံုနဲ႔ေတာ့ သန္႔တယ္လို႔ မေျပာႏိုင္ဘူး လို႔ ေျပာၾကတာျဖစ္ပါတယ္။

ဘယ္လိုကူးစက္မလဲ။
အဓိကကူးစက္နည္း ေတြကေတာ့
ေရာဂါပိုးရွိသူႏွင့္ အကာအကြယ္မယူဘဲ လိင္ဆက္ဆံျခင္းမွ ကူးစက္ျခင္း (လိင္တူဆက္ဆံျခင္း၊ လိင္ကြဲဆက္ဆံျခင္း ၂ မ်ိဳးလံုး အႀကံဳးဝင္ပါတယ္။)
မသန္႔ရွင္းေသာ ေဆးထုိးအပ္မ်ားမွကူးစက္ျခင္း (မူးယစ္ေဆးဝါး အေၾကာထဲ ထိုးသြင္းတာ၊ ေဆးထုိးအပ္တစ္ခုထဲနဲ႔ လူအမ်ား ေဆးထုိးတာ)
ေရာဂါပိုးပါရွိေသာ ေသြးႏွင့္ ေသြးရည္ၾကည္ သြင္းမိျခင္း (ဒါကေတာ့ ၁၉၇၀-၁၉၈၀ ေလာက္မွာ ဒီေရာဂါပိုးကို ေသြးလွဴရွင္ေတြကို မစစ္ေဆးႏိုင္ေသးလို႔ပါ။ အခုေခတ္ ေဆးရံုေတြမွာေတာ့ ေသြးလွဴရွင္တုိင္းကို ေသြးစစ္ၿပီးမွ လက္ခံတာပါ။)
ေရာဂါပိုးရွိတဲ့ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္မိခင္ကေန ေမြးဖြားလာတဲ့ကေလးကို ကူးစက္ျခင္း

ဘယ္လို ကာကြယ္မလဲ။
အလြယ္ဆံုးကေတာ့ မိမိဇနီး၊ ခင္ပြန္းေပၚကို သစၥာရွိပါေပါ့။ အဲ မလြဲသာမေရွာင္သာဆိုရင္လည္း condom ကို အသံုးျပဳသင့္ပါတယ္။
မူးယစ္ေဆးဝါးကို အေၾကာထဲထုိးသြင္းျခင္းကုိလည္း ေရွာင္ေပါ့။ တစ္ခါသံုးအပ္ေတြလည္း ဝယ္ရလြယ္ပါတယ္။
စံုတြဲေတြ လက္မထပ္ခင္ သံုးလအလို၊ လက္ထပ္ခါနီး ေသြးစစ္ေပါ့။ (၂ ခါစစ္ျခင္းအားျဖင့္ window period ကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး ျဖစ္သြားပါတယ္။)
ကိုယ္ဝန္အပ္တဲ့ မိခင္ေလာင္းမ်ားကိုေတာ့ စစ္ေဆးတဲ့အစီအစဥ္ ရွိပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ မိခင္ေလာင္းတိုင္း ကုိယ္ဝန္အပ္ၾကပါလုိ႔။
အဲ ... က်န္းမာေရးဝန္ထမ္းေတြကေတာ့ universal precaution, Personal Protection Equipment(PPE) and Post Exposure Prophylaxis (PEP) ေတြကို စနစ္တက် လုိက္နာ အသံုးျပဳၾကပါလို႔။

ဆက္လက္ေရးသားပါ့မယ္။
သိခ်င္တာရွိရင္ koolstar dot sky at gmail.com ကုိ ဆက္သြယ္လို႔ရပါတယ္

Is it the new marketing technique!

2006-10-27T07:09:00.000-07:00

I just saw this and I think the approaching to promote this book is very good idea. how do u think?

Secrets of the Alchemist Dar, the sequel to the bestselling A Treasure’s Trove, is a fantasy story about Dark and Good Fairies, spells and eclipses, and Michael Stadther’s signature characters: Zac, the handsome woodcarver; Ana, his beautiful half-elf half-human wife, and their trusty doth, Pook. The real mystery of Secrets of the Alchemist Dar begins with clues concealed in the pages of this book that will give anyone anywhere in the world who can read English a chance to solve the clues and obtain one of the one hundred jeweled rings valued together at more than US$2 million.

ေကာင္းလိုက္တဲ့ ေစ်းကြက္ဝင္ စိတ္ကူးလဲေနာ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ့ ပါပံုမရဘူး။ သူ႔စာအုပ္က ဘယ္ေလာက္ျမတ္လဲ မသိဘူး။ သူေပးမယ့္ လက္စြပ္တန္ဖိုးက $၂ သန္းဖိုးတဲ့။ ကဲ... ဒီေန႔ပဲ ဝယ္ဖတ္လိုက္ၾကစို႔။

original site

မေရးျဖစ္တာ ၾကာျပန္ၿပီ

2006-10-25T06:33:00.000-07:00

အဲ ... မေရးျဖစ္တာၾကာၿပီဆုိေတာ့ အခုေရးေတာ့မလို႔လား ထင္စရာ ရွိပါတယ္။ မေရးေသးပါဘူး။ ဟီး .. ဟီး .. တကယ္မအားေသးလို႔ပါ။ night duty ေတြဆက္တုိက္ ဆင္းေနရလုိ႔ပါ။ အခုေတာင္ ခဏပဲလာႏိုင္တာ။ ေရးမယ့္ post ကလည္း နည္းနည္း ရွည္မယ္ဗ်ာ။ စေန၊ တနဂၤေႏြေန႔ မွပဲ တင္ပါရေစ။ လာဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒီတခါေတာ့ က်န္းမာေရး အေၾကာင္းတင္မလို႔။ အခုေတာ့ အခ်ိန္မရလို႔ ျပန္လိုက္ဦးမယ္ဗ်ာ။

ကၽြန္ေတာ္ COPYCAT

2006-10-21T06:25:00.000-07:00

အခုတေလာ ဘေလာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ mayvelous ရဲ့ post တစ္ခုကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ပြဲေတာ္ေတာ္ဆူသြားတာကို ေတြ႕လုိက္ရတယ္။ ဝမ္းနည္းစရာ ကိစၥတစ္ခုေၾကာင့္ blog ေရးဖို႔အေၾကာင္းအရာ ရွာမရ ျဖစ္ေနတာနဲ႔ ပြဲဆူတုန္း ဖ်ာဝင္ခင္းလုိက္ပါတယ္။ :P
ကၽြန္ေတာ္ ဒီblog မတိုင္ခင္က english လို blog တစ္ခုလုပ္ဖူးပါတယ္။ ဘာမွလည္း မထည့္တတ္၊ english လိုဆိုေတာ့ language အခက္အခဲနဲ႔ ပံုမွန္ မတင္ျဖစ္ပါဘူး။ ဘာ tools မွလည္း မထည့္တတ္ဘူး။
ေနာက္ေတာ့ မေမရဲ႕ emotional-corner.blogspot.com ကုိဝင္ၾကည္မိတာက စၿပီး ဘေလာ့ဂ္ပိုး ဝင္သြားတာပါပဲ။ အဲဒီေနာက္ ေတြသမွ် tools အကုန္ထည့္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြကို အတင္းဝင္ၾကည့္ခုိင္း၊ အရမ္းကို ေပ်ာ္ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က computer professional မဟုတ္သလို အခ်ိန္နဲ႔ ေငြအခက္အခဲေၾကာင့္ သင္တန္းလည္း မတက္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒီဘေလာ့ မတိုင္ခင္က freewebs.com မွာ ကုိယ္ပုိင္ website ေလး စတင္ဖူးတယ္။ HTML ကိုလည္း free ရတဲ့ ebooks ေတြဖတ္ၿပီး ေလ့လာခဲ့ရတာပါ။
ညီလင္းဆက္ရဲ့ how to make myanmar blogs ဆိုတဲ့ post ေလးဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အသံုးဝင္ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ရဲ့ သင္ဆရာလို႔လည္း သတ္မွတ္ထားပါတယ္။
အမွန္အတိုင္း ေျပာရရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ computer သံုးရတာ မလြယ္ပါဘူး။ cyber cafe မွာ သံုးရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတြက္ ပိုခက္ခဲပါတယ္။ connection ကလည္း မေကာင္း၊ အခ်ိန္ကလည္း အကန္႔အသတ္ရွိေတာ့ template ကို ျပင္ဖို႔ဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္ေလး အခ်ိန္ေပးမွ ျဖစ္မွာပါ။
စုတုျပဳဆုိတာလည္း သင္ၾကားေရး နည္းစနစ္တစ္မ်ိဳးပါ။
ႏိုင္ငံျခားကိုလည္း ပညာသင္မသြားႏုိင္၊ ဝါသနာပါေသာ္လည္း professional ကို computer အျဖစ္ မေရြးခဲ့မိေတာ့ default template ေလးေတြသံုးၿပီး ေက်နပ္ေနရေၾကာင္းပါ။ အဲ... tools ေလးေတြလည္း သံုးလို႔ရသမွ် free ရသမွ် သံုးျဖစ္ေနဦးမွာပါ။ အခုေတာင္ meebome widget ေလးထည့္ထားမိပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ေျပာသူမ်ားက ေစတနာျဖင့္ ေျပာသည္ကုိ ကၽြန္ေတာ္နားေဝးသည္ကိုေတာ့ genius, great person မ်ားပီပီ ခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္ ပန္ၾကားအပ္ပါသည္။

Decision Making

2006-10-07T08:17:00.000-07:00

decision making: စကားကေတာ့ ၂လံုးပဲ။ ဒါေပမယ့္ တကယ္အေရးႀကီးတာကို အခုမွ နားလည္ေတာ့တယ္။ ကုိယ့္အတြက္ကုိယ္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ရတာေတာင္ မလြယ္တာ၊ သူမ်ားအတြက္ ဆံုးျဖတ္ရမယ္ဆိုရင္ ပိုဆိုးေသး။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လို႔ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းဆိုတာ ရွားတာ။ လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႕ နားမလည္ပဲ ေျပာခ်င္ရာေျပာေနတဲ့သူေတြ တေသြးတသံတမိန္႔ျဖစ္ေနလို႔ကေတာ့ ေအာက္ကလူေတြဘဝက မေတြးရဲစရာပဲ။ authorities နဲ႔ responsibilities ေတြကိုမသိပဲ အခြင့္အေရးယူခ်င္တဲ့သူေတြ လက္ထဲမွာ decision making power ရသြားတဲ့အခါ အဲဒီအဖြဲ႔အစည္းရဲ႔ တုိးတက္မႈဟာ အႏႈတ္လကၡဏာျပသြားမွာပဲ။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဆီမွာက စီမံခန္႔ခြဲမႈနဲ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်မႈကို ငယ္စဥ္ကတည္းက သင္ၾကားေပးတာမရွိဘူး။ ေက်ာင္းေတြမွာ ဆရာေတြရဲ႕သင္ၾကားမႈေဘာင္ အတြင္းမွာ ေခါင္းညိတ္တတ္တဲ့ တပည့္ေတြအေနနဲ႔ ေမြးထုတ္ေပးလာလုိက္တာ တကယ္လည္း လက္ေတြ႔ဘဝကို ရင္ဆိုင္ရေရာ အဆင္မေျပတာေတြ တန္းစီလာေတာ့တာပဲ။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုဟာ အက်ဳိးရလာဒ္ကို တာဝန္ယူမႈနဲ႔ သက္ဆိုင္တယ္ဆိုတာ နားလည္မႈမရွိတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္လာတယ္။
စကားႀကီးစကားက်ယ္ေျပာေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကုိယ္ေတြ႕အလုပ္ဝင္ေတာ့မွ ေလာကမွာ ဒီလိုလူမ်ဳိးေတြအမ်ားႀကီးဆိုတာ သိရတာ။ သူမ်ားခ်ည္း အျပစ္ေျပာလို႔မျဖစ္ပါဘူး။ ကုိယ္တုိင္လည္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြဘယ္ႏွစ္ခု မွားခဲ့ၿပီလဲ မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကုိယ့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ကုိယ္တာဝန္ယူရမယ္ဆိုတာ နားလည္ထားတယ္။ ေနာင္တမရေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုးအဆင္ေျပေအာင္ႀကဳိးစားတယ္။ ဒါေတာင္မွ အခုတေလာ အလုပ္ဝင္မိတာ မွားၿပီလားလို႔ ျပန္ျပန္ေတြးမိေနတယ္။ လိုခ်င္တဲ့ေဆးရံုကမရ၊ ရတဲ့ေဆးရံုကေဝး၊ အမ်ားႀကီးပါပဲ။
ဒီလိုနဲ႔ လူႀကီးျဖစ္ရမွာ ေၾကာက္လာတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္မွားလို႔ရင္ ၁ေယာက္ပဲ ခံရေပမယ့္၊ အႀကီးအကဲ ျဖစ္လာရင္ မွားတဲ့အခါ နစ္နာမွာ ၁ ေယာက္တည္း မဟုတ္ႏုိင္ေတာ့ဘူးေလ။ အင္း... ဒါေတြေၾကာက္လို႔ အလုပ္မလုပ္ပဲ ထုိင္ေနလို႔မရေတာ့လည္း management ကုိ ေၾကညက္ဖို႔ ႀကိဳးစားရဦးမယ္။

အလုပ္သစ္

2006-10-07T07:14:00.000-07:00

၅ ရက္ေန႔ကအလုပ္စဆင္းရတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြအကုန္လံုးက ကၽြန္ေတာ္ဘယ္ေဆးရံုက်လဲ ေမးၿပီးေရာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုသနားတဲ့မ်က္လံုးေတြနဲ႔ ၾကည့္ၾကတယ္။ ဒီေဆးရံုက အလုပ္စဝင္စ ဆရာဝန္ေတြအတြက္ဆို အဆင္မေျပလွဘူး။ specialised hospital ဆိုေတာ့ manin 4 principles (surgery, medicine, OG and child health) training မရႏုိင္ဘူးေပါ။ ေဆးရံုက ေတာ္ေတာ္ ေဝးတယ္။ ေရာက္ၿပီးမွေတာ့ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားရေတာ့မွာေပါ့။ external training က ၂ လပဲ ရမယ္လို႔လဲ ေျပာတယ္။ အဲဒါကေတာ့ မေကာင္းဘူး။ ေဆးရံုအုပ္ကို ေျပာၾကည့္ရမွာပဲ။ surgery နဲ႔ OG ကိုေတာ့ training ရမွ ျဖစ္မယ္။ အခုရက္ပိုင္း အလုပ္သစ္ဆုိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အလုပ္မ်ားတယ္။ သြားရလာရတာလဲ ေဝးေတာ့ ထမင္းေစာေစာထခ်က္ရမယ္။ ေစာေစာထရမယ္။ ေဆးခန္းထုိင္ဖို႔ေနရာရွာရမယ္။ စာဖတ္ဖို႔စာအုပ္စုရမယ္။ လခရရင္ အေႄကြးဆပ္ရမယ္။ လူလုပ္ရတာ တယ္ပင္ပန္းတာပဲကိုး ....

ေနတတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကည့္ျခင္း

2006-10-03T03:17:00.000-07:00

အဆင္မေျပတာေတြ ျပန္ေရးေနရင္း စိတ္ဓါတ္က်လာတယ္။ ေတာ္ရံုတန္ရုံ အဆင္မေျပတာဆိုရင္ ဟားတုိက္ရယ္ႏိုင္ေအာင္၊ သိသိသာသာ အဆင္မေျပတာဆိုရင္ ျပန္မေတြးမိေအာင္ ႀကိဳးစားလုိက္တယ္။ လုပ္ယူရတာေတာ့ နည္းနည္းပင္ပန္းတာေပါ့။ အရင္က ကၽြန္ေတာ္က အဆိုးျမင္သမား၊ အခုေတာ့ အေကာင္းျမင္သမား ျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစားေနရတယ္။ မဟုတ္ရင္ ရူးမွာ၊ lolz....
ကၽြန္ေတာ္တို႔အလုပ္သင္ဆရာဝန္ဘဝတုန္းက ခြဲစိတ္ဘြဲ႕လြန္တက္ေနတဲ့ ဆရာတစ္ေယာက္ကေျပာဘူးတယ္၊ "It will pass away." ကၽြန္ေတာ့အတြက္ေတာ့ သိပ္မွန္တယ္။ အခ်ိန္က အေရးႀကီးတာပါ။ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ critizied လုပ္ၿပီး စိတ္ညစ္ေနရတဲ့ ျပႆနာေတြဟာ အခ်ိန္ၾကာလာလို႔ ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ အေသးအမွ်ားေလးေတြ ျဖစ္သြားေရာ။ "life is to struggle." အခုအထိေတာ့ အဲဒီလို ႏွလံုးသြင္းၿပီး ေနဖို႔ ႀကိဳးစားေနတုန္းပဲ။

2006-10-03T03:03:00.000-07:00

ဒီဘေလာ့ကို ဝင္ဖတ္ၾကသူေတြအားလံုး ေက်းဇူးပါ၊ ဒီရက္ပိုင္း အလုပ္စဝင္ဖို႔စိတ္လႈပ္ရွားေနတာေရာ၊ connection မေကာင္းတာေရာေၾကာင့္ ဘေလာ့အသစ္မတက္ျဖစ္တာ ၾကာသြားတယ္၊ ျမန္မာစာရိုက္ရတာလဲ အခက္အခဲရွိတယ္။ textbox ထဲမွာေပၚလာတာနဲ႔ ကုိယ္ရိုက္တာနဲ႔ ကလြဲလြဲေနတယ္။ ဘာလို႔လဲေတာ့ မသိဘူး၊ publish လုပ္လိုက္ရင္ အမွန္အတိုင္းေပၚတယ္။ စိတ္မွန္းနဲ႔ပဲ ရိုက္ေနရတယ္။
connection ကလည္း အရမ္းဆိုးတယ္။ web site တစ္ခုဝင္ဖို႔ေတာင္ ၃မိနစ္ေလာက္ေစာင့္ရတယ္။ မုန္႔ဖိုးေတြနဲ႔ အင္တာနက္ကေဖးမွာပဲ ကုန္တာပဲ။ ကုန္ၿပီးဘာမွလုပ္လုိ႔မရတာ ဆိုးတယ္။ connection ျမန္ျမန္ျပန္ေကာင္းပါေစ။

ေတာ္ေသးတာေပါ့

2006-09-25T03:06:00.000-07:00

ဒီေန႔ google news မွာသတင္းတစ္ပုဒ္ဖတ္ရတယ္။ ၉/၁၁ ျဖစ္ရပ္ေနာက္ပိုုင္းမွာ ျဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့ anthrax attack mail ေတြဟာ ေမွ်ာ္မွန္းထားသေလာက္ အႏၱရာယ္မေပးႏိုင္ေၾကာင္းဆိုပါတယ္။
သတင္းအျပည့္အစံုကေတာ့

WASHINGTON (Reuters) - The FBI is convinced that anthrax mailed to the U.S. Senate five years ago was not weapons-grade level and authorities have widened their investigation, The Washington Post reported on Monday.
The Post said the anthrax bacteria contained nothing linking it to a specific source.
A series of anthrax attacks in 2001, which started one week after September 11, killed five people. Mail laced with the lethal powder was sent to U.S. Senate offices, a Florida newspaper, and television networks in New York.
Law enforcement officials confirmed that the anthrax bacteria, initially described as a near-military-grade biological weapon, showed no signs of processing that would make it more deadly, the Post reported.

The officials also said scientific analysis found the strain of anthrax used in the attack to be more common than was initially believed, the newspaper reported.
"There is no significant signature in the powder that points to a domestic source," one scientist who studied the material told the Post.
The FBI was now casting a wider net for possible suspects after a focus on government scientists as the likely source of the attack, the newspaper said.
An FBI spokesman was not immediately available for comment.
"Whoever made the powder produced a deadly project of exceptional purity and quality -- up to a trillion spores per gram -- but used none of the tricks known to military bioweapons scientists to increase the lethality of the product," The Washington Post said.
However, officials stressed that the person would have had to have considerable skills in microbiology and access to equipment.
"It wasn't weaponized. It was just nicely cleaned up," said one scientist who spoke on condition of anonymity. "Whoever did it was proud of their biology. They grew the spores, spun them down, cleaned up the debris. But there were no additives."

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား

2006-09-24T05:57:00.000-07:00

စိတ္သိပ္မညစ္တဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ အနာဂတ္မွာဘာလုပ္မလဲ စဥ္းစားၾကည့္တယ္၊ အရင္တုန္းကေတာ့ အခ်ိန္တန္ရင္ ႏြားပိန္ကန္လိမ့္မယ္ ဆိုတဲ့ ခံယူခ်က္နဲ႔ ဘဝကို ေရစုန္ေမ်ာလိုက္လာလိုက္တာ ႏြားပိန္ေလးလဲ ဘယ္ေခ်ာင္မွာ ေခြအိပ္ေနလဲ မသိဘူး၊ ဘာမွ ကို ျဖစ္မလာေတာ့ဘူး၊ ဒါနဲ႔ပဲ မျဖစ္ေခ်ဘူး၊ တကယ္ရည္မွန္းခ်က္ႀကီး မဟုတ္ရင္ေတာင္မွ လူမ်ားေမးရင္ ေျဖႏုိင္ေအာင္ေလာက္ေတာ့ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေလးေတြထားဖို႔စိတ္ကူးမိတယ္၊ ကဲ ... ဘာလုပ္ရမလဲ၊ .....
အရင္ဆံုး ၃၅ ႏွစ္မွာ ဘြဲ႕လြန္ရေအာင္ လုပ္ရမယ္၊ ၿပီးရင္ႏွစ္၂၀ေလာက္ အလုပ္လုပ္ၿပီးအစိုးရအလုပ္ကထြက္ၿပီး NGO တစ္ခုခုမွာ လုပ္ရင္လုပ္၊ မလုပ္ရင္ ပရဟိတလုပ္ငန္းတစ္ခုခုကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရမယ္၊ အဲဒီအထိ အသက္ရွည္ရင္ေပါ့ေလ၊
၆၅ ႏွစ္ ၇၀ ေလာက္က်ရင္ ကမၻာကို တစ္ပတ္ေလာက္ေတာ့ ပတ္ၿပီးျဖစ္ရမယ္၊
ဘဝရဲ႕ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အထိ တတ္ႏို္င္သမွ် အလုပ္လုပ္သြားမယ္၊
မီလ်ံနာေတြဘာေတြ ျဖစ္ဖို႔ေတာ့ စိတ္မကူးပါဘူး၊ လူမိုက္ႏွင့္ ေငြ အတူမေနတဲ့၊ :D

ဘာကိုၾကည့္ရမလဲ ..

2006-09-23T07:15:00.000-07:00

ကၽြန္ေတာ့္ကို တခ်ဳိ႔က အထိမခံဘူးလို႔ ေျပာၾကတယ္၊ တခ်ိဳ႔က်ေတာ့ အျငင္းသန္တယ္တဲ့၊ ကိုယ္ယံုၾကည္ရာကို အထိခိုက္မခံတာ ကၽၽြန္ေတာ့ အားနည္းခ်က္လား၊ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္တဲ့ ခံယူခ်က္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔အလုပ္ကိုထိခိုက္ေျပာလာမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ စိတ္ဆိုးတာမဟုတ္ေပမဲ့ ေျဖခ်င္းခ်က္ေတာ့ ေပးခ်င္တယ္၊
တေန႔က ကာတြန္းေလးတစ္ခု ကၽြန္ေတာ္ဖတ္လိုက္ရတယ္၊

လူနာတစ္ေယာက္လာရင္ ဆရာဝန္က ဘာကိုအရင္ၾကည့္လဲတဲ့၊
သူ႔အေျဖက လူနာရဲ့ ပိုက္ဆံအိတ္တဲ့

ကေလးကာတြန္းဂ်ာနယ္မွာပါ၊
သူကေတာ့ ရယ္စရာအေနနဲ႔ ထည့္ထားတာပါ၊ ဒါေပမယ့္ ငယ္ရြယ္တဲ့ ကေလးငယ္ေတြက ဒါကို အမွန္လို႔ ယူဆခဲ့ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ၊
ဆရာဝန္အမ်ားစုဟာ ကုိယ့္ဆီကို လူနာလာလို႔ လိုအပ္လာရင္ လူနာအေျခအေနကို အကဲခတ္ရတာ ဟုတ္ပါတယ္၊ ဒီမွာက ဆရာဝန္ကလြဲလို႔ ဘယ္အရာမွ မေပါပါဘူး၊ Investigation, medicines, အကုန္ေစ်းႀကီးပါတယ္၊ လူနာတတ္ႏို္င္မႈကို ၾကည့္ျပီး အဆင္ေျပေအာင္ ကုသမႈေပးရပါတယ္၊ ဒါကို တလြဲမထင္ေစခ်င္ပါဘူး၊ ရယ္စရာအေနနဲ႔ ေျပာတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ျမန္မာျပည္မွာ နည္းပါးတဲ့ လစာေတြနဲ႔ ေနရာေဒသမေရြး တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနရတဲ့ ဆရာဝန္ေတြရဲ႕ေစတနာကို ပ်က္ရယ္ျပဳရာ ေရာက္ေနသလားလို႔ပါ၊ အဲဒီလုိမွ မဟုတ္ပဲ ကၽြန္ေတာ္က အျဖစ္သဲေနတာဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အေနအထိုင္မတတ္ အာေခ်ာင္မိတာကို ခြင့္လႊတ္ၾကပါလို႔....

A chocking child

2006-09-21T09:04:00.000-07:00

Choking and subsequent aspiration of foreign body can cause serious consequences and may be fatal. Timely and effective management using simple first aid manoeuvre may save the lives of many children. The vast majority of deaths from foreign body aspiration occur in pre-school children. Virtually anything may be inhaled.
The diagnosis is very rarely clear-cut , but should be suspected if the onset of respiratory compromise is sudden and associated with coughing, gagging and stridor.
When foreign body aspiration is witnessed or strongly suspected, use the choking protocol.
If the child is breathing spontaneously his/her efforts to clear the airway should be encouraged. Intervention is only necessary, if these efforts are clearly ineffective and respiration is inadequate.
No blind finger swept of posterior pharynx should be done.
Measures intended to create a sharp increase in intrathoracic pressure and artificial cough are employed as shown in figures.

How to manage the choking infant

Lay the infant on your arm or thigh in a head down position.
Give 5 blows to the infant's back with heel of hand
if obstruction persists, turn infant over and give 5 chest thrusts with 2 fingers, one finger breadth below nipple level in midline.
If obstruction persists, check infant's mouth for any obstruction which can be removed.
If necessary, repeat sequence with back slaps again.

How to manage the choking child (>1 yr)

Give 5 blows to the child's back with heel of hand with child sitting, kneeling of lying.
If the obstruction persists, go behind the child and pass your arms around the child's body; form a fist with one hand immediately below the child's sternum; place the other hand over the fist and pull upwards into the abdomen; repeat this manoeuvre 5 times.
If the obstruction persists, check the child's mouth for any obstruction which can be removed.
If necessary, repeat this sequence with back slap again.

technorati tags - A chocking child,Heimlich Manoeuvre,aspiration of foreign body

ေက်းဇူးကမၻာ

2006-09-21T05:59:00.000-07:00

ဒီဘေလာ့ဂ္ေလး ျဖစ္ေျမာက္လာမႈအတြက္ ေက်းဇူးတင္ရွိမႈေလးပါ၊ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ကို မေမရဲ့ ခံစားမိသမွ်မွာ စဖတ္မိၿပီး အားက်မိလို႔ မေမကို အကူအညီေတာင္းတဲ့ ေမးလ္ ပို႔ခဲ့ရာမွာ လမ္းညႊန္ေပးခဲ့ပါတယ္၊ ကိုညီလင္းဆက္ရဲ့ making myanmar blogs ကလင့္ခ္ေတြကို ဖတ္ၿပီး ဒီဘေလာ့ခ္ေလး ေမြးဖြားခဲ့တာပါ၊ ေက်းဇူးပါကိုညီလင္းဆက္၊ ကၽြန္ေတာ့ေမးလ္ကို ဂရုတစိုက္ ျပန္ေပးခဲ့တဲ့ မေမ၊ ဗဟုသုတေတြ ေဝမွ်ေပးခဲ့တဲ့ ကိုရိုး၊ ကိုေဝၿဖိဳး၊ ဒႆန ႏွင့္ ျမန္မာဘေလာ့ဂါမ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ... ဒီေနရာမွာ မွတ္တမ္းတင္ပါရေစ၊ ျမန္မာဘေလာ့ဂါရပ္ဝန္း ဒီထက္ေအာင္ျမင္ႏိုင္ပါေစ .........

ေနာက္ဆံုးေတာ့ အလုပ္ရၿပီ

2006-09-20T05:46:00.000-07:00

2004 Nov M.B.,B.S batch သစ္လြင္ဆရာ၀န္မ်ား တာ၀န္က်စာရင္းကို ၂၉ စက္တင္ဘာ နံနက္ ၉နာရီတြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႔သိမ္ျဖဴလမ္း က်န္းမာေရး ဦးစီးဌာန၌ လာေရာက္ထုတ္ယူႏို္င္ၿပီလို႔ ဖုန္းဆက္အေၾကာင္းၾကားလာပါတယ္၊ ေဟာက္ဆာဂ်င္ၿပီးတာ ၉လခန္႔ ေယာင္ေနေသာ ကၽြန္ေတာ့ အတြက္ေတာ့ သတင္းေကာင္းပင္ ျဖစ္သည္၊ စိတ္ပူစရာ တစ္ခုပဲ ရွိတယ္ ၊ နယ္ကိုသာ အရင္ဆံုးတာဝန္က်ရင္ေတာ့ ဒီတစ္သက္ အင္တာနက္ႏွင့္ ေဝးရေတာ့မယ္ ထင္တယ္၊ e-mail အစား writing pad ေတြသံုးၿပီး ဘေလာ့ဂ္ လုပ္ရေတာ့ မယ္ ထင္ပါတယ္၊ နယ္ေရာက္ၿပီးမွ ေနစရာအေဆာင္မေပးတဲ့ ေဆးရံုေရာက္ရင္ ပိုဆိုးတယ္၊ အလုပ္ရမွ အိမ္ကေန ပိုက္ဆံေတာင္းရမယ္ ဆိုရင္ အဓိပၺါယ္ေတာ့မရွိ၊ မတတ္ႏုိင္ ထားရာေန ေစရာသြား မင္းခေယာက်္ား ဘဝကို ေဆးကုသျခင္း ဝါသနာ အရင္းတည္၍ မ်က္စိစံုမွိတ္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့မိသည္ကိုး ၊ အခုမွေတာ့..............................